Για πρώτη φορά, ο Ιβάν Σαββίδης πήρε θέση για τα όσα λέγονται και ακούγονται περί πιθανής εμπλοκής του με την ποδοσφαιρική ομάδα του Ροστόφ.
Προ ημερών, η Περιφέρεια του Ροστόφ προχώρησε μια ιδιαίτερα τιμητική κίνηση προς τον Ιβάν Σαββίδη, αναδεικνύοντας τον ισχυρό άνδρα ως Επίτιμο Πολίτη. Με αφορμή τη βράβευσή του, ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ μίλησε ανοιχτά για όλα και απάντησε στο «καυτό» ερώτημα των Ρώσων περί πιθανής εμπλοκής του με την ποδοσφαιρική ομάδα του Ροστόφ.
«Ξέρετε, ζω δίπλα στο γήπεδο. Όταν περπατάω στον καθαρό αέρα, ακούω τις εξέδρες. Αν επικρατεί σιωπή, σημαίνει πως κάτι δεν πάει καλά. Αν ακουστεί δυνατή ιαχή, σημαίνει πως μπήκε γκολ. Είναι σαν να είμαι εκεί. Δεν βλέπω, αλλά τα ακούω όλα. Κυριολεκτικά απέναντι από το σπίτι μου. Και συχνά σκέφτομαι, ειδικά όταν παίζει η ομάδα: ποιος είναι ο στόχος που έχει τεθεί; Η δεκάδα; Αν ζητάμε από τους φορολογούμενους να πληρώνουν, τότε οφείλουμε να θέτουμε υψηλούς στόχους.
Δεν γνωρίζω τι γίνεται στο εσωτερικό του συλλόγου. Αλλά είναι προφανές ότι κάθε εμφάνιση του Σαββίδη στη διοίκηση δημιουργεί έναν ορισμένο βαθμό δυσφορίας. Αν αυτό χρειάζεται ή όχι, δεν το ξέρω. Σε κάθε περίπτωση, δεν επιδιώκω να επιστρέψω εκεί. Δεν έχω θέσει ως στόχο να επιστρέψω στη Ροστόφ, αλλά αν ο κυβερνήτης θεωρήσει πως χρειάζεται τη βοήθειά μου, δεν θα του πω «όχι». Τον σέβομαι, όπως σεβόμουν και τον πατέρα του. Ανήκαμε στο ίδιο, ας πούμε, περιβάλλον, που ποτέ δεν ήταν αδιάφορο απέναντι στην κοινωνική ευθύνη. Πιστεύω πως αν ο σύλλογος αντιμετωπίζει πραγματικά δυσκολίες, τότε εμείς, οι επιχειρηματίες, πρέπει να βοηθάμε. Κάποιος μπορεί να έχει 100 ρούβλια, άλλος 1.000, άλλος ένα εκατομμύριο.
Είχα καιρό να πάω στο γήπεδο. Μου είπαν: «Οφείλεις να βοηθήσεις τον σύλλογο. Μπορείς να αγοράσεις σουίτα;». Είπα «ναι». Το ποσό που μου ζήτησαν με εξέπληξε, αλλά την αγόρασα. Δεν πήγα ποτέ εκεί. Και, να πω την αλήθεια, δεν είχα και μεγάλη επιθυμία να πάω. Πρέπει όμως όλοι να κάνουμε κάποια βήματα, για να μπορούμε να χαιρόμαστε μαζί με την πόλη και τον τεράστιο όγκο φιλάθλων που αγαπούν τα χρώματα του συλλόγου. Δεν έχει σημασία αν κάποτε οι οπαδοί δεν με κατάλαβαν ή εγώ δεν τους κατάλαβα. Δεν έχει σημασία. Κάθε βιβλίο γράφεται από πολλές σελίδες. Αν σκίσεις μία, χαλάς την εικόνα.
Κάποιοι μπορεί να πιστεύουν πως η δική μου ιστορία στο ποδόσφαιρο του Ντον ήταν αποτυχημένη. Αν όμως υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι ο Σαββίδης έκανε αυτό που έπρεπε και το έκανε σωστά, τότε είμαι χαρούμενος. Το ξαναλέω: δεν έχω θέσει ως στόχο να επιστρέψω στη Ροστόφ. Αλλά αν αύριο χρειαστεί να σωθεί ο σύλλογος, θα πράξω όπως τότε, επί Γκολούμπεφ. Θα δώσω χρήματα. Και ενδεχομένως θα συμμετάσχω στη λήψη ορισμένων αποφάσεων.
Ξέρετε επίσης πως εδώ και πολλά χρόνια στηρίζω το χάντμπολ του Ροστόφ. Απολαμβάνω να παρακολουθώ το γυναικείο χάντμπολ — είναι φανταστικό! Οι αθλήτριες στενοχωριούνται όταν χάσουν μια μάχη — στενοχωριέται ολόκληρο το σύστημα. Κι αυτό είναι υπέροχο! Ναι, εκεί υπάρχουν ιδιαιτερότητες, διαφορετική ενέργεια. Παίζεις σε κλειστό χώρο, με δικούς του κανόνες και ίντριγκες.
Η άποψή μου όμως ήταν πάντα σταθερή. Οι κορυφαίοι αθλητικοί σύλλογοι της περιοχής πρέπει να αναπτύσσονται σε συνέργεια. Το χάντμπολ πρέπει να βρίσκεται ιδεολογικά και στρατηγικά κοντά στο ποδόσφαιρο. Και κάθε άλλος σύλλογος, όποιου αθλήματος, που θέλει να ανήκει στη μεγάλη έννοια «Ροστόφ», πρέπει να είναι κοντά. Στη Ροστόφ θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια ενιαία αθλητική κοινότητα — κάτι σαν τη «Ντινάμο» ή την ΤΣΣΚΑ. Πρέπει να προωθούμε και να διαφημίζουμε την πόλη μας με όλα τα μέσα, μέσα από μια ενιαία στρατηγική αθλητικού μάρκετινγκ. Οι αθλητές διαφημίζουν τη Ροστόφ, εμείς — οι επιχειρηματίες — προβάλλουμε την περιοχή με τις επιτυχίες μας. Και έτσι η Ροστόφ αλλάζει και αναπτύσσεται σε όλους τους τομείς», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ιβάν Σαββίδης.
