Το φινάλε του Θωμάς Μαύρος στην ΑΕΚ δεν είχε τίποτα από το μεγαλείο που ταίριαζε σε έναν παίκτη της αξίας του.
Στις 11 Απριλίου 1987, στο Ολυμπιακό Στάδιο, η ΑΕΚ επικράτησε 2-0 του Απόλλων Καλαμαριάς, με σκόρερ τους Ράικο Γιάνγιανιν και Τάκης Καραγκιοζόπουλος. Ωστόσο, το αποτέλεσμα πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Η ομάδα βρισκόταν ήδη εκτός στόχων, μέσα σε μια περίοδο διοικητικής και αγωνιστικής αστάθειας.
Το ενδιαφέρον του κόσμου ήταν στραμμένο στην παρουσία του Μαύρου, που εκείνη τη σεζόν είχε ελάχιστες συμμετοχές λόγω τραυματισμών και ηλικίας. Παρότι δεν υστέρησε στον αγώνα, στο 80ό λεπτό ο προπονητής Νίκος Αλέφαντος τον αντικατέστησε με τον Λάμπρος Γεωργιάδης — μια κίνηση που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
Οι φίλαθλοι δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την απόφαση, ειδικά σε ένα ματς που είχε ουσιαστικά κριθεί και ενώ ο Μαύρος προσπαθούσε να βρει ένα γκολ μετά από καιρό. Η δυσαρέσκεια εκφράστηκε έντονα από την εξέδρα, με τον προπονητή να έρχεται σε αντιπαράθεση με οπαδούς κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Λίγο αργότερα, ο τότε πρόεδρος Ανδρέας Ζαφειρόπουλος ξεκαθάρισε πως ο Μαύρος δεν υπολογιζόταν πλέον, σηματοδοτώντας το τέλος μιας σπουδαίας πορείας με τρόπο που δεν ταίριαζε στην προσφορά και το μέγεθός του.
Παρά το άδοξο αυτό φινάλε, ο Μαύρος απέδειξε την αξία του επιστρέφοντας στον Πανιώνιος, όπου λίγα χρόνια αργότερα, σε ηλικία 36 ετών, κατέκτησε ξανά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ — μια ηχηρή απάντηση σε όσους τον είχαν ξεγράψει.
