κλικ εδώ
για να μας προσθέσεις στις Google πηγές σου και να μας διαβάζεις πιο συχνά!
Γράφει ο Κώστας Τσίλης
Έχει γίνει πολύ μεγάλη κουβέντα μετά το ματς με την Ρεάλ για την αγωνιστική εικόνα που είχαν ο Αριάγκα και ο Κάιρινεν στην μεσαία γραμμή της. Όχι άδικα, διότι στα μάτια τα δικά μου ο Αριάγκα ήταν ο κορυφαίος παίκτης της ΑΕΚ και ο Κάιρινεν ένας από τους καλύτερους. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Όμως ακούω και διαβάζω, πως η ΑΕΚ «κέρδισε» στο ματς με την Ρεάλ τον Αριάγκα και τον Κάιρινεν. Και λίγο αναρωτιέμαι, πότε τους είχε χάσει, για να τους κερδίσει τώρα. Αλήθεια δεν αντιλαμβάνομαι, από που έχει προκύψει το συμπέρασμα, πως ο Νίκολιτς δεν τους έβλεπε.
Για να βάλουμε λίγο κάτω τα δεδομένα. Ο Αριάγκα έχει παίξει στα δυο δυσκολότερα ματς της φετινής σεζόν. Με την Σίτι στο Έτιχαντ και με την Ρεάλ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ένας προπονητής λοιπόν που εμπιστεύεται έναν ποδοσφαιριστή σε τέτοιου είδους παιχνίδια, υπάρχει περίπτωση να μην «βλέπει» τον συγκεκριμένο παίκτη. Αστείο και να το συζητάμε.
Επίσης ο Κάιρινεν, ήταν βασικός και στα δυο παιχνίδια με την Λέφσκι Σόφιας στα προκριματικά του Αυγούστου. Τα δυο πιο κρίσιμα δηλαδή παιχνίδια μέχρι στιγμής στη σεζόν, καθώς έκριναν την παρουσία της ΑΕΚ στον όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ. Υπάρχει άραγε περίπτωση να βάζει ένας προπονητής έναν ποδοσφαιριστή στα δυο πιο κρίσιμα ματς, χωρίς να τον εμπιστεύεται; Και αυτό είναι αστείο να το συζητάμε.
Κάποιος θα πει, πως ούτε ο Κάιρινεν, ούτε ο Αριάγκα συνολικά έχουν παίξει πολλά παιχνίδια. Ξεχνάμε όμως, πως η ΑΕΚ έχει στα χαφ και τον Μαρίν και τον Βιτάλις. Και ειδικά ο πρώτος έκανε τρομερές ματσάρες. Και επί της ουσίας, αυτή είναι η λογική και του ροτέισον. Να παίζουν όλοι, ανάλογα με τις συνθήκες του κάθε παιχνιδιού. Εκτός αν η έννοια του ροτέισον είναι διαφορετική.
Για να ξέρουμε και τι λέμε, δεν υπάρχει κανείς ποδοσφαιριστής από το ρόστερ της ΑΕΚ, που ο Νίκολιτς να μην τον βλέπει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι που ακόμα δεν έχουν μπει στο ροτέισον. Όπως ο Λυκογιάννης, όπως ο Γκεοργκίεφ. Για διαφορετικούς λόγους. Ωστόσο ακόμα και αυτούς, είναι και άδικο και εκτός πραγματικότητας, να ισχυριστούμε πως ο Νίκολιτς δεν τους βλέπει.
Έχουμε βιαστεί πολύ να κρίνουμε φέτος και την διαχείριση του κόουτς, αλλά και τις μεταγραφές που έγιναν το περασμένο καλοκαίρι. Προφανώς έχουν συμβάλλει σ’ αυτό και ορισμένα στραβά αποτελέσματα. Ή ακόμα και η εικόνα σε κάποια παιχνίδια. Ειδικά το δεύτερο. Όμως είναι δεδομένο πως ούτε η διαχείριση, ούτε πολύ περισσότερο οι μεταγραφές του καλοκαιριού, θα κριθούν μήνα Οκτώβρη ή μήνα Νοέμβρη. Όπως δεν έγινε και πέρυσι και η ΑΕΚ στο τέλος πήρε το πρωτάθλημα.
Το έγραψα την Τετάρτη το βράδυ, θα το γράψω ξανά και τώρα. Η ΑΕΚ με την Ρεάλ δεν κέρδισε κανέναν παίκτη, διότι δεν είχε χάσει κανέναν παίκτη. Αυτό που σίγουρα διαπίστωσε, είναι πόσο ψηλά είναι τα ταβάνια της. Και πόσο πολύ αδικεί τον εαυτό της, όταν μένει πολύ μακριά απ’ αυτά τα ταβάνια και μάλιστα με αντιπάλους που δεν είναι καν επιπέδου Ρεάλ Μαδρίτης. Όταν η ΑΕΚ παίζει έτσι όπως έπαιξε, απέναντι στο κορυφαίο κλαμπ του πλανήτη, πρέπει να το κάνει με οποιοδήποτε αντίπαλο. Διότι μπορεί.









