Η ΑΕΚ επιστρέφει για να ξαναπαίξει μπάλα, μ’ ένα εξαιρετικά δύσκολο ματς. Για μια σειρά από λόγους. Πρώτον διότι δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός πως ούτε ο Ολυμπιακός, ούτε ο Παναθηναϊκός, ούτε ο ΠΑΟΚ, έχουν καταφέρει να πάρουν νίκη από τον Άρη στο Χαριλάου στην φετινή σεζόν.
Δεύτερον, διότι ξέροντας πολύ καλά την ιδιοσυγκρασία και τον τρόπο που σκέφτεται ο Χιμένεθ, το αυριανό ματς το θέλει σαν τρελός. Και φυσικά καταλαβαίνω αυτό που ακούγεται, πως για τον Άρη το κρίσιμο παιχνίδι είναι αυτός της Τετάρτης για το κύπελλο και όχι το αυριανό. Όμως όπως τον ξέρουμε τον Χιμένεθ, αν έπρεπε να διαλέξει μια νίκη στα δυο ματς, πιστεύω θα επέλεγε αυτό με την ΑΕΚ.
Τρίτον, η ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια περνάει δύσκολα στο Χαριλάου. Δεν χάνει, αλλά δεν κερδίζει κιόλας. Πέρυσι κόλλησε στο 0-0. Πρόπερυσι η ισοπαλία την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου στο Χαριλάου, με γκολ από πέναλτι που δεν έπρεπε να καταλογιστεί ποτέ στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων, στέρησε από την ΑΕΚ το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα. Ενώ επίσης η ισοπαλία στο κύπελλο, που έστειλε την υπόθεση στα πέναλτι, στέρησε από την ΑΕΚ ένα τρόπαιο, καθώς βρισκόταν και τότε στο καλό μονοπάτι χωρίς ντέρμπι μέχρι τον τελικό.
Τέταρτο και σίγουρα το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι πως η ΑΕΚ δεν έχει αγωνιστικό ρυθμό. Εκεί είναι όλο το ζουμί. Και γι αυτό θαρρώ πως ο πρώτος και μεγαλύτερος αντίπαλος της ΑΕΚ στο αυριανό ματς στο Χαριλάου, είναι ο ίδιος ο εαυτός της. Αυτός ο εαυτός που έχει μείνει από τις 21 Δεκεμβρίου χωρίς καθόλου αγωνιστική δράση. Έπαιξε βέβαια δυο προπονητικά φιλικά, με Κ19 και με Λεβαδειακό, αλλά φυσικά και δεν είναι το ίδιο πράγμα με επίσημο ματς.
Δεν μπορείς μετά από 21 μέρες απραξίας για επίσημο παιχνίδι, να πατήσεις ένα κουμπί και να βγάλεις στο γήπεδο την εικόνα που είχε πριν από την διακοπή. Κάτι που προφανώς το γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους μας ο Νίκολιτς και ξέρει καλά πως σ’ αυτό το κομμάτι κυρίως θα πρέπει να βρει τις λύσεις. Στο πως δηλαδή θα μπορέσει η ΑΕΚ, να έχει αύριο από την αρχή του ματς, έναν στοιχειώδη ρυθμό. Και σίγουρα, δεν θα θέλει να πετάξει στα σκουπίδια ένα ημίχρονο, διότι μπορεί να το πληρώσει. Παρότι, για να ξέρουμε και τι λέμε, μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα διακοπής, δεν είναι και παρόλο ποδοσφαιρικά.
Ακριβώς πάντως, επειδή όλα τα λεφτά αύριο στο Χαριλάου θα είναι ο ρυθμός και κυρίως αυτός που θα έχει (ή δεν θα έχει η ΑΕΚ), ο Νίκολιτς θα πάει και σε επιλογές που είναι πιο πιθανόν να του τον δώσουν. Να πάει δηλαδή σ’ ένα σχήμα πιο κοντά σ’ αυτό που επέλεγε πριν από την διακοπή και το οποίο έχει μεγαλύτερη τριβή. Και ίσως, θα είναι και πιο εύκολο να βρει γρηγορότερα μέσα στο ματς και πάλι έναν ανάλογο αγωνιστικό ρυθμό, μ’ αυτόν που είχε πριν από την διακοπή.
Δεν είναι εύκολο να συμβεί. Γενικώς δεν είναι καθόλου εύκολο το αυριανό ματς στο Χαριλάου. Και γι αυτό και είναι ένα παιχνίδι, που αν η ΑΕΚ καταφέρει να το πάρει, θα στείλει ένα ακόμα πολύ ισχυρό μήνυμα προς τους ανταγωνιστές της.
