Είναι πολύ απλό και κυρίως πολύ εύκολο, να είσαι στον καναπέ, στο γραφείο σου ή ακόμα και στην κερκίδα και να διαπιστώνεις πως δεν έπρεπε να εκνευριστούν ο Γιόβιτς και Πινέδα. Ή πως το πρέπον θα ήταν να πάει ο Νίκολιτς προς τον Τσιμεντερίδη και να του πει στα σέρβικα, διότι είναι η γλώσσα που προφανώς καταλαβαίνουν και οι δυο, «συγγνώμη κύριε ρεφ, αλλά γιατί δεν καταλογίσατε την εσχάτη των ποινών στην εξόφθαλμη παράβαση». Προφανώς και το σωστό αυτό θα ήταν. Όπως και να μην εκνευριζόταν ούτε ο Γιόβιτς, ούτε ο Πινέδα, ούτε κανείς.
Όσο απλό και εύκολο είναι να το διαπιστώνει και το αναλύει κανείς, άλλο τόσο εξαιρετικά δύσκολο και στα όρια του αδύνατου, είναι να συμβεί. Άλλωστε ακριβώς επειδή όλοι όσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, το γνωρίζουν πως είναι σχεδόν αδύνατον να συμβεί, έχουν κάνει και την στόχευση που εμφανώς έχει γίνει. Μια στόχευση, που το έχω ξαναγράψει πολλές φορές εδώ σ’ αυτή την γωνιά και θα το ξαναγράψω, είναι απευθείας στο μυαλό.
Θυμίζω, για όσους το έχουν λησμονήσει, πως ο Γιόβιτς που είναι ένας παίκτης που έχει αγωνιστεί στην Ρεάλ και την Μίλαν, έκανε νεύμα προς τον πάγκο να γίνει αλλαγή στο ματς με τον Αστέρα, καθώς το θεωρούσε πως αφού δέχθηκε μια τόσο αστεία κίτρινη, ήταν νομοτελειακό να έρθει και η δεύτερη και να αποβληθεί. Αυτό σημαίνει πως στο μυαλό του Λούκα, έχει περάσει όλο αυτό που γίνεται και το σκέφτεται και την ώρα που παίζει.
Όμως ο Γιόβιτς μέσα στα νεύρα του στο ματς με τον Βόλο, για όσα έκαναν διαιτητής και VAR, είχε την φάση που θα μπορούσε να είχε αλλάξει εντελώς την μοίρα του ματς. Αν αντί για δοκάρι, η μπάλα πήγαινε μέσα στο 86’, η ΑΕΚ θα το έβρισκε το γκολ για να ισοφαρίσει. Προφανώς και θα ήταν πολύ καλύτερος ο Γιόβιτς, αν δεν είχε εκραγεί το κεφάλι του. Αλλά έκανε τα πάντα για να μπορέσει να το διαχειριστεί και να μην τους κάνει το χατίρι και χαλάσει εντελώς το μυαλό του. Και στο τέλος του ματς, δεν είμαι καθόλου σίγουρος, αν ο Γιόβιτς ήταν εκτός εαυτού περισσότερο για την διαιτησία ή για το γεγονός πως δεν είχε πετύχει εκείνο το γκολ που πήγε στο δοκάρι.
Η ουσία είναι πως ο δρόμος που δείχνει ο Γιόβιτς, είναι αυτός που πρέπει να ακολουθήσει η ΑΕΚ. Δεν θα πρέπει να κάνει το χατίρι σε κανέναν, να χαλάσει το μυαλό της. Και προφανώς είναι μη ρεαλιστικό να πούμε πως δεν πρέπει να εκνευρίζονται. Μακάρι να γινόταν αλλά είναι άνθρωποι και όχι μηχανές και αυτό που συμβαίνουν είναι και ακραία. Όμως πρέπει να μπορεί ο καθένας ξεχωριστά μέσα στο γήπεδο, να μην αφήνει όλο αυτό να τον διαλύει και να βγάζει εκτός παιχνιδιού. Αυτό επιδιώκουν και αυτό είναι το κλειδί για να την διαχείριση όλου αυτού που συμβαίνει, που σίγουρα δεν πρόκειται να σταματήσει μ’ αυτό που έγινε στον Βόλο. Ο Νίκολιτς είναι ένα έμπειρος και πανέξυπνος προπονητής. Έχει κυρίως παίκτες έμπειρους. Κανείς τους, δεν πρόκειται να κάνει το χατίρι σ’ αυτούς που προσπαθούν να παίξουν με το μυαλό τους.
