Το ποδόσφαιρο έχει χαρίσει αμέτρητες ιστορίες. Λίγες όμως μπορούν να συγκριθούν με αυτή που εκτυλίσσεται εδώ και λίγες ημέρες σε μια γειτονιά της Ρόδου.
Πρωταγωνιστής δεν είναι κάποιος ποδοσφαιριστής. Είναι ένας αξιαγάπητος, ενάμιση έτους, ημίαιμος Λαμπραντόρ, που ακούει στο όνομα… Λιβάι.
Οι ιδιοκτήτες του είναι γνωστοί φίλοι της ΑΕΚ. Όταν υιοθέτησαν το μικρό κουτάβι πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, συνέπεσε με τη μεταγραφή του Λιβάι Γκαρσία από την Ένωση στη Σπαρτάκ Μόσχας.
Ήθελαν να κρατήσουν κάτι από τον ποδοσφαιριστή που τους είχε χαρίσει μεγάλες στιγμές και αποφάσισαν χωρίς δεύτερη σκέψη να δώσουν το όνομά του στο νέο μέλος της οικογένειας. «Ο Λιβάι έφυγε, αλλά ο δικός μας Λιβάι μόλις ήρθε», έλεγαν τότε αστειευόμενοι στους φίλους τους.
Για περισσότερο από έναν χρόνο όλα κυλούσαν ιδανικά. Ο Λιβάι μεγάλωνε, έκανε τις βόλτες του στις παραλίες της Ρόδου, έτρεχε στις αλάνες και είχε γίνει αγαπητός σε όλη τη γειτονιά.
Μέχρι που ήρθε το φετινό καλοκαίρι.
Η μεταγραφή του Λιβάι Γκαρσία στον Παναθηναϊκό έπεσε σαν… κεραυνός στο σπίτι τους.
Οι φίλοι δεν τους αφήνουν σε ησυχία. Τα πειράγματα πέφτουν βροχή, ενώ έχουν ακουστεί μέχρι και προτάσεις για… αλλαγή ονόματος.
«Να τον λέτε μόνο “Λι”». «Πείτε ότι τον ονομάσατε από κάποιον άλλο Λιβάι.» Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να συμβεί.
«Για εμάς θα είναι πάντα ο Λιβάι που ήρθε στο σπίτι όταν έφυγε ο Γκαρσία για τη Ρωσία. Δεν φταίει εκείνος αν ο… συνονόματός του αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα με άλλη φανέλα».
Ο ίδιος, βέβαια, συνεχίζει να απολαμβάνει τη ζωή του αμέριμνος.
Τρέχει πίσω από μπάλες, κυνηγάει γλάρους, ζητάει χάδια από όποιον συναντήσει και κουνάει την ουρά του με τον ίδιο ενθουσιασμό είτε ακούει «μπράβο» είτε… τα πειράγματα για τη μεταγραφή.
Ίσως τελικά αυτή να είναι η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους και τους σκύλους. Οι άνθρωποι αλλάζουν ομάδες, τσακώνονται για μεταγραφές και χωρίζονται σε στρατόπεδα.
Οι σκύλοι παραμένουν πιστοί. Ανεξάρτητα από το όνομα που γράφει το… περιλαίμιό τους.
