Για περισσότερους από έναν λόγους, που είναι εξαιρετικά προφανείς και δεν
χρειάζεται καν να τους αναλύσω, δεδομένα θα ήταν πολύ δύσκολη για την
ΑΕΚ η μετάβαση από ένα ματς με την Ρεάλ Μαδρίτης την Τετάρτη, σ’ ένα
παιχνίδι πρωταθλήματος την Κυριακή. Ειδικά από την στιγμή που η μάχη στο
Τσάμπιονς Λιγκ πριν από τέσσερις μέρες, ήταν κυριολεκτικά μέχρις εσχάτων.
Και έγινε ακόμα πιο δύσκολη αυτή η μετάβαση, λόγω των απουσιών.
Σκεφτείτε πως η ΑΕΚ πήγε να παίξει το χθεσινό ματς χωρίς τον Ρότα, χωρίς
τον Ζούμπκοφ, χωρίς τον Ζοάο Μάριο και όπως προέκυψε και χωρίς τον Ζίνι
που δεν ήταν ούτε στον πάγκο. Όχι απλή εξίσωση. Μια εξίσωση που έγινε
ακόμα πιο δύσκολη στην πορεία. Η ΑΕΚ βρέθηκε να χάνει. Για πρώτη φορά
στη Νέα Φιλαδέλφεια στο φετινό πρωτάθλημα. Με το πρώτο γκολ που
δέχθηκε στη Φιλαδέλφεια για το φετινό πρωτάθλημα.
Και το να δυσκολεύει η εξίσωση, δεν σταμάτησε εκεί. Η ΑΕΚ έμεινε και με
παίκτη λιγότερο, για περισσότερα από 15 λεπτά. Έχοντας στα πόδια της και
την κούραση από το ματς της Τετάρτης. Όμως η ΑΕΚ τα άντεξε όλα.
Κυριολεκτικά. Και βρήκε τον τρόπο να γυρίσει ανάποδα το ματς με δυο γκολ
από τους φορ της. Και βρήκε επίσης και τον τρόπο να κρατήσει στην άμυνα με
παίκτη λιγότερο.
Βεβαίως όλα πιθανότατα θα είχαν γίνει πολύ πιο απλά, αν ο Μόσχου είχε
δώσει το πεντακάθαρο πέναλτι στον Μουκουντί στο πρώτο ημίχρονο. Αλλά
ακόμα και έτσι, η ΑΕΚ τη νίκη την πήρε. Μια νίκη που μπορεί να αποδειχθεί
πολύ πιο πολύτιμη, απ’ ότι φαίνεται αυτή την στιγμή. Διότι είναι πολύ πιθανό
να αποτελέσει την αφετηρία της αντεπίθεσης και ενός νέου νικηφόρου σερί.
Όπως κάτι ανάλογο είχε γίνει και πέρυσι, περίπου τέτοια εποχή.
