Ας το πούμε ξεκάθαρα. Η ΑΕΚ δεν έψαχνε απλώς έναν επιθετικό. Έψαχνε χαρακτήρα, ένστικτο, μυρωδιά γκολ. Έψαχνε αυτό που λείπει από το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Έναν φορ που δεν χρειάζεται πολλά για να «σκοτώσει» στο ματς. Ο Λούκα Γιόβιτς κουβάλησε μόνος του ένα τεράστιο βάρος στον Α’ γύρο. Τραυματισμοί, αλχημείες, «μπαλώματα» με Γκατσίνοβιτς και Κοϊτά, λύσεις ανάγκης που φώναζαν ότι δεν είναι λύσεις. Βγήκαν όμως. Η ΑΕΚ ήταν ανταγωνιστική. Ήταν μέσα σε όλους τους στόχους της. Αλλά μπροστά της έλειπε ο δεύτερος εκτελεστής.
Και εδώ μπαίνει το όνομα του Μπαρνάμπας Βάργκα. Και ο Βάργκα είναι… αριθμοί. Και οι αριθμοί δεν λένε ποτέ ψέματα. Όταν ο φάκελος έφτασε στο γραφείο του Μάριου Ηλιόπουλου, το αποτέλεσμα ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένο. Αυτή είναι η περίπτωση που δεν χρειάζεται πειθώ. Χρειάζεται απλώς ένα νεύμα. 20 γκολ σε 29 ματς μέχρι τον Δεκέμβρη. Γκολ στο πρωτάθλημα. Γκολ στο Champions League. Γκολ στο Europa League. Γκολ παντού. Όχι «εύκολα» γκολ. Γκολ φορίσια. Γκολ που κλείνουν στόματα και ανοίγουν δρόμους.
Ο Μάρκο Νίκολιτς δεν το σκέφτηκε πολύ. Αυτός δεν είναι απλώς ένας σκόρερ. Είναι ο παίκτης που κουμπώνει με τον Γιόβιτς. Ο ένας να τραβάει πάνω του άμυνες. Ο άλλος να τελειώνει φάσεις μέσα στο κουτί. Ένα δίδυμο που δεν χρειάζεται πολλές φάσεις για να κάνει ζημιά.
Η ΑΕΚ δεν κάνει οικονομική υπέρβαση για το θεαθήναι. Την κάνει γιατί ξέρει τι αγοράζει. Τα περίπου 5 εκατ. ευρώ στη Φερεντσβάρος και το συμβόλαιο των 1,5 εκατ. τον χρόνο δεν είναι τρέλα. Είναι επένδυση σε κάτι που λείπει διαχρονικά από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Υπήρξε Σαουδική Αραβία στη μέση. Υπήρχε χρήμα. Αλλά υπήρχε και project. Και εδώ είναι το ζουμί. Ο Βάργκα ψήθηκε με την ΑΕΚ. Με την προοπτική. Με το timing. Με το ότι έρχεται για να κάνει τη διαφορά. Όχι για να γεμίσει βιογραφικό.
99 γκολ και 24 ασίστ την τελευταία τετραετία. Πρώτος σκόρερ στο ουγγρικό πρωτάθλημα. 13 γκολ με την Εθνική. Αριθμοί που δεν συναντάς εύκολα σε παίκτη που ξέρει ότι η θέση του είναι μέσα στο κουτί. Εκεί που δεν υπάρχουν δεύτερες σκέψεις. Μόνο ένστικτο. Και κάπου εδώ, ας είμαστε ειλικρινείς. Πώς να μην «φτιαχτεί» ο Ηλιόπουλος; Πώς να μην ανάψει το πράσινο φως ο Νίκολιτς; Πώς να μη σκέφτεσαι ήδη εικόνες με Γιόβιτς και Βάργκα να τελειώνουν ματς πριν καν προλάβει να πάρει ανάσα η αντίπαλη άμυνα;
Είμαστε πολύ κοντά πλέον στη μεταγραφή. Δεν θα μιλάμε απλώς για ένα ακριβό deal. Θα μιλάμε για δήλωση. Ότι η ΑΕΚ δεν παίζει απλώς για να είναι μέσα στους στόχους. Παίζει για να τους τελειώσει!
