Σαν σήμερα, στις 3 Μαΐου 2003, η ΑΕΚ έγραψε μια από τις πιο φορτισμένες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας της, καθώς ήταν η τελευταία αναμέτρηση στο ιστορικό γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας απέναντι στον Άρης, με νίκη 4-0 που συνοδεύτηκε από έντονα συναισθήματα αποχαιρετισμού.
Εκείνη την περίοδο, το σχέδιο της κατεδάφισης και ανέγερσης νέου γηπέδου είχε ήδη δρομολογηθεί από τον τότε ισχυρό άνδρα του συλλόγου, Γιάννης Γρανίτσας, όμως η πορεία του αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολη. Το έργο ξεκίνησε με την κατεδάφιση του «Νίκος Γκούμας», αλλά η κατασκευή του νέου γηπέδου δεν προχώρησε ποτέ όπως είχε σχεδιαστεί, καθώς προέκυψαν σοβαρά νομικά και οικονομικά εμπόδια, ενώ αφαιρέθηκε και από τον φάκελο των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η προσπάθεια παρέμεινε «παγωμένη», με διαφορετικές διοικήσεις να μην καταφέρνουν να επαναφέρουν το έργο σε τροχιά υλοποίησης, μέχρι που πολλά χρόνια αργότερα το όνειρο της επιστροφής στη Νέα Φιλαδέλφεια άρχισε ξανά να παίρνει μορφή.
Το παιχνίδι της 3ης Μαΐου 2003, ωστόσο, έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για το αποτέλεσμα αλλά και για το φορτισμένο του κλίμα. Η ΑΕΚ επικράτησε με 4-0, με σκόρερ τους Κατσουράνη (13’), Λάκη (30’, 45’) και Ίβιτς (77’), σε μια εμφάνιση που συνδύασε ποδόσφαιρο και συναίσθημα.
Μετά τη λήξη, οι φίλοι της ομάδας μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο για να πάρουν αναμνηστικά από το ιστορικό γήπεδο, ενώ ακολούθησαν συγκινητικές στιγμές αποχαιρετισμού που σηματοδότησαν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για τον σύλλογο.
