Είναι αλήθεια πως όταν ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε στο σκορ, ήταν σαν να σκέπασε ένα πέπλο σιωπής τιςεξέδρες της Νέας Φιλαδέλφειας. Το εντυπωσιακό ήταν πως ενώ μέχρι εκείνη την στιγμή μέσα στο γήπεδο οι παίκτες της ΑΕΚ έβγαζαν ένα άγχος και έναν εκνευρισμό, το γκολ του Τετέι λειτούργησε σαν ξυπνητήρι. Ήταν σαν να χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα όλη την ομάδα. Μέσα στο γήπεδο, αλλά ακόμα και όσους βρισκόντουσαν στον πάγκο.
Τότε με μπροστάρη τον Νίκολιτς, η ΑΕΚ ξεκίνησε την αντεπίθεση της καταρχάς για να φτάσει στην ισοπαλία. Ο Σέρβος τεχνικός έριξε στο ματς τον Ζίνι, αλλά χωρίς να βγάλει φορ από το γήπεδο. Έπαιξε επί της ουσίας με μια τετράδα επιθετικών, που έβαλε τον Παναθηναϊκό στα σχοινιά και άρχισε να τον κτυπά. Με την ισοφάριση να έρχεται από τον Ζίνι, ως απόρροια της εικόνας τηςομάδας.
Το κρίσιμο ωστόσο για την ΑΕΚ ήταν η διαχείριση που έπρεπε να κάνει, όταν το δικό της παιχνίδι ήταν στην ισοπαλία 1-1 αλλά υπήρχε και το ίδιο σκορ στο ματς στο Φάληρο. Με νίκη έπαιρνε το πρωτάθλημα, αλλά για την πάρει έπρεπε να ρισκάρει επιθετικά, ενώ με ισοπαλία διατηρούσε την διαφορά των έξι βαθμών και το δεδομένο πως θα χρειαζόταν μόνο έναν στα δυο τελευταία ματς για να κατακτήσει τον τίτλο. Για τον Νίκολιτς και μετά όλους όσους βρισκόντουσαν στον πάγκο υπήρχε μόνο μια επιλογή. “Μπροστά για τη νίκη” ήταν το σύνθημα που έδωσε ο Σέρβος τεχνικός στους παίκτες του”.
Και ολόκληρη ομάδα ακολούθησε. Οι παίκτες από το γήπεδο που ανέβηκαν πολύ ψηλά, αλλά και όσοι ήταν στον πάγκο, που όρθιοι παρότρυναν, έδιναν οδηγίες και συμπεριφερόντουσαν σαν να έπαιζαν και αυτοί μέσα στο γήπεδο. Πρώτος ο Νίκολιτς το πίστευε πως η ΑΕΚ θα έφτανε σε γκολ νίκης και έκανε και τους πάντες εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου να το πιστέψουν και εκείνοι. Ακόμα και το ματς μπήκε στις καθυστερήσεις αυτή η πίστη δεν χάθηκε. Μ’ όλους από τον πάγκο να φωνάζουν ακόμα πιο δυνατά και να παροτρύνουν τους συμπαίκτες τους μέσα στο γήπεδο.
Αυτό μάλιστα που φαινόταν είναι πως την ίδια πίστη είχαν και όσοι έπαιζαν, εξ ου και το έψαξαν μέχρι τέλους αυτό το γκολ που θα τους έδινε τη νίκη και το πρωτάθλημα. Μάλιστα όταν σκόραρε ο Ζοάο Μάριο οι περισσότεροι από τον πάγκο που έτρεξαν να πανηγυρίσουν, δεν ήξεραν καν τι συμβαίνει στο Φάληρο. Λίγοι ήταν εκείνοι που είχαν προλάβει να ακούσουν πως ο Ολυμπιακός είχε βάλει γκολ. Αλλά ακόμα και αυτοί αμέσως φώναζαν πως το γκολ ακυρώθηκε, αλλά μέσα στο χαμό κανείς δεν κατάλαβε έτσι κι αλλιώς ακριβώς τι είχε συμβεί.
Ο πιο ψύχραιμος απ’ όλους ήταν ο Νίκολιτς, που πανηγύρισε, χειροκρότησε και στη εξακολούθησε να δίνει οδηγίες, μέχρι να γίνει η σέντρα και να παιχθούν και τα τελευταία λεπτά των καθυστερήσεων που είχαν απομείνει. Με τον Σέρβο τεχνικό να κάνει τα πάντα προκειμένου να κρατήσει τους… πάντες προσηλωμένους για αυτά τα τελευταία λεπτά, μέχρι να έρθει το σφύριγμα της λήξης και η έκρηξη χαράς και πανηγυρισμών.
