Με έντονο ιστορικό συναισθηματισμό πραγματοποιήθηκε η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Οπαδών της ΑΕΚ από την Πολιτιστική Λέσχη «Ένωσις Φίλων ΑΕΚ», συγκεντρώνοντας συνδέσμους και φορείς του συλλόγου από την Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης, ο δημοσιογράφος Γιάννης Μαμουζέλος αναφέρθηκε στη διαχρονική προσφορά του Αντώνη Ηλιόπουλου —από τα χρόνια της Σκεπαστής έως τις διοικητικά δύσκολες περιόδους του 2012 και 2013— ο οποίος στη συνέχεια τιμήθηκε για την προσφορά του από τον παλαίμαχο αρχηγό, Στέλιο Μανωλά. Στην ομιλία του, ο κ. Ηλιόπουλος στάθηκε στη σημασία της κιτρινόμαυρης συσπείρωσης γύρω από την ομάδα υπό την ηγεσία του Μάριου Ηλιόπουλου.
Αναλυτικά η ομιλία του Αντώνη Ηλιόπουλου στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Οπαδών της ΑΕΚ
«Σας ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνετε σήμερα. Για μένα η τιμή δεν είναι ένας τίτλος που έχει κάποιος ή ένα αντίτιμο. Τιμή είναι να είσαι φίλαθλος της ΑΕΚ, να είσαι οπαδός της ιδέας της ΑΕΚ.
Και για να μην ξεχνάμε το παρελθόν μας, γιατί χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει παρόν ούτε μέλλον, θέλω να σας θυμίσω δύο περιστατικά από πριν από περίπου 15 χρόνια. Να τα θυμηθούν οι παλιοί και να τα μάθουν οι νεότεροι, για να καταλάβουν τι συνέβαινε τότε στην αγαπημένη μας ΑΕΚ.
Το πρώτο περιστατικό ήταν το 2011. Η ΑΕΚ έπαιζε στο Ολυμπιακό Στάδιο απέναντι στον Πανιώνιο. Ήταν μια δύσκολη περίοδος, η ομάδα δεν πήγαινε καλά. Το παιχνίδι τελείωσε, δεχθήκαμε γκολ στο 90ό λεπτό και ο κόσμος ήταν απογοητευμένος.
Στο γήπεδο βρίσκονταν όλοι οι τότε διοικούντες της ΑΕΚ, με τα κουστούμια τους, τις κονκάρδες τους, όλοι επίσημα.
Φεύγω από το γήπεδο και πηγαίνω στην Αγία Παρασκευή, στο πατρικό μου σπίτι. Εκείνη την ημέρα υπήρχε συγκέντρωση Παναθηναϊκών στην πλατεία, για την υπόθεση με το πέναλτι του Κατσουράνη. Λέω στη γυναίκα μου: “Κάτσε να δούμε λίγο τι γίνεται, να γελάσουμε”. Καθόμαστε σε μια πιτσαρία και κάποια στιγμή μου λέει: “Κοίτα αυτόν τον άνθρωπο”. Της λέω: “Πού να τον ξέρω; Ποιος είναι;”. Μου απαντά: “Κοίτα τον καλύτερα”.
Πηγαίνω κοντά του. Φορούσε full face. Του λέω: “Μπορείς σε παρακαλώ να το βγάλεις λίγο;”. Μου λέει: “Γιατί;”. Το βγάζει και βλέπω μπροστά μου τον αντιπρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΠΑΕ ΑΕΚ. Του λέω: “Πριν από μία ώρα ήσουν στο Ολυμπιακό Στάδιο και εκπροσωπούσες την ομάδα μας. Τι κάνεις εδώ;”. Και η απάντηση που πήρα ήταν: “Άλλο το επάγγελμα και άλλο το συναίσθημα”. Αυτοί ήταν που διοικούσαν τότε την ΑΕΚ.
Φυσικά, μετά από αυτά ακολούθησαν αντιδράσεις. Με έδιωξαν από το γήπεδο, μου έστειλαν επιστολές, μου ακύρωσαν διαρκείας και προσπάθησαν να με αφήσουν έξω από την ομάδα. Αυτές ήταν οι μάχες που δίναμε τότε, μέχρι να αλλάξει η κατάσταση και να έρθουν άνθρωποι που πραγματικά άξιζαν να βρίσκονται στην ΑΕΚ.
Θα σας πω και ένα δεύτερο περιστατικό. Το 2013, όταν ήμουν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΑΕΚ, οι σύνδεσμοι με είχαν βάλει ως εγγυητή της ενότητας και της διαφάνειας. Στις 14 Φεβρουαρίου, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, με πήρε τηλέφωνο ο τότε πρόεδρος της ΑΕΚ και μου είπε ότι πρέπει να ψηφίσουμε ένα δάνειο 300.000 ευρώ, γιατί αν δεν γίνει άμεσα θα χαθούν τα χρήματα.
Του απάντησα ότι κάτι τέτοιο απαιτεί ενημέρωση 48 ώρες πριν, όπως προβλέπει το καταστατικό. Μου είπε ότι πρέπει να γίνει τώρα, γιατί τα χρήματα θα πήγαιναν στους ποδοσφαιριστές. Τον ρώτησα: “Ποιος δίνει αυτό το δάνειο; Από πού προέρχεται;”. Μου απάντησε ότι δεν μπορούσε να μου πει. Τότε του είπα: “Πώς θα το ψηφίσω εγώ ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου; Μπορεί να προέρχεται από οπουδήποτε. Μπορεί να είναι από παράνομες πράξεις, μπορεί να είναι από αντίπαλη ομάδα”.
Μου είπε ότι αν δεν το ψηφίσω θα κάνει ανακοίνωση εναντίον μου και θα πει ότι εξαιτίας μου δεν θα πληρωθούν οι ποδοσφαιριστές. Οι άνθρωποι είχαν να πληρωθούν έξι μήνες. Του είπα: “Εγώ δεν υπογράφω αυτό το δάνειο και παραιτούμαι, ώστε να μπορέσετε να προχωρήσετε μόνοι σας”. Το δάνειο τελικά δεν δόθηκε και αργότερα αποκαλύφθηκε ότι συνδεόταν με παλιό παράγοντα του Ολυμπιακού.
Αυτά γίνονταν τότε στην αγαπημένη μας ΑΕΚ. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή. Η συσπείρωση που υπάρχει γύρω από την ομάδα είναι απίστευτη. Πρωτεργάτης σε αυτή την προσπάθεια είναι ο ξάδερφός μου, ο Μάριος Ηλιόπουλος. Δεν το λέω επειδή είναι ξάδερφός μου. Το λέω γιατί ο άνθρωπος έχει πραγματική τρέλα για την ΑΕΚ. Ζει για το όνομα της ομάδας και θέλει να την κάνει πρωταγωνίστρια.
Αυτό που ζούμε δίπλα του είναι πρωτόγνωρο. Ό,τι του ζητάμε, προσπαθεί να το κάνει πράξη. Ο κόσμος της ΑΕΚ σήμερα είναι ο πραγματικός δωδέκατος παίκτης της ομάδας. Τριάντα χιλιάδες κασκόλ, τριάντα χιλιάδες σημαίες, εκατομμύρια χαρτάκια στο γήπεδο, εικόνες που θύμισαν παλιές εποχές. Η περιφορά του Κυπέλλου σε όλη την Ελλάδα, στην Κύπρο, μέχρι και στο Πατριαρχείο. Μεταφέραμε την ιδέα της ΑΕΚ παντού.
Είδαμε τη δύναμη της συσπείρωσης του κόσμου και αυτό που γίνεται σήμερα στην ομάδα είναι εξαιρετικό. Εγώ σας ζητώ ένα πράγμα: να είστε δίπλα στον Μάριο Ηλιόπουλο. Είναι ο άνθρωπος που θα κάνει την ΑΕΚ δυναστεία. Μόνο ΑΕΚ!»
