Ο πρώην αρχιδιαιτητής στην Ελλάδα, Μαρκ Κλάτενμπεργκ παραχώρησε συνέντευξη στο england365 και πέταξε… σπόντα για την ΑΕΚ!
Ο Άγγλος, που στησ συνέχεια εργάστηκε για τον Βαγγέλη Μαρινάκη στη Νότιγχαμ Φόρεστ, φαίνεται πως είχε παράπονο από την «Ένωση», επειδή είχε ψηφίσει προ ετών στη ψηφοφορία περί παραμονής του Άγγλου στην Ελλάδα, κατά!
Αν το VAR υπήρχε στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας σας, θα διαιτητεύατε με την ίδια φιλοσοφία; Και με τον ρόλο του να διευρύνεται συνεχώς, θεωρείτε ότι το ποδόσφαιρο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση;
«Όχι. Όταν εργάστηκα με το VAR στη Σαουδική Αραβία και την Κίνα, ένιωσα ότι άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο διαιτήτευα. Χωρίς αυτό βασίζεσαι στο ένστικτο· με το VAR υπάρχει ο κίνδυνος να αφήνεις την τεχνολογία να αποφασίζει για σένα. Θεωρώ ότι έτσι οι διαιτητές έχουν χάσει μέρος της εξουσίας τους και το παιχνίδι μέρος του συναισθήματός του.
Υπήρξαν, βέβαια, στιγμές που θα ήθελα να το είχα. Στο πρώτο μου παιχνίδι στο Ολντ Τράφορντ , το σουτ του Πέδρο Μέντες είχε περάσει τη γραμμή απέναντι στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά το γκολ δεν δόθηκε. Εκεί η τεχνολογία θα είχε διορθώσει ένα μεγάλο λάθος. Γι’ αυτό είμαι υπέρ του VAR όταν διορθώνει ξεκάθαρες και καθοριστικές αποφάσεις, όπως μια λανθασμένη δεύτερη κίτρινη. Είμαι επίσης υπέρ των αλλαγών που περιορίζουν τις καθυστερήσεις: ο κόσμος πληρώνει για να βλέπει ποδόσφαιρο, όχι time-wasting.»
Αν μπορούσατε να γυρίσετε τον χρόνο πίσω και να αλλάξετε μία απόφαση της διαιτητικής σας καριέρας, ποια θα ήταν και γιατί;
«Έκανα πολλά λάθη στην καριέρα μου, ήμουν άνθρωπος. Υπάρχει, όμως, ένα που μετανιώνω ιδιαίτερα, στο ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ ανάμεσα στην Έβερτον και τη Λίβερπουλ. Στο τελευταίο λεπτό δεν είδα ένα ξεκάθαρο φάουλ του Τζέιμι Κάραγκερ στον Τζόλεον Λέσκοτ, που θα έπρεπε να είχε δοθεί πέναλτι στην Έβερτον και να της δώσει την ευκαιρία να ισοφαρίσει σε 2-2.
Η Λίβερπουλ τελικά κέρδισε 2-1 και δέχθηκα τεράστια κριτική, ακόμη και απειλές για τη ζωή μου. Δεν είχα διαιτητεύσει καλά εκείνη την ημέρα και έπρεπε να το αποδεχτώ. Στα ντέρμπι υπάρχει τεράστιο πάθος και αντιπαλότητα και μία απόφαση μπορεί να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Αν μπορούσα να αλλάξω μία, θα ήταν εκείνο το πέναλτι.»
Έχοντας εργαστεί και στην Ελλάδα, ποια συνολική εικόνα έχετε για το ελληνικό ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα για τους Έλληνες διαιτητές; Υπάρχει κάποια στιγμή από την παρουσία σας εδώ που θυμάστε ξεχωριστά;
«Αγάπησα την Ελλάδα. Όταν ανέλαβα τη διαιτησία, πολλοί μου έλεγαν ότι ήμουν τρελός, γιατί το ελληνικό ποδόσφαιρο περνούσε μια πολύ δύσκολη περίοδο, με ιδιοκτήτες που τη μία στιγμή ήταν φίλοι και λίγο αργότερα εχθροί. Προσπάθησα να φέρω περισσότερη διαφάνεια και να έχω επικοινωνία με όλους. Δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε τα πάντα, αλλά θεωρώ ότι κάναμε σημαντικά βήματα. Στο τέλος, 13 ομάδες της Super League ψήφισαν να παραμείνω και μόλις μία να φύγω, θα σας αφήσω να μαντέψετε ποια!
Οι Έλληνες διαιτητές έχουν ποιότητα, αλλά πολλές φορές διαιτητεύουν με φόβο και έτσι δεν δείχνουν τις πραγματικές τους δυνατότητες. Προσπαθούσα να παίρνω εγώ πάνω μου την πίεση και να τους δίνω την ελευθερία να κάνουν τη δουλειά τους. Στην Ελλάδα, όμως, αυτό δεν είναι πάντα εύκολο λόγω της πολιτικής που υπάρχει γύρω από το ποδόσφαιρο.
Και μία εικόνα που μου έχει μείνει είναι η κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου από τον Ολυμπιακό. Όταν απέκλεισε την Άστον Βίλα και τελικά κατέκτησε τη διοργάνωση, πέτυχε κάτι που ειλικρινά δεν πίστευα ότι θα δω. Οι εικόνες από τον Πειραιά ήταν απίστευτες. Και το μήνυμα, για μένα, ήταν μεγαλύτερο από τον Ολυμπιακό: σταματήστε να πολεμάτε μεταξύ σας, επενδύστε στις ομάδες σας και τα αποτελέσματα θα έρθουν».
