Αν το ποδόσφαιρο μπορούσε να χωρέσει σε δύο ήχους, απόψε στη Νέα Φιλαδέλφεια θα είχε δύο συγκεκριμένους. Τον ύμνο της ΑΕΚΑΡΑΣ μας και τον ύμνο του Champions League.
Και κάπου εκεί, ανάμεσα στις πρώτες νότες, στις φωνές από τις εξέδρες και στην εικόνα της κατάμεστης «Αγια – Σοφιάς», η ΑΕΚ θα θυμηθεί ξανά γιατί παλεύει. Για κάτι τέτοιες βραδιές. Για να παίζει στα μεγάλα παιχνίδια. Για να έχει απέναντί της αντιπάλους που απαιτούν το καλύτερό της. Για να ζει ο κόσμος της, στιγμές που δεν είναι απλώς ένα ακόμα ποδοσφαιρικό ματς στο πρόγραμμα.
Απόψε λοιπόν, είναι μια βραδιά που πρέπει να τη χαρούμε. Να τη ζήσουμε μέχρι το τελευταίο λεπτό. Να απολαύσουμε το γεγονός ότι η ΑΕΚ βρίσκεται ξανά στο κορυφαίο ευρωπαϊκό επίπεδο και η Νέα Φιλαδέλφεια ετοιμάζεται να φιλοξενήσει τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση.
Αλλά εκτός από τη γιορτή, υπάρχει και η αποστολή.
Γιατί η γιορτή αρχίζει πριν από τη σέντρα. Από τη στιγμή όμως που η μπάλα θα αρχίσει να κυλάει στο χορτάρι, υπάρχει μόνο ένα πράγμα που ενδιαφέρει πάντα την ΑΕΚ. Η νίκη. Η ΛΑΣΚ άλλωστε δεν έρχεται στη Νέα Φιλαδέλφεια για να συμμετάσχει σε μια όμορφη ποδοσφαιρική βραδιά. Έρχεται για να διεκδικήσει βαθμούς. Και ο Μάρκο Νίκολιτς το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.
Μίλησε για μια σοβαρή ομάδα, με γερμανικό στυλ, άμεσο ποδόσφαιρο, ταχύτητα, επικίνδυνες αντεπιθέσεις και μεγάλη αποτελεσματικότητα στις στατικές φάσεις. Μια ομάδα που δεν βρίσκεται εδώ από τύχη και που βλέπει, όπως ακριβώς και η ΑΕΚ, το αποψινό παιχνίδι ως μια μεγάλη ευκαιρία.
Γι’ αυτό και η ΑΕΚ πρέπει να είναι η ΑΕΚ.
Ο Νίκολιτς ήταν ξεκάθαρος όταν ρωτήθηκε αν σκέφτεται να αλλάξει την τακτική και το μοντέλο της ομάδας του. Όχι. Η ΑΕΚ πρέπει να έχει το δικό της στυλ, τον δικό της ρυθμό και τη δική της ταυτότητα. Να σέβεται τον αντίπαλο, αλλά να μην προσαρμόζεται σε τέτοιο βαθμό ώστε να ξεχνά ποια είναι. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα απόψε.
Να δούμε μια ΑΕΚ με ένταση, συγκέντρωση και προσωπικότητα. Μια ομάδα που θα καταλάβει τη σημασία της βραδιάς, χωρίς να «βαρύνει» από αυτήν. Που θα παίξει με το μυαλό καθαρό και την καρδιά γεμάτη. Και βέβαια, υπάρχει και ο κόσμος.
Ο «έξτρα παίκτης», όπως τον χαρακτήρισε ο Νίκολιτς. Αυτός που μπορεί να κάνει τη Νέα Φιλαδέλφεια ένα μέρος όπου κάθε αντίπαλος θα νιώθει από το πρώτο λεπτό ότι έχει μπροστά του κάτι πολύ περισσότερο από έντεκα ποδοσφαιριστές.
Πάμε, λοιπόν, να το απολαύσουμε. Να τραγουδήσουμε τον ύμνο. Να ζήσουμε τη μαγεία. Να χαρούμε που η ΑΕΚ είναι εκεί.
Αλλά όταν τελειώσει η μουσική και αρχίσει το παιχνίδι, ας θυμόμαστε το σημαντικότερο. Είμαστε εκεί γιατί το αξίζουμε. Και απόψε σίγουρα πρέπει να το αποδείξουμε με τρεις βαθμούς.
