Προφανώς και το σημαντικό για την ΑΕΚ είναι αυτό που έγινε στην πραγματικότητα την Κυριακή το βράδυ στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό. Αυτό που πέτυχε δηλαδή και όλα όσα συνεπάγονται αυτού που πέτυχε. Και στο τέλος της ημέρας, δεν μετράει απολύτως τίποτε άλλο για την καθημερινότητα της ομάδας.
Από την άλλη μεριά, όλο αυτό που γίνεται στον δημόσιο διάλογο από την Κυριακή το βράδυ και μετά, είναι και κωμικό, αλλά είναι και ακραίο. Για ένα ματς που η ΑΕΚ το κέρδισε με 4-0, οι αναλύσεις «ειδικών» (με πολύ περισσότερα εισαγωγικά απ’ αυτά που έχουν μπει) και «αντικειμενικών» (επίσης με πολλά εισαγωγικά) δίνουν εικόνα που παιχνιδιού που κρίθηκε στο τελευταίο λεπτό, μ’ ένα αυτογκολ μετά από δέκα κόντρες. Και αφού πρώτα ο Παναθηναϊκός έχει κάνει πέντε δοκάρια.
Έχουμε διαβάσει και έχουμε ακούσει ασύλληπτα πράγματα. Από το ότι ο Παναθηναϊκός ισοπέδωσε την ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο, μέχρι ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο να πετύχει μια ομάδα τέσσερα γκολ με πέντε τελικές στον στόχο. Βεβαίως σ’ αυτή το…ισοπεδωτικό ημίχρονο του Παναθηναϊκού, η ΑΕΚ ήταν αυτή που είχε βάλει γκολ. Και δεν έχει κάνει ούτε μισή καθαρή φάση. Όπως δεν έκανε συνολικά σ’ όλο το ματς. Ενώ στην ανάλυση περί των πέντε τελικών της ΑΕΚ στο τέρμα. που η τέσσερις έγιναν γκολ, δεν υπάρχει πουθενά ο αριθμός τρια που ήταν οι τελικές στο στόχο του Παναθηναϊκού. Και σ’ αυτές ο Στρακόσια δεν χρειάζεται καν να κουνηθεί για να πιάσει την μπάλα.
Ακόμα και για επικράτηση του Μπενίτεθ έναντι του Νίκολιτς κάπου πήρε το μάτι μου. Που ο Σέρβος του έριξε δυο φορ πάνω στο στόπερ του και στα δυο πρώτα γκολ, η άμυνα του Παναθηναϊκού είδε τον Γιόβιτς μόνο στο βίντεο μετά το ματς. Που ο Ισπανός δεν πήρε χαμπάρι τι τον κτύπησε από τις κινήσεις που έκανε ο Νίκολιτς στο δεύτερο ημίχρονο και ούτε που κατάλαβε καλά – καλά πότε έγινε το ματς 4-0.
Ναι, προφανώς η ΑΕΚ δυσκολεύτηκε στο χαι πρες που έκανε ο Παναθηναϊκός και έχασε μπόλικες πρώτες μπάλες. Ναι, φυσικά η ΑΕΚ ακόμα δεν έχει τον σούπερ ρυθμό που είχε πριν από τα Χριστούγεννα. Όμως για να ξέρουμε και τι λέμε, αν υπάρχει μια ομάδα σ’ αυτό το ντέρμπι, που ισοπέδωσε τον αντίπαλο της, αυτή ήταν η ομάδα που έβαλε τα τέσσερα γκολ. Τουλάχιστον έτσι τα έχουμε μάθει εμείς τα γράμματα.
Βέβαια από τις αναλύσεις που έχουμε διαβάσει και έχουμε ακούσει, σε λίγο παίζει και να πιστέψουμε πως η ΑΕΚ τα έφαγε αυτά τα τέσσερα γκολ και δεν τα έβαλε. Εννοείται πως όλο αυτό ελάχιστα αφορά τον Νίκολιτς και τους ποδοσφαιριστές του, που την δουλειά τους την έκαναν όπως έπρεπε και δεν έχουν λόγο να ασχολούνται με τίποτε άλλο. Κάπου όμως λίγο το πράγμα ξεφεύγει και από τα όρια της λογικής και αρχίζεις και περπατάς στην ζώνη του λυκόφωτος. Και αυτό παρότι αρκούντως κωμικό, είναι και λιγάκι ενοχλητικούτσικο. Κυρίως επειδή αρκετές φορές συνοδεύεται και με το υφάκιτύπου «δεν φτάνει που, έχει το θράσος και». Που πραγματικά για το συγκεκριμένο ματς, είναι ακραία κωμικό. Για να μην πω γελοίο.
