Ο Νίκολιτς μετράει πλέον έναν χρόνο και κάτι μήνες στην ΑΕΚ. Έχει ήδη προλάβει να καθίσει στον πάγκο της ομάδας, σε πολύ μεγάλες βραδιές της. Δεν έχουν περάσει άλλωστε και πολλοί μήνες, από τότε που ο Νίκολιτς έβλεπε τους παίκτες του, μέσα στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας, να έχουν αγγίξει μια ιστορική ανατροπή και μια επίσης ιστορική παρουσία στα ημιτελικά της Ευρώπης.
Δεν έχουν περάσει και πολλοί μήνες, πάλι στη Νέα Φιλαδέλφεια, που ο Νίκολιτς σχεδόν ανέκφραστος, είχε δει τον Ζοάο Μάριο να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα και η ΑΕΚ να κατακτά ίσως το πιο μάγκικο πρωτάθλημα στην ιστορία της. Για να μην βάλω στην κουβέντα και εκείνη την βραδιά στη Νέα Φιλαδέλφεια, πέρυσι τέτοια εποχή, που ο Νίκολιτς είδε την ΑΕΚ να κάνει μια χαψιά την Άντερλεχτ και να παίρνει σπουδαία ευρωπαϊκή πρόκριση.
Έχει ζήσει ο κόουτς, τεράστια βραδιές στη Νέα Φιλαδέλφεια. Και η αποψινή είναι μια απ’ αυτές. Ίσως και κάτι παραπάνω. Δεν είναι μόνο τα 25 εξασφαλισμένα εκατομμύρια στο ταμείο του συλλόγου. Δεν είναι μόνο η δόξα και το πρεστίζ από την συμμετοχή στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση στην Ευρώπη. Δεν είναι μόνο η παρουσία στην ελίτ.
Είναι κυρίως αυτό που η ΑΕΚ θα έχει καταφέρει μέσα σε κάτι παραπάνω από έναν χρόνο. Θυμίζω πως πέρυσι τέτοια εποχή, η ΑΕΚ έπαιζε επί της ουσίας την ευρωπαϊκής της ύπαρξη, προσπαθώντας να μπει στον όμιλο του Κόνφερανς. Και έναν χρόνο μετά, είναι πρωταθλήτρια, έχει βρεθεί ήδη στα ευρωπαϊκό προημιτελικά και τώρα ψάχνει την πρόκριση για πρώτη φορά στην ιστορία της, στο νέο φορμάτ του ομίλου του Τσάμπιονς Λιγκ.
Αν το καλοσκεφτεί κάποιος, είναι τεράστιο όλο αυτό που ήδη έχει πετύχει και ακόμα πιο μεγάλο από τεράστιο, αυτό που κυνηγάει απόψε να πετύχει η ΑΕΚ. Και που για να το πετύχει, θέλει νίκη με μισό – μηδέν. Είναι καλύτερη ομάδα, θα παίξει μέσα στο γήπεδο καταπίνει κάθε αντίπαλο. Ξέρει τι πρέπει να κάνει και μπορεί να το κάνει. Η ΑΕΚ και θέλει και πρέπει και μπορεί να αγγίξει τα αστέρια.
