Το ματς της Κυριακής με τον ΠΑΟΚ αποτελεί μία νίκη, όχι μόνο της ομάδας της Θεσσαλονίκης, αλλά και του Ραζβάν Λουτσέσκου, απέναντι στον Μάρκο Νίκολιτς. Ο Σέρβος τεχνικός της ΑΕΚ νικήθηκε κατά κράτος. Καταλαβαίνω την επιλογή του Γκρούγιτς ως βασικό, καθώς ήθελε να έχει ύψος, γιατί υστερούσε από τον ΠΑΟΚ, που ξεκινούσε με δύο στόπερ, τον Μπάμπα που είναι ψηλός, Μεϊτέ, Οζντόεφ και Γιακουμάκη. Μία ψηλή ενδεκάδα. Από την άλλη η ΑΕΚ είχε τους Μουκουντί και Βίντα. Οπότε προτίμησε τον συμπατριώτη του από τον σαφώς πιο κοντό Πινέδα, που δεν είναι καλά τελευταία και το παραδέχεται και ο ίδιος. Στο πρώτο ημίχρονο δεν μπορώ να πω ότι δεν του βγήκε η επιλογή του Γκρούγιτς, διότι ο 29χρονος χαφ είχε καλά αγγίγματα και δύο καθοριστικά κοψίματα. Βέβαια, έκανε και λάθη, τα οποία γιγαντώθηκαν στο δεύτερο μέρος.
Ο Γκρούγιτς έπρεπε να έχει βγει νωρίτερα αλλαγή στο β’ μέρος. Για ένα και μόνο λόγο: για την ίδια του την προστασία. Είναι ένας νέος ποδοσφαιριστής στον οργανισμό, που ακόμα δεν έχει προσαρμοστεί. Αυτό δεν συμβαίνει από τη μία μέρα στην άλλη. Χρειάζεται χρόνος. Αυτός μπήκε κατευθείαν στα βαθιά, ενώ είχε να παίξει μήνες ποδόσφαιρο. Σαν να κολυμπάει στον ωκεανό και να προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Ο Νίκολιτς έπρεπε να τον έχει αποσύρει από το 50’-55’. Όσο περνούσε ο χρόνος, τόσο χειρότερος ήταν και τόσο περισσότερο αναστατωνόταν ο κόσμος. Δικαιολογημένα, γιατί ήταν πολύ κακός στο υπόλοιπο του παιχνιδιού.
Παρά τις αλλαγές στον άξονα, η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να δημιουργήσει φάσεις. Σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο. Η μάχη του κέντρου ήταν εξ αρχής χαμένη με Γκρούγιτς και Μαρίν. Ο ΠΑΟΚ επικράτησε και σε αυτό το κομμάτι. Και πάνω σε αυτό αναρωτιέμαι, όπως και οι υπόλοιποι ΑΕΚτζήδες, αν ένας Γιόνσον θα μπορούσε να βοηθήσει. Ξέρουμε την αξία του Δανού. Έχει προσφέρει στην ΑΕΚ, αλλά ο Νίκολιτς δεν τον βλέπει για τους δικούς του λόγους. Θεωρεί πως ο τρόπος παιχνιδιού του, δεν είναι αυτός που πρέπει για το παιχνίδι που παίζει η «Ένωση». Αλλά πέραν του Γιόνσον, η ΑΕΚ δεν έχει άλλον κόφτη. Ο Σιμάνσκι παραχωρήθηκε, ο Γιόνσον δεν υπολογίζεται και η ΑΕΚ έχει τους Γκρούγιτς, Πινέδα, Μάνταλο, Λιούμπισιτς και Μαρίν. Κανείς δεν είναι «εξάρι». Λέμε για τα μπακ και δικαίως, αλλά η θέση του κόφτη είναι εξίσου κρίσιμη. Το ζήτημα είναι πως η «Ένωση» συνεχίζει να είναι ντεφορμέ.
Αν θέλουμε να μιλάμε την γλώσσα της αλήθειας, όσο στενάχωρη κι αν είναι αυτή, η ΑΕΚ δεν έπαιξε καλά ούτε με την Τσέλιε, ούτε με την Κηφισιά, ούτε με τον ΠΑΟΚ. Από το κακό στο χειρότερο. Επιμένει να είναι αδιάβαστη στα παιχνίδια της και να σηκώνει ερωτηματικά. Αν μπορώ να βρω ΕΝΑ μόνο θετικό σε ό,τι συνέβη, είναι πως στη συνέντευξη Τύπου του, ο Νίκολιτς έδειξε να είναι με αλλαγμένο τσιπάκι και να παίρνει σοβαρές αποφάσεις. Αυτό τουλάχιστον δήλωσε. Από τα λόγια μέχρι την πράξη, υπάρχει μεγάλη απόσταση και τεράστιος δρόμος. Αυτό θα φανεί στην πράξη. Αρχής γενομένης απέναντι στην Αμπερντίν. Όπως έχουν τα πράγματα, θα είναι ένα πολύ δύσκολο ματς. Κι αν γίνει κανά μοιραίο με την Αμπερντίν, το παιχνίδι του «Γ. Καραϊσκάκης» θα έχει δυσκολέψει πριν καλά-καλά φθάσει το πούλμαν στον Πειραιά. Υπάρχει, όμως, χρόνος να αλλάξει η ψυχολογία. Αυτό είναι το πρωτεύον. Η νοοτροπία!
