Ότι θα μπορούσε να πάει στραβά στο ματς της Μαδρίτης, πήγε. Τα πάντα όμως. Την παραμονή του αγώνα, ο Μαρίν δοκίμασε αλλά δυσκολευόταν. Η απόφαση να μην ξεκινήσει ήταν μονόδρομος. Κέντρο ΑΕΚ χωρίς Μαρίν, Πινέδα ισούται με πρόβλημα. Τελεία και παύλα.
Μόλις στο 2ο λεπτό, ο Μάνταλος γλιστράει, ο Ρότα είναι ψηλά, το τελείωμα έχει και τύχη για την Ράγιο, το γήπεδο εκρήγνυται. Η ΑΕΚ συνέρχεται και μέχρι το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, χάνει τέσσερις ευκαιρίες για… θάνατο. Όχι απλά τέσσερις ευκαιρίες, αλλά όλες από αυτές που λέμε «δεν χάνονται».
Κι όμως χάθηκαν και οι τέσσερις και κόντρα στη ροή του αγώνα, η Ράγιο κάνει το 2-0. Δεν υπάρχει αυτό το ημίχρονο, με αυτή την εικόνα και αυτό το τελικό σκορ. Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Μαρίν αλλάζει την εικόνα στο κέντρο, η ΑΕΚ πιέζει κι έρχεται το 3-0 με τσάμπα πέναλτι. Έγινε όμως…
Υπάρχει το τελικό σκορ που καθιστά τη ρεβάνς… βουνό. Ίσως και να είναι απίθανη η ανατροπή και η πρόκριση. Ίσως και απραγματοποίητη. Σε δύο πράγματα θέλω μόνο να σταθώ.
Το πρώτο έχει να κάνει με την εικόνα των δύο ομάδων. Καλή ομάδα η Ράγιο. Και γρήγορη. Πολύ επικίνδυνο αυτό για τη ρεβάνς. Αλλά δεν ξέρω πως μπορεί να αντιδράσει αν δεχτεί ένα γρήγορο γκολ στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Και το δεύτερο. Η πίστη δεν είναι για να την χρησιμοποιούμε όποτε μας βολεύει. Η πίστη είναι για κάθε κατάσταση στην ΑΕΚ, ακόμα και στην πιο δύσκολη. Και το 1977, η ΚΠΡ είχε κερδίσει στην Αγγλία με 3-0 στο πρώτο ματς. Ποιοι πίστευαν στην ανατροπή και στην πρόκριση; Η ΑΕΚ το πίστευε! Κι όταν λέμε η ΑΕΚ, εννοούμε και την ομάδα και τον κόσμο της! Το πίστεψαν και το πέτυχαν.
Την Πέμπτη του Πάσχα, ομάδα και κόσμος θα τα δώσουν όλα. Κόντρα σε έναν αντίπαλο επικίνδυνο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για την ομάδα που λες ότι είναι δέκα κλάσεις πάνω από την ΑΕΚ. Πίστη μέχρι τέλους! Για την ΑΕΚ μιλάμε!
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε όλους! Καλημέρα σας!
