Δεν είναι πολύ εύκολο να μπορέσει κανείς να εξηγήσει και να καταλάβει όλο αυτό που έγινε χθες το βράδυ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ναι, η Τσέλιε δεδομένα θα ερχόταν για να δείξει όσο μπορούσε, πως δεν ήταν ακριβώς η ομάδα που έφαγε τέσσερα γκολ στο πρώτο ματς στην Σλοβενία και κανονικά θα έπρεπε να έχει φάει οκτώ. Ναι, το σκορ του πρώτου αγώνα, θα δικαιολογούσε και έναν εφησυχασμό μέχρι ενός σημείου. Όμως δεν μπορεί κανείς να καταλάβει, πως ξαφνικά η ΑΕΚ, ίσως με την παγωμένη φετινή της εμφάνιση, βρέθηκε μπλεγμένη και με το σκορ και με το άγχος. Και στο τέλος μια πρόκριση στην οκτάδα της Ευρώπης, συνοδεύτηκε αντί για αποθέωση, με γκρίνια. Δίκαιη γκρίνια καθώς η ΑΕΚ ήταν εντελώς απροετοίμαστη κυρίως πνευματικά και όχι τόσο αγωνιστικά για ένα τέτοιο παιχνίδι.
Ανεξήγητα παγωμένη και με κακή νοοτροπία η ΑΕΚ. Έβαλε μόνη της στο ματς του Σλοβένους, όπως έβαλε μόνη της τον Ατρόμητο την προηγούμενη Κυριακή. Δέχθηκε πάλι δυο κωμικά γκολ. Είχε ξανά κακές τελικές αποφάσεις. Παρόλο που για όλα αυτά και είχε μιλήσει και είχε κτυπήσει καμπάνες ο Νίκολιτς. Και αυτό είναι ακόμα πιο περίεργο για την χθεσινή εικόνα. Βεβαίως στο τέλος της ημέρας, η δουλειά έγινε. Η ΑΕΚ είναι στο προημιτελικά και αν περάσει και προχωρήσει, κανείς δεν πρόκειται να θυμάται αυτό το παιχνίδι. Όμως είναι κρίμα για τον κόσμο που γέμισε το γήπεδο παρά το τσουχτερό κρύο. Και είναι φυσικά και ένας… συναγερμός, για όσα πρέπει να αλλάξει άμεσα η ΑΕΚ. Κυρίως ως προς το πνευματικό κομμάτι.
