Γράφει ο Πάνος Λούπος
Τα γραπτά – ως γνωστόν – μένουν, κάτι που ισχύει από την αρχαιότητα. Στη σύγχρονη εποχή βεβαίως, μένουν και τα λόγια, αφού όποιος από εμάς εκτίθεται και λέει την άποψή του για οτιδήποτε π.χ. σε μια εκπομπή, και αυτά μένουν στο You Tube και σε άλλες πλατφόρμες. Μένοντας ωστόσο στα γραπτά, για εμάς τους πιο παραδοσιακούς, ανέτρεξα σε κάποια περσινά μου κείμενα, τέτοια εποχή.
Κείμενα όπως στις 30 Μαΐου όπου όλα ήταν μαύρα με τίτλο: «Όπως γρήγορα ήρθαν τα πάνω… κάτω, έτσι γρήγορα θα έρθουν και τα κάτω… πάνω για την ΑΕΚ», όπου εξηγούσα ότι «με τη σωστή νοοτροπία και τις κατάλληλες επιλογές που γίνονται, η ΑΕΚ θα φτάσει στην κορυφή πολύ γρήγορα κι ας φαίνεται τώρα από πάρα πολύ δύσκολο έως και απίθανο για πολλούς».
Κείμενα όπως στις 3 Ιουνίου για το «σωστό δρόμο που ακολουθεί η ΑΕΚ» και στις 10 Ιουνίου με τον Νίκολιτς να έχει αναλάβει και με τίτλο: «Νέο πρότζεκτ και νέο ξεκίνημα μακριά από ανοησίες», όπου ανέλυα με αφορμή τις βλακείες που γράφονταν για τον νέο προπονητή της ΑΕΚ, ότι είναι αυτό ακριβώς που είχε ανάγκη η ομάδα για το πρότζεκτ της εν αντιθέσει με τον Μπενίτεθ, που είχε «παίξει» δυνατά για την ΑΕΚ αλλά τότε έγραφα ότι θα μου προκαλούσε μεγάλο προβληματισμό αν είχε προτιμηθεί.
Από τις πρώτες κιόλας ημέρες ή μάλλον για να ακριβολογώ από τη μέρα που ο Νίκολιτς πάτησε το πόδι του στο «Ελ. Βενιζέλος» και πήγε κατευθείαν στη Νέα Φιλαδέλφεια για την παρουσίασή του, έγραψα αλλά βγήκα και είπα κιόλας ότι η ΑΕΚ βρήκε στο κατάλληλο τάιμινγκ έναν κυνικό προπονητή που με ρεαλισμό και μακριά από συναισθηματισμούς, θα πάρει τις αποφάσεις του. «Killer» τον είχαμε γράψει τότε χαρακτηριστικά στην «ΩΡΑ».
Ο Νίκολιτς δεν κρύφτηκε από το πρώτο δευτερόλεπτο, ξεκαθάρισε ότι τον νοιάζει μόνο το αποτέλεσμα, μίλησε για το πόσες μεταγραφές και σε ποιες θέσεις θέλει άμεσα ενίσχυση η ομάδα, καθώς και ότι δεν πρόκειται να ανεχτεί τους «τουρίστες». Λίγο καιρό μετά, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, ξεκαθάρισε σε ποιους δεν υπολογίζει, αδιαφορώντας αν θα… μας άρεσαν οι επιλογές του ή όχι (π.χ. Γιόνσον) και στο τι αντιδράσεις θα υπήρχαν. Αγωνιστικά, ξεκαθάρισε ότι ο στόχος θα ήταν η πρόκριση στη League Phase του Conference και ότι όλη η δουλειά στην προετοιμασία θα γινόταν, κυρίως για αυτή την πρόκριση.
«Η ΑΕΚ κάνει επιτέλους αυτά που πρέπει σε όλα τα επίπεδα», έγραφα στις 6 Ιουλίου, αναφέροντας ότι οι μεταγραφικές κινήσεις είναι ψαγμένες και καλά δουλεμένες από τον Ριμπάλτα και σε πλήρη συνεννόηση με τα χαρακτηριστικά παικτών που έψαχνε ο Νίκολιτς.
Στις 11 Ιουλίου έγραφα σε άρθρο με τίτλο «Όσοι ξεδιψάνε εύκολα, δεν πρέπει να έχουν θέση στην ΑΕΚ»: «Στην ΑΕΚ ήρθε ο πιο ρεαλιστής και κυνικός προπονητής, που θα μπορούσε να ταιριάξει στο συγκεκριμένο τάιμινγκ για την ομάδα. Μα παράλληλα και δίκαιος, καθώς δεν έκοψε κανέναν παίκτη πριν από την προετοιμασία, τους πήρε όλους μαζί του, τους έδωσε την ευκαιρία να δείξουν αν είναι αγωνιστικά και πνευματικά έτοιμοι και αποφασισμένοι για να γίνουν οι “μαχητές” της ΑΕΚ. Κάποιοι άρπαξαν αυτή την ευκαιρία, κάποιοι άλλοι όχι. Είτε επειδή δεν έχουν κίνητρο, είτε επειδή είναι ακόμα επηρεασμένοι από τη… λουζεριά με την οποία ολοκληρώθηκε η προηγούμενη σεζόν, είτε επειδή δεν μπορούν, δεν θέλουν, έκλεισαν τον κύκλο τους, τέλος πάντων, στην ΑΕΚ. Είτε επειδή εκμεταλλεύτηκαν το συναίσθημα, όσο βαρύ κι αν ακούγεται, και πίστευαν ότι μπορεί να συνεχιστεί η ίδια κατάσταση “τουρισμού” χωρίς τίμημα και συνέπειες. Σημασία έχει ότι ο Νίκολιτς, με το που ήρθε, ξεκαθάρισε δύο πράγματα. Πρώτον ότι λατρεύει τη νίκη και δεύτερον ότι οι “τουρίστες” τελείωσαν για την ΑΕΚ. Ο Σέρβος τεχνικός έκανε μια προετοιμασία στην Ολλανδία με στόχο τα προκριματικά για την πρόκριση σε League Stage του Conference League. Για όσους διαπίστωσε ότι δεν μπορούν να υπηρετήσουν το πλάνο του, έχει ήδη εισηγηθεί ότι με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, δεν μπορούν να παραμείνουν στην ομάδα».
Δεν το συνεχίζω άλλο με τα περσινά κείμενα και ζητώ συγγνώμη αν είναι λίγο εγωιστικό που τα υπενθύμισα, αλλά δεν μπορώ και να ξεχάσω τι γραφόταν και τι ακούγαμε επειδή πιστεύαμε και στηρίζαμε από την πρώτη στιγμή τον κόουτς και το όλο εγχείρημα. Ένα χρόνο μετά, ο Νίκολιτς είναι… Θεός για όλους τους ΑΕΚτζήδες, ακόμα και για εκείνους που έκραζαν ανελέητα στα social όταν ήρθε με ένα κάρο ανοησίες.
Η ομάδα πήρε το πρωτάθλημα (παρεμπιπτόντως στις 10/8 είχα γράψει ένα κείμενο με τίτλο: «Η απάντηση στο αν μπορεί η ΑΕΚ να πάρει πρωτάθλημα, είναι ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ»), το πρότζεκτ προχωρά με νοοτροπία και διάθεση σαν να ξεκινάει τώρα, με τους Ηλιόπουλο, Ριμπάλτα και Νίκολιτς να λένε ξεκάθαρα αλλά και να το δείχνουν, ότι όχι απλά δεν «ξεδίψασαν» με ένα πρωτάθλημα, αλλά ότι «διψάνε» λες και είναι στη μέση της ερήμου και περπατάνε χωρίς νερό για μέρες!
Κι αν υπάρχει μια διαφορά πλέον είναι ότι αυτός ο κυνικός, αυτός ο ρεαλιστής, αυτός ο «killer» τύπος που είναι προπονητής στην ΑΕΚ, δείχνει για πρώτη φορά στην καριέρα του, να διακατέχεται κι από ένα έντονο συναισθηματικό δέσιμο με την ομάδα που προπονεί και να νιώθει μια υποχρέωση απέναντι σε ένα φίλαθλο κοινό που τον έχει πλημμυρίσει με αγάπη και που γεμίζει το γήπεδο ακόμα και στις προπονήσεις. Κάτι που αν μας το έλεγαν πέρυσι ή ακόμα κι αν το έλεγε ο ίδιος πέρυσι στον εαυτό του ότι θα συμβεί, μάλλον δεν θα το πίστευε… Κι αυτή η υποχρέωση δεν πρέπει να του γίνει βάρος.
Καλημέρα σας!
