Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, αν υπήρχε η δυνατότητα να κερδίσει η ΑΕΚ με μισό μηδέν το χθεσινό παιχνίδι στο Αγρίνιο, θα το έπαιρνα και έτρεχα πανευτυχής. Διότι μια ομάδα τόσο πολύ καταπονημένη όσο η ΑΕΚ, με τόσες κομβικές απουσίες, με ταξίδι από Σαμψούντα στην Αθήνα και από την Αθήνα στο Αγρίνιο μέσα σε μόλις δυο μέρες, μόνο αποτέλεσμα θα μπορούσε να ψάξει σε μια δύσκολη έδρα όπως του Παναιτωλικού.
Η ΑΕΚ του Νίκολιτς όμως, δεν είναι έτσι. Δεν την έχει φτιάξει έτσι ο Σέρβος κόουτς. Η ΑΕΚ του Νίκολιτς όχι μόνο παίρνει αποτέλεσμα, καθώς έφτασε τις οκτώ συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Την ΑΕΚ του Νίκολιτς γουστάρεις, απολαμβάνεις να την βλέπεις, να παίρνει το αποτέλεσμα. Ήταν απόλαυση αυτό που έκανε στο δεύτερο ημίχρονο στην Σαμψούντα την Πέμπτη. Ήταν απόλαυση αυτό που έκανε χθες επί σχεδόν 90 λεπτά στο Αγρίνιο.
Είχε συνεχώς την μπάλα στα πόδια της και όσες φορές την έχανε, την ανακτούσε στο… λεπτό. Έβγαζε επιθέσεις που ξεκινούσαν από τον στόπερ, περνούσαν από τα άκρα, μετά από τα χαφ και έφταναν στο μεσοεπιθετική και μετά στην επιθετική γραμμή. Είχε συνεργασίες που η μπάλα κρυβόταν. Είχε πέντε γκολ που έβαλε, είχε κι άλλες φάσεις που δεν έβαλε. Είχε και δοκάρι. Είχε ένα ποδόσφαιρο που ήταν γρήγορο, ήταν όμορφο, ήταν αποτελεσματικό. Σε μεγάλα κομμάτι του παιχνιδιού, ήταν ολοκληρωτικό.
Αυτό το χθεσινό 5-0, αυτή η εικόνα της ΑΕΚ, ήταν 100% έργο του Νίκολιτς. Αυτό σχεδίασε το καλοκαίρι, αυτό ήθελε να φτιάξει. Και μπορεί πλέον να το βλέπει μέσα στο γήπεδο, όποιοι και αν μπαίνουν μέσα στην ενδεκάδα. Όποιους ρόλους και αν παίρνουν μέσα στο γήπεδο. Διότι πλέον το αγωνιστικό της μοτίβο, η ΑΕΚ το έχει βρει. Και είναι απολαυστικό και συνάμα τρομακτικό για τους αντιπάλους της.
