Γράφει ο Κώστας Τσίλης
Για την ΑΕΚ το χθεσινό ματς ήταν τελικός. Ο Νίκολιτς το είχε χαρακτηρίσει νοκ άουτ. Αλλά ουσιαστικά αυτό εννοούσε. Η ΑΕΚ είχε ανάγκη να κερδίσει για λόγους πρακτικούς που είχαν να κάνουν με το κυνήγι της οκτάδας. Έπρεπε να κερδίσει για να μπορέσει να βγάλει αντίδραση, για την ήττα της περασμένης Κυριακής. Και αυτό το είχε ανάγκη.
Όλα όσα χρειαζόταν. Όλα όσα είχε ανάγκη, κατάφερε να τα πετύχει. Νίκησε και μάλιστα έβαλε έξι γκολ. Αυτό θα παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στις ισοβαθμίες στο τέλος. Και μάλιστα θα μπορούσε να είχε πετύχει και πολλά περισσότερα και να είχε βάλει τον εαυτό της σε πολύ καλύτερη θέση. Άλλωστε εκτός από τα έξι γκολ, είχε και τέσσερα δοκάρια. Είχε και πολλές πεντακάθαρες ευκαιρίες για να μπορέσει να πετύχει πολλά περισσότερα.
Είχε ουσία η νίκη με πολλά γκολ. Θα χρησιμεύσει στην ΑΕΚ. Φυσικά είχε και νόημα για να φτιάξει και τους παίκτες και τον κόσμο, μετά από το αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής. Η ΑΕΚ είχε ανάγκη να κάνει ένα τέτοιου είδους ξέσπασμα. Για περισσότερους από έναν λόγους. Και φαινόταν από την πρώτη στιγμή που μπήκε στο γήπεδο. Το ήθελε η ομάδα, το ήθελε και ο κόσμος και φάνηκε από τις αντιδράσεις του.
Προφανώς και το εμπόδιο της Αμπερντίν δεν ήταν υψηλό. Υπήρχε μεγάλη διαφορά ποιότητας. Αλλά το γεγονός πως η ΑΕΚ έπιασε την πιο μεγάλη σε έκταση νίκη της ιστορίας της αλλά το έκανε σε φάση ομίλου όχι καλοκαιρινών προκριματικών, δεν είναι κάτι αμελητέο. Θέλω να πω, έχει ξαναβρεί μπροστά της στην Ευρώπη ομάδες με διαφορά ποιότητας. Αλλά δεν είχε ρίξει έξι.
