Ο Πατίτο Ροντρίγκες φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ σε μια μεταβατική αλλά ιδιαίτερα σημαντική περίοδο για τον σύλλογο, όταν η ομάδα χτιζόταν εκ νέου με στόχο την επιστροφή της στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο Αργεντινός μεσοεπιθετικός αγωνίστηκε στην Ένωση από το 2016 έως το 2018, αποτελώντας μέρος ενός ρόστερ που έθεσε τις βάσεις για τις μετέπειτα επιτυχίες. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του κατέγραψε 35 συμμετοχές, σημείωσε 4 γκολ και μοίρασε 6 ασίστ.
Παρά το γεγονός ότι η θητεία του δεν ήταν μακροχρόνια, ο ίδιος έχει εκφράσει πολλές φορές τη θετική του ανάμνηση από την Ελλάδα και την ΑΕΚ, τόσο για το αγωνιστικό περιβάλλον όσο και για την καθημερινότητα στα αποδυτήρια.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Ροντρίγκες αναφέρθηκε στην εμπειρία της μεταγραφής του στην Ένωση, στη συνεργασία του με τον Μανόλο Χιμένεθ και στην πορεία της ομάδας εκείνης της περιόδου, τονίζοντας πως κρατά δυνατούς δεσμούς με πρώην συμπαίκτες και στιγμές που έζησε στον σύλλογο.
Αναλυτικά:
Πώς προέκυψε η μεταγραφή σου στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 2016 και τι γνώριζες για τον σύλλογο εκείνη την περίοδο;
«Ήμουν στη Σάντος και το συμβόλαιό μου έληγε, οπότε έμενα ελεύθερος. Τότε προέκυψε η ευκαιρία να πάω στην ΑΕΚ. Γνώριζα την ΑΕΚ μόνο ως όνομα, αλλά δεν είχα καταλάβει το μέγεθος του συλλόγου μέχρι να φτάσω εκεί. Πραγματικά με εξέπληξε. Πρόκειται για έναν τεράστιο σύλλογο».
Η ΑΕΚ βρισκόταν τότε σε περίοδο ανασυγκρότησης. Πώς βίωσες την πίεση και τις απαιτήσεις ενός μεγάλου συλλόγου;
«Ναι, είναι αλήθεια ότι η ομάδα βρισκόταν σε φάση αναδόμησης. Ήρθαν πολλοί νέοι παίκτες και κάποιοι από εμάς καταφέραμε να μείνουμε αρκετά χρόνια στον σύλλογο. Ήμουν ήδη συνηθισμένος στην πίεση, καθώς προερχόμουν από την Ιντεπεντιέντε και τη Σάντος, δύο συλλόγους που κινητοποιούν τεράστιο κόσμο στη Νότια Αμερική και έχουν κατακτήσει πολλά Κόπα Λιμπερταδόρες. Εκεί οι απαιτήσεις είναι πάντα στο μέγιστο. Έτσι, μου άρεσε η απαιτητικότητα της ΑΕΚ. Μου αρέσουν οι ομάδες με παθιασμένους οπαδούς και σε αυτό η ΑΕΚ είναι πραγματικά ξεχωριστή»
Ποιοι προπονητές ή συμπαίκτες σε σημάδεψαν περισσότερο κατά τη θητεία σου στην ΑΕΚ και γιατί;
«Ο Μανόλο Χιμένεθ, χωρίς αμφιβολία. Ήταν εξαιρετικός μαζί μου, τόσο ως άνθρωπος όσο και ως επαγγελματίας. Έχω πολύ όμορφες αναμνήσεις από εκείνον και είναι ένας άνθρωπος που αγαπώ πολύ.Επίσης, κράτησα μεγάλες φιλίες από εκείνη την εποχή. Στο ποδόσφαιρο, όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά, όλα είναι πιο όμορφα και είναι πιο εύκολο να δεθείς με τους συμπαίκτες σου. Ο Σιμόες και ο Αραούχο είναι αδέλφια μου για μια ζωή. Κάναμε τα πάντα μαζί.
Με τον Γκάλο επίσης είχαμε εξαιρετική σχέση, ενώ έφυγα από την ομάδα έχοντας μεγάλη αγάπη για τον Πέτρο Μάνταλο, τον Ούγκο Αλμέιδα, τον Τόμας Πέκχαρτ και τον Τσιγκρίνσκι. Τους αγαπώ πολύ. Και με τον Μπακάκη ήμασταν πολύ καλοί φίλοι και γελούσαμε συνέχεια.
Ο Τσιγκρίνσκι με σημάδεψε για τον απόλυτο επαγγελματισμό του και επειδή είναι σπουδαίος άνθρωπος. Ο Σιμόες υπήρξε ένας εξαιρετικός αρχηγός, ένας ειλικρινής και τίμιος άνθρωπος που πάντα έβαζε το καλό της ομάδας πάνω απ’ όλα. Ταυτιζόμουν πολύ μαζί του».
Το γκολ σου απέναντι στον Ολυμπιακό στον ημιτελικό Κυπέλλου παραμένει μία από τις πιο αξέχαστες στιγμές της παρουσίας σου στην ΑΕΚ. Πόσο σημαντικό ήταν για σένα προσωπικά;
«Χωρίς αμφιβολία ήταν πολύ σημαντικό. Είναι ένα γκολ που έχει μείνει χαραγμένο και στη δική μου ζωή, όπως και στις καρδιές του κόσμου. Κάθε χρόνο, στην επέτειο εκείνου του γκολ, λαμβάνω αμέτρητα μηνύματα από φίλους της ΑΕΚ. Η αγάπη που μου δείχνουν είναι τεράστια. Ήταν ένα γκολ που έκανε τη σχέση μας αθάνατη».
Κοιτάζοντας πίσω, πιστεύεις ότι αξιοποίησες στο έπακρο τις δυνατότητές σου στην ΑΕΚ ή υπήρξαν παράγοντες που σε εμπόδισαν να δείξεις την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου;
«Πιστεύω ότι έδειξα μια πολύ καλή εκδοχή του εαυτού μου. Παρ’ όλα αυτά, θα ήθελα να είχα μείνει περισσότερο στην ομάδα, κάτι που δεν κατέστη δυνατό λόγω κάποιων διαφορών που υπήρξαν. Και να ξεκαθαρίσω ότι δεν ήταν θέμα χρημάτων, αλλά θέμα αρχών και κώδικα συμπεριφοράς».
Πώς αξιολογείς την πορεία της ΑΕΚ τα χρόνια μετά την αποχώρησή σου, με την κατάκτηση τίτλων και την επιστροφή της στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου;
«Όταν ήρθα στην ΑΕΚ, ο σύλλογος βρισκόταν για αρκετά χρόνια στη σκιά του Ολυμπιακού. Εκείνες τις δύο σεζόν κάναμε μια εξαιρετική πορεία, πήγαμε σε δύο τελικούς Κυπέλλου, παίξαμε προκριματικά Champions League, κατακτήσαμε ένα πρωτάθλημα και είχαμε μια αξιοσημείωτη παρουσία στο Europa League, κάτι που η ομάδα είχε καιρό να πετύχει.
Έφυγα στα μέσα της σεζόν του 2018 στην οποία τα παιδιά κατέκτησαν το πρωτάθλημα, οπότε αισθάνομαι κανονικά μέρος αυτής της επιτυχίας! Πρόκειται για ένα πανάξιο πρωτάθλημα, άσχετα τα όσα λέγονται. Η ΑΕΚ ήταν η πιο συμπαγής ομάδα εκείνης της χρονιάς. Έπειτα από την αποχώρησή μου, η ΑΕΚ συνέχισε να μεγαλώνει, να κατακτά τίτλους και να αγωνίζεται σε διεθνές επίπεδο. Είναι ένας υπέροχος και απαιτητικός σύλλογος και αξίζει να του συμβαίνουν όμορφα πράγματα, όπως η φετινή κατάκτηση του πρωταθλήματος, που με έκανε πολύ χαρούμενο».
Αν είχες την ευκαιρία να επιστρέψεις για έναν αγώνα βετεράνων ή μια ειδική εκδήλωση της ΑΕΚ, θα το έκανες; Τι θα σήμαινε αυτό για σένα;
«Θα ήταν υπέροχο! Θα ήθελα πάρα πολύ να επιστρέψω κάποια μέρα για έναν τέτοιο αγώνα. Θα ήταν πολύ συγκινητικό. Είναι ένας σύλλογος που με σημάδεψε, όπου ήμουν πραγματικά ευτυχισμένος. Είμαι ευγνώμων για όλα όσα έζησα με την ομάδα και τον κόσμο της. Ελπίζω κάποια μέρα να μπορέσω να επιστρέψω, να παίξω σε μια τέτοια εκδήλωση και να ξανασυναντήσω παλιούς συμπαίκτες. Θα ήταν κάτι πολύ συγκινητικό, ειδικά στο νέο γήπεδο».
Όταν ακούς σήμερα τη λέξη «ΑΕΚ», ποια είναι η πρώτη εικόνα ή συναίσθημα που σου έρχεται στο μυαλό;
«Όταν τρέξαμε να πανηγυρίσουμε το δεύτερο γκολ απέναντι στον Ολυμπιακό. Και όταν χρειάστηκε να σκαρφαλώσω στη στέγη του σπιτιού του Σέρχιο και να μπω από το παράθυρο για να τον ξυπνήσω επειδή είχε αποκοιμηθεί και θα αργούσε στην προπόνηση!
Αυτό ήταν η ΑΕΚ για μένα. Απολάμβανα όσα ζούσα μέσα στο γήπεδο, αλλά και έξω από αυτό είχαμε απίστευτες στιγμές που έκαναν την εμπειρία μοναδική. Είχα πάρει τον Μανόλο τηλέφωνο μισή ώρα πριν φτάσουμε στο προπονητικό και ο Σέρχιο δεν απαντούσε. Ο Μανόλο μου είπε: «Μην έρθεις χωρίς τον Σέρχιο!» Οπότε ενεργοποίησα το “Spiderman mode”, μπήκα στο σπίτι του, τον ξύπνησα και τον πήρα μαζί μου».
