Μηνύματα με αξία…

Καλημέρα σας και καλή Κυριακή να έχουμε! Ξεκινάω λίγο ανάποδα σήμερα κι έχω λόγο. Δεν θέλω να γράψω κάποιο σχόλιο ή να κάνω κάποια ανάλυση. Σε εποχές τόσο δύσκολες και άσχημες με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας και με την παιδεία και τη νέα γενιά αφημένες στη μοίρα τους, δυστυχώς από κάποιους δασκάλους, ακόμα και από σπίτια, με παράγοντες στον αθλητισμό που μόνο πολιτισμό δεν εξάγουν, θα ήθελα σήμερα να διαβαστεί προσεχτικά από όλους, η ομιλία του Μάριου Ηλιόπουλου στην εκδήλωση στο Ιωνικό Κέντρο της Μεγάλης του Γένους Σχολής. Διαβάστε την προσεχτικά, όσοι δεν το έχετε ήδη κάνει. Νομίζω ότι έχει μεγάλη αξία…

«Καταρχήν ήθελα να χαιρετήσω όλο τον κόσμο, τα νέα παιδιά που αφιερώνουν αυτόν τον χρόνο, το θεωρώ σημαντικό και 10% να κρατήσουν από αυτά που λέγονται σήμερα, είναι αρκετό για να κουρδιστεί η ψυχή τους για όραμα, πίστη, για όνειρα. Όσο ήμουν εδώ, έγραψα πρόχειρα σε ένα χαρτί δέκα λέξεις να θυμηθώ, γιατί δεν έχω μόνο έμπνευση σήμερα, έχω και συγκίνηση εσωτερική και επειδή μερικές φορές -σε εισαγωγικά- με κατηγορούν για μεγάλες ομιλίες, θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο συμπυκνωμένος στην ομιλία μου μπορώ, να περάσω τα μηνύματα που νιώθω απαραίτητα ότι πρέπει να περάσουν σε όλους εμάς.

Καταρχήν να ξεκαθαρίσω γιατί μερικές φορές από πάθος, από ειλικρίνεια, από επανάσταση τα βάζω και με τους πολιτικούς, τα βάζω και με όλους τους κρίσιμους παράγοντες που θεωρώ ότι μπορούν να παίξουν ρόλο στην κοινωνία μας, οι δύο Υπουργοί που είναι σήμερα εδώ, τους έχω σεβασμό και αγάπη γιατί είναι καλοί άνθρωποι. Και το ξεκαθαρίζω γιατί εγώ δεν είμαι κόλακας, αυτά που λέω τα εννοώ και όταν θέλω να μιλήσω σκληρά, μιλάω σκληρά και δεν με σταματάει τίποτα.

Θέλω να κάνω μία μνεία -μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει ακουστεί- στον πρώτο Πρόεδρο της ΑΕΚ, τον Κωνσταντίνο Σπανούδη, έναν φιλελεύθερο άνθρωπο, πνεύμα, μυαλό, ψυχή, που ήταν αυτός ο άνθρωπος που ήταν ο πρώτος πρόεδρος το 1924. Ενα χειροκρότημα…

Θέλω να κάνω ειδική μνεία για τη νεολαία, τα νέα παιδιά, είναι αυτά που εγώ προσωπικά πασχίζω να δουν μία νέα μέρα, να μπορούν να ονειρεύονται, να έχουν όραμα, και στα πλαίσια αυτά, η ΑΕΚ έκανε τη μεγάλη της προσπάθεια φέτος απέναντι σε συστήματα και απέναντι σε διάφορα πράγματα που ξέρουμε όλοι ότι δεκαετίες συμβαίνουν, και τους αφιερώνω αυτό το πρωτάθλημα, σε αυτή τη νέα μέρα που ξημέρωσε, για να μπορούν με όνειρα, με όραμα και με πίστη, να καθοδηγούνται και να βλέπουνε, να νιώθουνε, ότι στην πράξη δεν θα ονειρεύονται με ανεκπλήρωτα όνειρα, αλλά θα ονειρεύονται με όνειρα που θα δίνουνε έμπνευση στην κοινωνία μας για τις επόμενες μέρες.

Έχω πει αρκετές φορές και στη τελευταία μου ομιλία, ότι χωρίς το τρίπτυχο Υγεία, Παιδεία και Αθλητισμός, δεν μπορούμε να έχουμε επιτυχημένες νέες γενιές. Και δεν είναι επί προσωπικού προφανώς, αλλά δυστυχώς η Παιδεία παραπαίει, ο Αθλητισμός είναι σε χειμερία νάρκη και κάποιες στιγμές βεβαίως κάποιοι άνθρωποι που έχουν πολύ πάθος και πίστη σε αυτό που κάνουν, μας κάνουν πολύ περήφανους σε κάποιες πολύ μεγάλες εκδηλώσεις, όπως είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες ή κάποια αγωνίσματα -τελευταία το μπάσκετ πολλές φορές, το ποδόσφαιρο κάποιες στιγμές λιγότερο και όλα τα άλλα αθλήματα, το πόλο, η πάλη, η άρση βαρών, που μπορούμε όμως να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα. Οπότε πρέπει η εκάστοτε Κυβέρνηση να σκύψει επάνω σε αυτά τα τρία θέματα, που είναι η Υγεία, η Παιδεία και ο Αθλητισμός για να μπορέσουμε να έχουμε νέες επιτυχίες και επιτυχημένες γενιές στο μέλλον.

Η Μεγάλη του Γένους Σχολή είναι ένα σύμβολο, ένα σημείο αναφοράς. Είναι η σκυτάλη μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Τερματίζει, όπως στη ζωή πράγματα τερματίζουν και μπαίνουν νέα πράγματα, δίνουν σκυτάλη σε νέα πράγματα, ο κύκλος της ζωής, κάτι τελειώνει και κάτι αρχίζει. Τη στιγμή που έχουμε την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, έχουμε την Άλωση του Βυζαντίου, ξεκινάει αυτή η Μεγάλη Πατριαρχική του Γένους Σχολή. Γιατί παραλαμβάνει μία σκυτάλη, παραλαμβάνει μία κληρονομιά και γι’ αυτό είναι ένα τεράστιο σύμβολο, είναι σημείο αναφοράς. Είναι το σύμβολο, το οποίο δείχνει πώς όταν ενώνονται οι ψυχές, η απώλεια γίνεται δημιουργία. Πώς μπορείς με αντοχές, ή μάλλον πώς μπορείς να προσδιορίσεις και να ορίσεις τι σημαίνει αντοχή.

Και οι τέσσερις λέξεις που μας εμπνεύσανε φέτος, η υπομονή, η επιμονή, η πίστη και το πάθος να κάνουν ένα γεγονός τραγικό σε δημιουργία, σε εξέλιξη, σε έμπνευση για το μέλλον. Αυτό λοιπόν το μεγάλο σύμβολο, μνημείο Πολιτισμού και Παιδείας, είναι αυτό που θα μας δίνει έμπνευση για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.

Αναφορά στον Σωκράτη, αναφορά στον Πλάτωνα, στον Αριστοτέλη, γνώθι σαυτόν, μηδέν άγαν. Πολύ βαριά η κληρονομιά. Και αυτό μας κάνει να είμαστε όχι μόνο πιο περήφανοι, όχι μόνο να θυμόμαστε τη λέξη αξιοπρέπεια σε κάθε λεπτό που περνάει, αλλά αυτή η κληρονομιά και η παρακαταθήκη, είναι αυτή που έχουμε την υποχρέωση να τη μεταλαμπαδεύσουμε σε όλα τα νέα παιδιά για να μπορούμε να κρατάμε την ελληνική σημαία πολύ ψηλά.