Έβγαλε ωραία πραγματάκια με ενδιαφέρον, η συνέντευξη του Λούκα Γιόβιτς στην πατρίδα του. Και δεν αναφέρομαι στα λίγο έως πολύ τετριμμένα, για το πόσο χαρούμενος είναι ένας νέος παίκτης στη νέα του ομάδα, ότι πιστεύει σε αυτή και στους στόχους της. Σάμπως αν δεν το πίστευε, θα το παραδεχόταν δημόσια; Και γιατί να μην το πιστεύει άλλωστε; Στην ΑΕΚ ήρθε, που είναι μέσα στις μεγάλες ομάδες που διεκδικούν τους τίτλους στην Ελλάδα και το καλύτερο δυνατό στην Ευρώπη.
Είπε όμως και ουσιαστικά πράγματα ο Γιόβιτς, που αφορούν στο αγωνιστικό πλάνο της ομάδας, στις κουβέντες που έχει κάνει για αυτό το πλάνο με τον Νίκολιτς, στο πώς το βλέπει ο ίδιος, στο αν έχει λειτουργήσει μέχρι στιγμής και στο αν και πώς μπορεί να λειτουργήσει από εδώ και μπρος. Ας δούμε όμως πρώτα τι ακριβώς είπε ο Σέρβος άσος της ΑΕΚ.
«Δεν είμαι κάποιος που κοιτάζει μόνο πώς να σκοράρει. Δεν είμαι παίκτης που θα περιμένει μέσα στην περιοχή. Προτιμώ να συμμετέχω στο παιχνίδι. Για παράδειγμα, σε προηγούμενους συλλόγους, κάποιοι προπονητές δεν με κατανοούσαν και αυτό δεν μου ταίριαζε, γιατί δεν μου αρέσει να στέκομαι μέσα στην περιοχή και να περιμένω να έρθει μια μπάλα για να την στείλω στα δίχτυα. Είμαι πιο συγκρατημένος παίκτης και για αυτόν τον λόγο, μου αρέσει να παίζω με δύο επιθετικούς, ώστε να έχω την ελευθερία να κινούμαι ανάμεσα στις γραμμές ως δεύτερος, να συμμετέχω στο παιχνίδι, ενώ υπάρχει κάποιος άλλος που θα σκοράρει».
Και συνέχισε ο Γιόβιτς, λέγοντας:
«Υπήρχε ένα σχέδιο, όταν μιλήσαμε αρχικά (με τον Νίκολιτς), να παίζουμε με δύο επιθετικούς, αλλά ο Ζίνι τραυματίστηκε. Ο σύλλογος δεν κατάφερε να αποκτήσει κάποιους παίκτες που ήθελε, κι έτσι μείναμε μόνο ο Φρανζί Πιερό κι εγώ στην επίθεση. Είναι πολύ μεγάλο ρίσκο να ξεκινήσουμε και οι δύο στο ίδιο ματς, γιατί τότε το τεχνικό επιτελείο δεν θα έχει επιθετικές λύσεις από τον πάγκο. Ο Μάρκο αποφασίζει ποιος παίζει και πόσο, κι εμείς το σεβόμαστε. Δική μας δουλειά είναι να αξιοποιούμε όσο καλύτερα γίνεται τα λεπτά συμμετοχής που έχουμε».
Τι καταλαβαίνουμε λοιπόν από αυτά που είπε ο Γιόβιτς; Πρώτον ότι και στον ίδιο αρέσει να παίζει με παρτενέρ επιθετικό, δηλαδή να παίζει η ΑΕΚ με δύο παίκτες στην επίθεση. Δεύτερον, ότι έχει μιλήσει με τον Νίκολιτς για αυτό και μάλιστα ήταν και το πλάνο που είχε ο Σέρβος κόουτς στο μυαλό του, αλλά του το… χάλασε ο τραυματισμός του Ζίνι. Και λογικό είναι και το εξήγησε ο Γιόβιτς, ότι είναι μεγάλο ρίσκο να ξεκινάς με δύο επιθετικούς, δηλαδή Γιόβιτς και Πιερό, όταν δεν υπάρχει τρίτος στον πάγκο.
Το θέμα είναι αν μπορεί να λειτουργήσει αυτό προς όφελος της ομάδας. Μέχρι στιγμής, το δίδυμο Γιόβιτς – Πιερό προφανώς και δεν έχει λειτουργήσει. Τα έγραφα και χθες για τα μόλις 11 γκολ σε 10 αγώνες πρωταθλήματος, δηλαδή για μέσο όρο, ένα γκολ ανά ματς. Αν αναλογιστούμε ότι η ΑΕΚ είναι μακράν η πρώτη ομάδα σε τελικές, άρα η ουραγός στα γκολ ανά τελικές προσπάθειες, καταλαβαίνουμε εύκολα ότι τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ότι κι αν έχει δοκιμάσει ο Νίκολιτς, υπάρχει αστοχία μπροστά και κακές επιλογές στο τελείωμα των φάσεων.
Από τα λεγόμενα του Γιόβιτς, καταλαβαίνουμε ότι πλησιάζει η στιγμή που θα δούμε μαζί στην επίθεση, τον Σέρβο με τον Ζίνι. Κι εδώ τίθεται και το ερώτημα που έβαλα στον τίτλο της σημερινής αρθρογραφίας. Άλλο Γιόβιτς – Πιέρο και άλλο Γιόβιτς – Ζίνι; Θα δείξει μέσα στο γήπεδο βέβαια, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας, τα χαρακτηριστικά, τις ταχύτητες και τα κορμιά των τριών επιθετικών που διαθέτει η ΑΕΚ, νομίζω ότι εύκολα διαπιστώνουμε πως το δίδυμο Γιόβιτς – Ζίνι έχει πολύ καλές πιθανότητες για να βγάλει καλύτερα πράγματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο και να ανεβάσει παράλληλα και τα ποσοστά ευστοχίας, που είναι και το μεγάλο αγωνιστικό ζητούμενο για την ΑΕΚ.
