Μία φορά λες «εντάξει». Δύο φορές πάει και έρχεται. Τρίτη φορά όμως; Κάτι δεν πάει καλά. Η ΑΕΚ έφυγε με τη νίκη από τον Βόλο και πήρε το πρώτο της φετινό «διπλό» στο πρωτάθλημα. Επιτέλους. Είχαν περάσει τα παιχνίδια με Λέφσκι στη Βουλγαρία, Κηφισιά στη Λεωφόρο και Αστέρα στην Τρίπολη. Και στα τρία, η «Ένωση» είχε έρθει ισόπαλη. Αήττητη μεν, ισόπαλη δε. Και αν αφήσουμε το ματς με τη Λέφσκι εκτός έδρας, στα υπόλοιπα η «Ένωση» έχει κάτι… κοινό.
Στη Λεωφόρο προηγήθηκε και ισοφαρίστηκε στο φινάλε από την Κηφισιά. Στην Τρίπολη προηγήθηκε και ισοφαρίστηκε λίγο αργότερα. Στον Βόλο, λοιπόν, την Κυριακή προηγήθηκε και ισοφαρίστηκε ξανά στο τέλος, παρότι η τελευταία απάντηση ήταν της «Ένωσης» λόγω του Γιόβιτς. Μονολογούσα πριν το γκολ του Βόλου ότι… μυρίζει το γκολ. Όχι επειδή έχω αρνητικά βάιμπς, ίσα-ίσα, αλλά βλέποντας τις γραμμές της ΑΕΚ και τι συγκέντρωση είχαν οι ποδοσφαιριστές εντός αγωνιστικού χώρου, μου δημιουργούταν προβληματισμός.
Το γκολ ήρθε από τον Βόλο ελέω της αδράνειας της άμυνας. Μία αδράνεια που η ΑΕΚ είχε σταθερά και στο πρώτο 20λεπτο της αναμέτρησης. Ο Βόλος και τότε πήγε να σκοράρει. Πιο μετά το κατάφερε, αλλά για λίγα εκατοστά ήταν οφσάιντ. Η ΑΕΚ είχε την τύχη με το μέρος της. Θα μου πείτε: «η δουλειά έγινε». Ναι, σαφώς, δεν το αρνούμαι. Αλλά η εικόνα της ΑΕΚ δεν είναι καλή και δεν είναι αυτή που θα φέρει το back to back πρωτάθλημα.
Πρέπει να αλλάξουν πράγματα στον τρόπο παιχνιδιού της και οι ποδοσφαιριστές το ξέρουν. Δεν γνωρίζω αν θα βοηθήσει η διακοπή, αφού οι παίκτες που θα ταξιδέψουν για τις εθνικές τους ομάδες είναι πολλοί. Αλλά θαρρώ πως ο Νίκολιτς μέσα από την διακοπή θα βοηθηθεί και θα έχει χρόνο να δουλέψει σε όλα τα στραβά που είχε η ΑΕΚ αυτό το διάστημα. Και πρέπει να γίνει, γιατί μετά ακολουθεί ένα βαρβάτο και δύσκολο πρόγραμμα για τον «Δικέφαλο».
Και κάτι τελευταίο: αρκετή σκόνη σηκώνουν για το πέναλτι του Γιόβιτς. Δείτε ποιοι την σηκώνουν και τι συμφέρονται έχουν. Βρήκαν την ευκαιρία, ξανά, να ενωθούν όλοι και να εναντιωθούν κατά της ΑΕΚ! Και είναι μία φάση που υπάρχει ξεκάθαρη επαφή και ψηλά στο γόνατο και χαμηλά. Κάθε χρόνο γίνεται αυτό απέναντι στην ΑΕΚ. Όλοι ξαφνικά (;) γίνονται ένα. Αλλά δεν πειράζει: η ΑΕΚ του Ηλιόπουλου έχει αποδείξει πως τραβάει τον δικό της δρόμο και στο τέλος κόβει επιτυχώς το νήμα της νίκης…
