«Ματάκηδες» δυστυχώς σε μια ακόμα μεγάλη διοργάνωση. Η Εθνική αποκλείστηκε από έναν όμιλο τεσσάρων ομάδων, με αντιπάλους Σκωτία και Λευκορωσία και έχοντας δεχτεί δύο φορές από τρία γκολ στα ματς με την Δανία. Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν φτιασιδώνεται. Δεν μπορούμε να στρογγυλεύουμε τις γωνίες, ούτε και να ωραιοποιούμε την κατάσταση. Αποτυχία ολκής είναι.
Μακριά από μένα οι αφορισμοί, η ισοπέδωση και οι βλακείες περί ντροπής. Αλλά αποτυχία είναι. Ούτε είναι κακός προπονητής ο Γιοβάνοβιτς, όπως κακός δεν ήταν φυσικά και ο Πογέτ, που τον είχαν περάσει… πριονοκορδέλα τα «παπαγαλάκια» του «Συστήματος» μετά από αποκλεισμό που είχε έρθει στα πέναλτι στην Τιφλίδα. Και τώρα, όχι απλά δεν πάμε μπαράζ, αλλά «χαιρετήσαμε» από το τέταρτο ματς, με τρεις σερί ήττες.
Έχει ταλέντο αυτή η Εθνική; Ναι, έχει. Και μάλιστα μπόλικο. Και υπάρχουν και παιδιά που έρχονται. Πρέπει να συνεχίσει στην ίδια φιλοσοφία για να παράγει επιθετικό ποδόσφαιρο; Ναι πρέπει, κι ας απέτυχε τώρα. Αλλά να λέμε και τις αλήθειες για αυτά που λείπουν. Η Εθνική δεν έχει, τουλάχιστον ακόμα, τους παίκτες – προσωπικότητες που θα παρασύρει ο ένας τον άλλον σε κάθε «στραβή». Και είδαμε τις ψυχολογικές επιπτώσεις και στις τρεις σερί ήττες.
Νικοπολίδης, Φύσσας, Καψής, Δέλλας, Νικολαϊδης, Σεϊταρίδης, Κατσουράνης, Μπασινάς, Ζαγοράκης, Καραγκούνης, Τσιάρτας, Βρύζας, Γιαννακόπουλος, Χαριστέας, Γκούμας. Όλοι τους προσωπικότητες, κάποιες εξ αυτών τεράστιες. Κάνω λάθος; Δεν αρκεί να λέμε συνέχεια «έχουμε ταλέντο, έχουμε ταλέντο». Και οι άλλες Εθνικές έχουν ταλέντο. Και μάλιστα χωρίς κενά. Ποιο είναι το «εξάρι» που αποτελεί εγγύηση επιτυχίας σε αυτή την Εθνική; Για δείτε τους προαναφερθέντες και θυμηθείτε τι χαφάρες είχαμε. Πρέπει να τα δούμε όλα αυτά. Και όσα τα προϋποθέτουν όλα αυτά, ξεκινώντας από την έλλειψη ποδοσφαιρικής παιδείας.
Τελέψαμε… λοιπόν με την Εθνική μας, που κακά τα ψέματα, οι πολλοί και οι πανηγυρτζήδες θα ασχοληθούν ξανά όταν θα ξεκινήσει η προσπάθεια για το Euro 2028. Εκεί όπου ειλικρινά με αυτό το ταλέντο που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Εθνική, αλλά και με τα παιδιά που έρχονται, αν δεν καταφέρουμε να πάμε, με 24 ομάδες μάλιστα, θα είναι για να το κλείνουμε το… μαγαζί.
Από εκεί και πέρα και για να κλείσουμε το κεφάλαιο της Εθνικής μας, μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία, αποδείχτηκε περίτρανα και ποιοι την αγαπάνε πραγματικά και την αφήνουν στις πράξεις και όχι στα λόγια, έξω από τη γενικότερη τοξικότητα που επικρατεί στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Θα ήταν πανεύκολο, αλλά συνάμα και ανήθικο, να στεκόμασταν σήμερα στο ξεκάθαρα αποτυχημένο αποτέλεσμα της μη πρόκρισης στο Μουντιάλ και να ξιφουλκούσαμε κατά του Γκαγκάτση, του Γιοβάνοβιτς και της Εθνικής ομάδας. Δεν το κάνουμε γιατί αυτό δεν είναι επικοινωνιακή πολιτική, αλλά αλητεία και ανηθικότητα. Και κρίνουμε την Εθνική μας, μόνο αγωνιστικά, κάτι που επιβάλλεται για να εξελιχθεί και να προοδεύσει.
Καλημέρα σας!
