Του Κώστα Πλιάτσικα
Η περασμένη σεζόν ήταν ένα πραγματικό… θρίλερ για τον Βόλο. Η θεσσαλική ομάδα βρέθηκε ακόμη και στην τελευταία θέση της βαθμολογίας κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος, ζώντας εβδομάδες έντονου προβληματισμού και πίεσης.
Εν τέλει, κατάφερε να τερματίσει 12η στην κανονική διάρκεια και, μέσω της διαδικασίας των play – out, να κλείσει τη χρονιά στην 11η θέση. Ήταν μια σεζόν επιβίωσης, γεμάτη σκαμπανεβάσματα, διορθωτικές κινήσεις και εσωτερικές ανακατατάξεις.
Η επιστροφή και το τέλος του Χουάν Φεράντο
Το περασμένο καλοκαίρι, η διοίκηση επέλεξε να επαναφέρει έναν «φίλο από τα παλιά» στον πάγκο. Ο λόγος για τον Χουάν Φεράντο, τον Ισπανό τεχνικό που είχε αφήσει το στίγμα του στην πρώτη του θητεία στον σύλλογο. Εκείνη, ωστόσο, είχε διακοπεί πρόωρα λόγω προβλήματος υγείας, αφήνοντας ανοιχτούς λογαριασμούς. Η επιστροφή του δημιούργησε προσδοκίες για σταθερότητα και επαναφορά της αγωνιστικής ταυτότητας που είχε χαρακτηρίσει τον Βόλο τα προηγούμενα χρόνια.
Ο Φεράντο ανέλαβε με στόχο να «χτίσει» ξανά μια ομάδα με σαφή προσανατολισμό στο επιθετικό ποδόσφαιρο και την κατοχή μπάλας. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πιο απαιτητική.
Τα αποτελέσματα δεν ήταν σταθερά, η ομάδα έδειχνε να παλεύει με την αμυντική της συνοχή και η βαθμολογική συγκομιδή δεν επέτρεψε την απαραίτητη ηρεμία. Έπειτα από 25 παιχνίδια στον πάγκο, ο Ισπανός αποχώρησε στις 8 Φεβρουαρίου, σε μια κίνηση που επιβεβαίωσε ότι στον Βόλο η υπομονή εξαντλείται γρήγορα όταν η εικόνα δεν πείθει.
Κώστας Μπράτσος…μέρος 3ο
Τη σκυτάλη πήρε ένας γνώριμος του συλλόγου. Ο Κώστας Μπράτσος ανέλαβε για τρίτη φορά την τεχνική ηγεσία των «κυανέρυθρων», με αποστολή να συμμαζέψει την κατάσταση και να επαναφέρει την ομάδα σε τροχιά ανταγωνιστικότητας.
Ο 48χρονος τεχνικός γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις, αλλά το έργο του μόνο εύκολο δεν είναι. Στα δύο πρώτα του παιχνίδια μέτρησε μία ισοπαλία (1-1 με τον Άρη) και μία ήττα (2-1 από τον Πανσερραϊκό).
Η έξοδος του Χάμουλιτς και τα πρώτα…βιολιά
Τον Ιανουάριο προέκυψε και σημαντική απώλεια στο επιθετικό κομμάτι. Ο πρώτος σκόρερ της ομάδας, ο Βόσνιος επιθετικός Σαίντ Χάμουλιτς αποχώρησε έχοντας σημειώσει 8 γκολ. Η φυγή του άφησε κενό όχι μόνο σε επίπεδο αριθμών, αλλά και σε επίπεδο αναφοράς μέσα στην περιοχή. Ο Βόλος έχασε το βασικό του «τελείωμα» και αναγκάστηκε να αναζητήσει λύσεις εκ των έσω.
Πλέον, τα πρώτα «πιστόλια» της θεσσαλικής ομάδας είναι ο Πορτογάλος εξτρέμ Γιόκα με 5 γκολ και ο Λάζαρος Λάμπρου επίσης με 5 τέρματα. Δύο παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά κοινή ικανότητα στο «ένας εναντίον ενός» και στην εκμετάλλευση χώρων. Παράλληλα, πολύτιμες μονάδες αποτελούν ο Φινλανδός εξτρέμ Γιασίν Ασενχούν με 4 γκολ και ο Αργεντινός Μαξιμιλιάνο Κόμπα, επίσης με 4 τέρματα. Η επιθετική παραγωγή βασίζεται πλέον περισσότερο στην ταχύτητα και την κίνηση από τα άκρα, παρά σε έναν καθαρόαιμο φορ περιοχής.
Ζητούμενο η ισορροπία
Το ζητούμενο για τον Μπράτσο είναι να βρει ισορροπία. Να «σφίξει» την άμυνα, που έχει κοστίσει σε κρίσιμα σημεία, και ταυτόχρονα να διατηρήσει τη δημιουργικότητα μεσοεπιθετικά. Η εικόνα της ομάδας δείχνει ότι διαθέτει ποιότητα, όμως η έλλειψη σταθερότητας την κρατά πίσω. Οι συνεχόμενες ήττες έχουν δημιουργήσει πίεση, αλλά και μια αίσθηση ότι ο Βόλος χρειάζεται ένα αποτέλεσμα-οξυγόνο για να ανακτήσει αυτοπεποίθηση.
Σε μια σεζόν που ξεκίνησε με προσδοκίες επανεκκίνησης και συνέχισε με αλλαγές και αναταράξεις, ο Βόλος καλείται να αποδείξει ότι έχει το μέταλλο να αντεπεξέλθει. Η μάχη πλέον δεν είναι μόνο βαθμολογική. Είναι μάχη ταυτότητας, συνέπειας και αγωνιστικού χαρακτήρα. Και σε αυτές τις περιπτώσεις, η απάντηση δεν δίνεται στα λόγια, αλλά στο χορτάρι.
