Ο Πινέδα πριν φύγει για να ενσωματωθεί στην εθνική ομάδα του Μεξικού, ήταν μακράν ο
καλύτερος παίκτης της ΑΕΚ. Πραγματικά σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση. Ο Πινέδα
ταξίδεψε στο Μεξικό για να παίξει ξημερώματα Κυριακής φιλικό με την Ουρουγάη. Μετά θα
ταξιδέψει στην Αμερική για να παίξει φιλικό με την Παραγουάη τα ξημερώματα της Τετάρτης.
Και μετά θα πάρει πάλι το αεροπλάνο για να επιστρέψει στην Ελλάδα και να παίξει ματς
πρωταθλήματος την Κυριακή. Ένα απλό πρόγραμμα, ενός καθημερινού ανθρώπου.
Κάποιος σ’ όλο αυτό θα σπεύσει να πει πως γι αυτό οι ποδοσφαιριστές και πληρώνονται με
απολαβές, που ένας μέσος, ένας… καθημερινός άνθρωπος δεν πρόκειται να δει ούτε σε τρεις
ζωές σκληρής δουλειάς. Και είναι απολύτως ακριβές. Επίσης πάντα έχω στο μυαλό μου την
ατάκα του τεράστιου απ’ όλες τις απόψεις, Λουκαρέλι. «Το να μιλάει ένας επαγγελματίας
ποδοσφαιριστής για κούραση, είναι προσβολή στην εργατική τάξη». Αλήθεια είναι και αυτό.
Από την άλλη μεριά, πρέπει να είμαστε απολύτως δίκαιοι. Για το γεγονός πως θα παίξουν τρία
συνεχόμενα ματς την προσεχή εβδομάδα, σε Ελλάδα και σε Ευρώπη, οι παίκτες της ΑΕΚ δεν
έχουν απολύτως κανένα ζήτημα. Το ακριβώς αντίθετο. Το γουστάρουν κιόλας, τους δίνει
ποδοσφαιρικό ρυθμό.
Η πραγματικότητα είναι πως οι ποδοσφαιριστές γουστάρουν τα συνεχόμενα ματς σε
πρωτάθλημα αλλά και Ευρώπη. Θεωρούν πως όσο περισσότερο παίζουν, τόσο καλύτερο ρυθμό
παίρνουν. Και αγωνιστικά, αλλά ακόμα και ψυχολογικά. Θα θυμίσω, πως την σεζόν του
παλικαρίσιου πρωταθλήματος του 2018, μ’ ένα ρόστερ σχετικά μικρό, η ΑΕΚ παράλληλα
προχώρησε στην Ευρώπη και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά μέχρι που θα έφτανε, αν δεν
έχανε το άχαστο ο Μασούντ στο Κίεβο. Και δεν ήταν μόνο πως απλώς οι παίκτες υπερέβαλαν
εαυτούς για να πετύχουν τους στόχους τους. Το γούσταραν κιόλας.
Από την άλλη μεριά, υπάρχει και μια διαχωριστική γραμμή. Ναι, οι παίκτες φτιάχνονται και
γουστάρουν και παίρνουν αγωνιστικό και όχι μόνο, ρυθμό από τα συνεχόμενα ματς. Αλλά το
ξεζούμισμα που αρκετές φορές είναι και πρακτικά αχρείαστο, είναι μια εντελώς άλλη ιστορία.
Για λόγους κυρίως εμπορικούς και πολύ λιγότερο αγωνιστικούς, τους ποδοσφαιριστές τους…
τεντώνουν. Και τους τεντώνουν στα όρια τους και ίσως ακόμα παραπέρα.
Ο Πινέδα γουστάρει να παίζει μπάλα. Γουστάρει πολύ να παίζει με την εθνική του ομάδα και το
έχει αποδείξει πολλές φορές. Αλλά δυσκολεύομαι να αντιληφθώ το κέρδος που έχουν οι
Μεξικανοί, να οδηγούν έναν παίκτη σαν τον Πινέδα στα σωματικά του όρια. Ο χαφ της ΑΕΚ
μέσα σ’ ένα διάστημα τριών μηνών, θα έχει σημπληρώσει συνολικά έξι υπερατλαντικά ταξίδια.
Συν τα ταξίδια για τα ευρωπαϊκά ματς της ΑΕΚ, συν τα ταξίδια που κάνει από Μεξικό σε ΗΠΑ
για να παίξει τα ματς. Ένα ξεζούμισμα χωρίς κανένα απολύτως μέτρο. Και στα μάτια τα δικά
μου, χωρίς κανένα λόγο.
Δυσκολεύομαι να καταλάβω πόσο χρήσιμο είναι να ταλαιπωρηθεί ο Πινέδα, όσο ταλαιπωρείται
τώρα, για να παίξει δυο φιλικά παιχνίδια, οκτώ ολόκληρους μήνες πριν από το Μουντιάλ. Και
σε μια περίοδο που έχει φουλ αγωνιστικές υποχρεώσεις και με την ΑΕΚ, μαζί με ταξίδια. Δεν θα
συμπληρώσει ούτε μια εβδομάδα που θα έχει γυρίσει ο Πινέδα από την άλλη άκρη του
Ατλαντικού, όταν θα χρειαστεί να μπει στο αεροπλάνο για να ταξιδέψει για την Φλωρεντία.
Ασύλληπτο ξεζούμισμα. Και άδικα για έναν ποδοσφαιριστή, που γουστάρει και απολαμβάνει
τόσο πολύ το ποδόσφαιρο και που είναι και τόσο σημαντικός και για τον σύλλογό του αλλά και
για την εθνική του ομάδα.
