Η εικόνα της φάσης αποκαλύπτει από νωρίς ότι το διαιτητικό τιμ δεν είχε πλήρη αντίληψη όσων συνέβησαν. Ο Μάκελι βρίσκεται εκτός θέσης, δεν βλέπει καθαρά το περιστατικό και ουσιαστικά δεν σχηματίζει δική του κρίση.
Αντίθετα, βασίζεται αποκλειστικά στην ενημέρωση που λαμβάνει από τον 4ο διαιτητή, Σταύρο Τσιμεντερίδη. Η μεταφορά της πληροφορίας δείχνει να είναι επιφανειακή, χωρίς περιγραφή της έντασης ή της φύσης της ενέργειας. Το αποτέλεσμα είναι μια τυπική κίτρινη κάρτα και η άμεση επανεκκίνηση του αγώνα, σαν να πρόκειται για ένα απλό πειθαρχικό παράπτωμα.
Εκεί όμως που το ζήτημα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα είναι ο ρόλος του VAR. Μιλάμε για χτύπημα εκτός φάσης, δηλαδή για μια περίπτωση που το πρωτόκολλο προβλέπει ξεκάθαρα έλεγχο και, εφόσον χρειαστεί, παρέμβαση. Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχει καμία υπόδειξη για on-field review. Ο διαιτητής δεν καλείται ποτέ να δει τη φάση στο μόνιτορ και να αξιολογήσει ο ίδιος το περιστατικό. Το VAR επιλέγει να μην εμπλακεί, αφήνοντας ουσιαστικά την αρχική, ελλιπή απόφαση να παραμείνει ως έχει.
Έτσι διαμορφώνεται ένα μοτίβο που προκαλεί εύλογο προβληματισμό. Μια φάση που δεν βλέπεται σωστά στο γήπεδο, μια ήπια εισήγηση από τον 4ο διαιτητή και μια πλήρης απουσία παρέμβασης από το VAR. Το αποτέλεσμα είναι μια σοβαρή ενέργεια να αντιμετωπίζεται σαν δευτερεύον περιστατικό, χωρίς τον απαιτούμενο έλεγχο και χωρίς την αίσθηση ότι εφαρμόζονται ενιαία κριτήρια.
Το γεγονός ότι η μοναδική κόκκινη κάρτα του αγώνα δεν προέκυψε από αυτή τη φάση, αλλά από την αποβολή του Ηλία Κυριακίδη, εντείνει ακόμη περισσότερο τις απορίες γύρω από τη γραμμή και τη συνολική διαχείριση της αναμέτρησης.
