Η πρώτη χειμερινή μεταγραφή της ΑΕΚ, έγινε πριν καν μπει ο Γενάρης. Για να βρεις την τελευταία φορά που είχε συμβεί κάτι αντίστοιχο, θα πρέπει να πας πίσω σ’εκείνον τον χειμώνα που είχε έρθει ο τρελοΒράνιες. Και αυτός ήταν στις προπονήσεις από την πρώτη του Γενάρη. Δεν είχε πάει και άσχημα. Συμπτωματικά και αυτός κεντρικός αμυντικός.
Προφανώς και ο Γκεοργκίεφ δεν είναι κανένα ηχηρό όνομα. Ούτε Βίντα είναι, ούτε καν Μουκουντί. Μόνο που, για να ξέρουμε και τι λέμε, η ΑΕΚ δεν έψαχνε για κάτι τέτοιο. Επίσης πολύ προφανώς και ο Βούλγαρος δεν έχει κολλήσει μπαλαδίαση επειδή ήταν συγκάτοικος με τον Γιαμάλ. Αλλά για να ξέρουμε και τι λέμε, απλώς και μόνο για να περάσει κάποιος την πόρτα της Μασία, κάπως, κάτι ξεχωριστό ποδοσφαιρικό θα πρέπει να διαθέτει.
Υπάρχει όμως και κάτι που είναι το πιο σημαντικό απ’όλα. Μια ομάδα που αποκτά ένα παιδί το οποίο στα 20 του χρόνια, έχει ήδη γράψει 84 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της χώρας του και έχει παίξει ήδη στην εθνική του, εξ ορισμού έχει κινηθεί με ορθολογισμό. Κίνηση που έχει παρόν, διότι ο Γκεοργκίεφ είναι πλέον έτοιμος ποδοσφαιρικά, αλλά πολύ περισσότερο με μέλλον.
Από την στιγμή που η ΑΕΚ ακόμα πρέπει να κάνει μπόλικη υπομονή για να αρχίσει να της δίνει καρπούς το γεγονός πως επιτέλους δουλεύει καλά στην Ακαδημία της, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να κάνει ποδοσφαιρικές επενδύσεις. Αυτός ο τρόπος, δεν είναι άλλος από το να βρίσκει περιπτώσεις σαν αυτή του Γκεοργκίεφ. Και επειδή το σύγχρονο ποδόσφαιρο έχει αλλάξει πολύ, επένδυση δεν νοείται, αν δεν υπάρχει και παρόν στον ποδοσφαιριστή. Εκτός από μέλλον.
Ο Ριμπάλτα βρήκε έναν στόπερ, που είναι 20 χρόνων και επομένως μ’ όλο το μέλλον μπροστά του, αλλά ήδη είναι ένας παίκτης που από τα 17,5 του, παίζει βασικός στην Σλάβια Σόφιας στο πρωτάθλημα Βουλγαρίας. Και που εσχάτως έγινε και διεθνής ποδοσφαιριστής. Φυσικά κανείς δεν ξέρει αν θα μπορέσει να πιάσει ο παίκτης αυτός στην ΑΕΚ και αν θα βγει αυτή η επιλογή. Όμωςξεκάθαρα, είναι μια επιλογή που έχει ορθολογισμό.
Ο Ριμπάλτα ήδη από το καλοκαίρι τον έχει χαράξει αυτόν τον δρόμο της ποδοσφαιρικής λογικής και τον ακολουθεί πιστά. Εξ ου και του δείχνει την απόλυτη εμπιστοσύνη ο Ηλιόπουλος. Έχει και επικίνδυνες στροφές αυτός ο δρόμος, έχει και λακκούβες. Ο Ρέλβας βγήκε, ο Πένραϊς ακόμα δεν βγήκε. Ο Γιόβιτς είναι λίρα 100, ο Γκρούγιτς δεν έπιασε. Ο δρόμος τηςποδοσφαιρικής λογικής δεν έχει εγγυήσεις επιτυχίας. Δεν υπάρχει άλλωστε τέτοιος δρόμος. Ωστόσο ξεκάθαρα και αποδεδειγμένα, είναι πάντοτε ο σωστές.
