Η ΑΕΚ μετρά οκτώ συνεχόμενες νίκες. Η αφετηρία για εκείνο το σερί, ήταν το ματς με τον ΟΦΗ στην Κρήτη για το πρωτάθλημα. Πριν από εκείνο το παιχνίδι είχαν προηγηθεί οι δυο ήττες από τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό, αλλά και δυο νίκες με πολύ κακή αγωνιστική εικόνα απέναντι σε Παναιτωλικό και Ηλιούπολη. Πριν από εκείνο το ματς το ματς με τον ΟΦΗ, ο Ηλιόπουλος είχε μιλήσει στους οπαδούς της ΑΕΚ. Τους είχε πει πως οι ομάδες δεν κτίζονται μέσα σε τρεις μήνες και απαιτείται υπομονή και επιμονή.
Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι πως αυτή ακριβώς ήταν και η προσέγγιση που είχε ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ για το πρότζεκτ που βρισκόταν σε εξέλιξη. Αυτό περί χρόνου, περί υπομονής, ήταν αυτό που είχε συζητήσει με τον Ριμπάλτα και κυρίως με τον Νίκολιτς. Ο κόουτς ήξερε από την αρχή πως αυτό που ήθελε να εφαρμόσει, η λειτουργεία της δική του ΑΕΚ, ήθελε πολλή δουλειά και πολύ χρόνο. Άλλωστε ο ίδιος ανοιχτά είχε δώσει από τον ορίζοντα του Οκτώβρη – Νοέμβρη, για να δει στο γήπεδο την δίκη του ΑΕΚ.
Σ’ αυτήν την διαδικασία, αυτή την προσέγγιση, αυτόν τον χρονικό ορίζοντα, πρώτος ο Ηλιόπουλος έδειξε εμπιστοσύνη. Και ακόμα και όταν η διαδρομή πέρασε μέσα από τις στενωπούς του Οκτώβρη, συνέχισε στην λογική της υπομονής και της επιμονής. Αυτό δηλαδή
που έβλεπε πρώτα από τον Νίκολιτς. Ο Σέρβος κόουτς δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να πιστεύει στην δουλειά του και στην διαδικασία που βρισκόταν σε εξέλιξη. Και το γεγονός πως πλέον η ΑΕΚ που ήθελε και για την οποία δούλευε, έχει βγει στο γήπεδο, είναι αποτελεσματική και ταυτόχρονα ελκυστική ποδοσφαιρικά, συνιστά τεράστια δικαίωση.
Δικαίωση της επιμονής και της υπομονής που και ο Νίκολιτς και ο Ριμπάλτα και ο Ηλιόπουλος ήταν αποφασισμένοι να δείξουν, σ’ αυτό που ξεκίνησε το περασμένο καλοκαίρι. Και το οποίο, για να ξέρουμε και τι λέμε, προφανώς ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί. Η ΑΕΚ μπορεί να παίζει μπαλάρα και να έχει σερί νικών, αλλά χρειάζεται και δουλειά και μεταγραφική ενίσχυση. Όμως πλέον είναι πολύ ξεκάθαρο σ’ όλους, ακόμα και στους πλέον δύσπιστους, τι μπορεί να κάνει μέσα στο γήπεδο. Η ΑΕΚ του Νίκολιτς, αυτή που βλέπουμε σ’ όλα τα τελευταία ματς, είναι ελκυστική, είναι και αποτελεσματική. Παίζει ένα ποδόσφαιρο με ταυτότητα και συγκεκριμένες αρχές. Έχει δρόμο μπροστά της. Δύσκολο δρόμο. Αλλά σίγουρα είναι ο σωστός.
