Χαρά, μεθύσι, ικανοποίηση! Υπερηφάνεια, τιμή, δόξα! Όποιες λέξεις κι αν χρησιμοποιήσεις ταιριάζουν γάντι σε αυτό που βιώνει όλος ο κιτρινόμαυρος οργανισμός από το βράδυ της Κυριακής. Αλλά θα προτιμήσω να σταθώ στις δικές μου αγαπημένες λέξεις που όποτε εφαρμόζονται στην ΑΕΚ στο 100% έχουν πάντα ως φυσικό επακόλουθο όλες τις προαναφερθείσες. Πίστη, ένωση, πάθος, οικογένεια! Η δικαίωση έρχεται πάντα όταν όχι απλά υφίστανται αυτές οι έννοιες στην ΑΕΚ, αλλά και όταν τις συναισθάνονται οι πάντες.
Κι όταν βλέπεις τους παίκτες με μικρότερο χρόνο συμμετοχής να τρελαίνονται με αυτόν τον τρόπο, από τον Κουτέσα μέχρι τον Μπρινιόλι κι από τον Βίντα μέχρι τον Καλοσκάμη, όταν βλέπεις την καθολική αναγνώριση όλων των ποδοσφαιριστών προς τον προπονητή τους με το μπουγέλο κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, καταλαβαίνεις ότι από αυτή τη Συσπείρωση δεν περισσεύει κανείς μα κανείς! Καλά, για τον κόσμο της ΑΕΚ, ούτως ή άλλως, δεν υπάρχουν λόγια!
Η δικαίωση λοιπόν για αυτή την ΑΕΚ και τα όσα άξιζε ήρθε με έναν απόλυτα ηδονικό τρόπο, στο σπίτι της, με μαθηματική κατάκτηση του τίτλου από την 4η κιόλας αγωνιστική των πλέι οφ. Θα τολμήσω να πω ότι η δικαίωση θα μπορούσε να ήταν απόλυτη γιατί η ΑΕΚ άξιζε να περάσει και την Ράγιο, αλλά ας είναι.
Μια ομάδα που χτίστηκε με αγάπη, με σωστές επιλογές και ποδοσφαιρική λογική, από την ώρα που τελείωσε ο περσινός εφιάλτης. Μια ομάδα που κανείς από τους «άλλους», αλλά και τους «αντικειμενικούς» δεν την πίστευαν και την θεώρησαν «τελειωμένη» με εκτίμηση να… παλεύει για την 3η θέση, όταν έχασε τα δύο κολλητά ντέρμπι τον Οκτώβριο.
Κι από τότε δεν ξανάχασε! ΠΟΤΕ! Μια ομάδα που όλοι τώρα καταθέτουν το σεβασμό τους και την αναγνώρισή τους, αλλά που για να το κάνουν, έπρεπε να νικήσει η ΑΕΚ στα πλέι οφ τους δύο βασικούς ανταγωνιστές της χωρίς να της κάνουν τελική φάση! Μια ομάδα που αμφισβητήθηκε, πολεμήθηκε και που τώρα ακόμα και οι «αντικειμενικοί» δηλώνουν εντυπωσιασμένοι για αυτά που πέτυχε με οδηγό το «ευ αγωνίζεσθαι» και κόντρα σε κάθε μορφή κατεστημένου και παρασκηνίου.
Το τετράπτυχο «Ισχυρή διοίκηση – σκληρή ομάδα – ανυπέρβλητος λαός – γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια» νίκησε τους πάντες και τα πάντα. Με υπομονή, με επιμονή, με πλάνο, με συνδυασμό ποδοσφαιρικής λογικής και κατάθεση συναισθήματος, η ΑΕΚ πανηγυρίζει το δεύτερο από τα τέσσερα πρωταθλήματα της στη Νέα Φιλαδέλφεια! Με μια ήττα όλη κι όλη στο πρώτο πρωτάθλημα, με μια ήττα σε αυτό το πρωτάθλημα και με χαμένο άλλο ένα που στο σπίτι της ήταν αήττητη και το έχασε στη λεπτομέρεια.
Η ΑΕΚ είναι εδώ και η δυναμική της τρομάζει. Πιο πολύ όμως θα πρέπει να τους τρομάζει αυτή η αγάπη, αυτή η συσπείρωση, αυτή η Ένωση, αυτό το πάθος, αυτή η πίστη ΟΛΩΝ στον οργανισμό της ΑΕΚ. Γιατί και την βλέπουν και την καταλαβαίνουν. Να είστε σίγουροι για αυτό. Με αυτά τα δεδομένα και με ψυχραιμία για ένα καλοκαίρι εύστοχων και στοχευμένων επιλογών, να περιμένετε εκτόξευση! Υπενθυμίζω δε τη δήλωση Ριμπάλτα στις αρχές της σεζόν ότι το πρότζεκτ που δουλεύεται θα ολοκληρωθεί σε τρεις μεταγραφικές περιόδους.
Με την τρίτη να είναι για αυτό το καλοκαίρι με προοπτική Τσάμπιονς Λιγκ και εξασφαλισμένη συμμετοχή στο Europa League.
