Στο ποδόσφαιρο υπάρχει μία τάση να πηγαίνουμε από το ένα άκρο στο άλλο. Ένας ποδοσφαιριστής μπορεί τη μία εβδομάδα να ακούει τα πάντα και την επόμενη να αποθεώνεται. Η αλήθεια, όμως, τις περισσότερες φορές βρίσκεται κάπου στη μέση. Και η περίπτωση του Σταύρου Πήλιου είναι μία καλή αφορμή για να το θυμηθούμε.
Ο Πήλιος έχει δεχθεί αρκετή κριτική όσο βρίσκεται στην ΑΕΚ. Σε ορισμένες περιπτώσεις δικαιολογημένα, αφού υπάρχουν αδυναμίες στο παιχνίδι του που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες. Δεν χρειάζεται να τις κρύψουμε, ούτε να παρουσιάσουμε έναν ποδοσφαιριστή διαφορετικό από αυτό που πραγματικά είναι. Το ζητούμενο είναι αν υπάρχει διάθεση για βελτίωση και αν ο ίδιος μπορεί να εξελιχθεί μέσα από τη δουλειά του.
Και εδώ αξίζει να σταθούμε. Ο Πήλιος δεν έχει δώσει την εντύπωση ενός ποδοσφαιριστή που θεωρεί ότι τα έχει καταφέρει όλα. Αντιθέτως, γνωρίζει πως έχει ακόμη δρόμο μπροστά του. Χρειάζεται να βελτιώσει τις αποφάσεις του, να αποκτήσει μεγαλύτερη σταθερότητα και να γίνει πιο αποτελεσματικός τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά. Αυτά δεν αλλάζουν επειδή έδωσε μία ασίστ στη Σαχτάρ και σκόραρε απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι.
Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που δεν πρέπει να προσπερνάμε. Ο Μάρκο Νίκολιτς τον εμπιστεύεται. Και στο ποδόσφαιρο η εμπιστοσύνη του προπονητή φαίνεται από τις επιλογές του, όχι από τα λόγια του. Η ΑΕΚ απέκτησε τον Μπάμπη Λυκογιάννη, έναν έμπειρο ποδοσφαιριστή, με παραστάσεις από ένα απαιτητικό πρωτάθλημα όπως το ιταλικό. Κι όμως, ο Πήλιος εξακολουθεί να βρίσκεται στις βασικές επιλογές του Σέρβου τεχνικού.
Αυτό κάτι δείχνει. Ο Νίκολιτς προφανώς βλέπει στον Έλληνα μπακ πράγματα που εξυπηρετούν το αγωνιστικό του πλάνο. Δεν σημαίνει ότι του χαρίζει τη θέση, ούτε ότι ο Πήλιος έχει εξασφαλίσει τίποτα για το μέλλον. Σημαίνει, όμως, πως έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του ανθρώπου που αποφασίζει.
Προσωπικά, θεωρώ πως αυτό που χρειάζεται ο Πήλιος είναι ηρεμία. Ούτε υπερβολές όταν κάνει ένα καλό παιχνίδι ούτε ισοπέδωση όταν κάνει λάθη. Να συνεχίσει να δουλεύει, να ακούει τον προπονητή του και να προσπαθεί να ανεβάσει το επίπεδό του.
Οι δύο ευρωπαϊκές στιγμές του μέσα σε λίγες ημέρες είναι ασφαλώς σημαντικές. Κυρίως για την ψυχολογία του. Αλλά η πραγματική πρόοδος δεν θα κριθεί από αυτές. Θα φανεί στη διάρκεια, στη συνέπεια και στην εικόνα του από παιχνίδι σε παιχνίδι.
Ο Πήλιος έχει ακόμη πολλά να μάθει, αλλά έχει και κάθε λόγο να πιστεύει στον εαυτό του. Όπως πιστεύει σε εκείνον και ο προπονητής του. Και αυτό είναι μία πολύ καλή βάση για τη συνέχεια.
