Ζωή από ταινία. Ο Ούγκο Αλμέιδα είχε όλα όσα συνήθως χαρακτηρίζουν έναν πρωταγωνιστή: τις τρελές προσδοκίες, τις μεγάλες στιγμές, την άνοδο, την πτώση, μα αδιαπραγμάτευτα σε όλα αυτά, τον δικό του τρόπο.
«Όσον αφορά στην καριέρα μου; Η κριτική είναι μέρος του ποδοσφαίρου και πολλοί μιλούν γι’ αυτή. Εγώ όμως δεν θα άλλαζα σχεδόν τίποτα» ανέφερε, σε μία συνέντευξη που ξεκίνησε από την Πορτογαλία, το Μουντιάλ του 2026 και τον Κριστιάνο Ρονάλντο, αλλά εξελίχθηκε σε μία κατάθεση ψυχής ενός άλλοτε σούπερ σταρ, που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα από τον Ιούλιο του 2016 έως και τον Αύγουστο του 2017, φορώντας τη φανέλα της ΑΕΚ.
Η σπουδαία Πόρτο του Ζοσέ Μουρίνιο, με την οποία έζησε την κατάκτηση του Champions League το 2004, τα χρόνια σε Βέρντερ Βρέμης και Μπεσίκτας που άλλοτε θύμιζε ταύρο κι άλλοτε τανκ, μέχρι και εκείνα στη Σεπαχάν και τη Χατάισπορ, από τον νέο του ρόλο: αυτόν του προπονητή. Και φυσικά, όσα έζησε στην Ελλάδα: αυτοί που τον έπεισαν να υπογράψει στην «Ένωση» και αυτός που τον «κέρδισε» ως συμπαίκτης και χαρακτήρας.
Μία συνέντευξη γεμάτη απαντήσεις σε ερωτηματικά της δικής του καριέρας, αλλά και σε ζητήματα επίκαιρα. Κυρίως λόγω Παγκοσμίου Κυπέλλου και της «μάχης» της Πορτογαλίας με την Κροατία στη φάση των «32» τα ξημερώματα της Παρασκευής (03/07, 02:00), που αποτέλεσε την αφορμή.
Γιατί αν ελάχιστοι από όσους έπαιξαν στην Ελλάδα γνωρίζουν την Πορτογαλία τόσο καλά, πόσοι έχουν πράγματι κάτι δικό τους να μοιραστούν για το κεντρικό πρόσωπο των ημερών, τον Κριστιάνο Ρονάλντο;
«Αυτός είναι ο Κριστιάνο Ρονάλντο»
Ο Ούγκο Αλμέιδα, γεννημένος το 1984, και ο Κριστιάνο Ρονάλντο το 1985. Είχε την τύχη να «ζήσει» από κοντά, ολόκληρη την πορεία του Πορτογάλου θρύλου, από τις μικρές εθνικές ομάδες, έως την κορυφή. Συνυπήρξαν 45 φορές στο γήπεδο ως συμπαίκτες, είτε στην Κ20, είτε στην εθνική ανδρών, πέρασαν πολλές ώρες εκτός των τεσσάρων γραμμών και προφανώς, είναι ένας από τους λίγους που πράγματι ξέρουν, ποιος είναι ο Κριστιάνο Ρονάλντο.
«Είναι ένας πολύ ταπεινός άνθρωπος και ταυτόχρονα πολύ ευχάριστος χαρακτήρας. Του αρέσει να διασκεδάζει, να έχει γύρω του χαρούμενους ανθρώπους και είναι πραγματικά πολύ καλός άνθρωπος», ανέφερε αρχικά, για να συμπληρώσει: «Είναι επίσης εξαιρετικά έξυπνος και προσπαθεί πάντα να βλέπει τα πράγματα με θετική σκέψη. Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους που έχει γίνει αυτό που είναι σήμερα».
Από τις πρώτες ημέρες του Μουντιάλ, ο 41χρονος πια Κριστιάνο Ρονάλντο, είδε το όνομά του να φιγουράρει στους κεντρικούς τίτλους ΜΜΕ σε όλο τον πλανήτη. Κριτική, επιθέσεις και το μεγαλύτερο βάρος για την κακή εικόνα της Πορτογαλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ως είθισται, «έπεσε» πάνω του.
«Κατ’ εμέ, ο Κριστιάνο είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο. Ο κόσμος τον βλέπει σαν μια “μηχανή”, όμως πίσω από αυτό κρύβονται αμέτρητες ώρες σκληρής δουλειάς, αποφασιστικότητα, απόλυτη αφοσίωση και συνεχή φροντίδα του σώματός του και της δουλειάς του. Αυτή είναι η επαγγελματική του πλευρά. Ως άνθρωπος, όμως, είναι πολύ αστείος, ταπεινός, βοηθάει τους φίλους του και του αρέσει να κάνει συνεχώς πλάκες μαζί τους. Αυτός είναι ο πραγματικός Κριστιάνο.
Όσον αφορά στην Πορτογαλία; Οι προσδοκίες για αυτήν στο Μουντιάλ του 2026 είναι πολύ υψηλές. Όπως συμβαίνει σχεδόν κάθε χρόνο. Ωστόσο, διαθέτει μια εξαιρετική γενιά ποδοσφαιριστών, με πραγματικά σπουδαίους και ποιοτικούς παίκτες. Αυτό που όλοι ελπίζουμε είναι να φτάσει πολύ μακριά στη διοργάνωση και να είναι ένα από τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου».
Ζωή και επιστροφή στην Ελλάδα
Από τον Φεβρουάριο του 2020, όταν ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα, ο Ούγκο Αλμέιδα έχει «ανοίξει» ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή του: της προπονητικής.
Από την Πορτογαλία ως το Άμπου Ντάμπι και από την Τουρκία έως το Ιράν, ο άλλοτε θηριώδης σέντερ φορ μετέφερε τις εμπειρίες του, είτε από τη θέση του πρώτου προπονητή (Σεπαχάν και Χατάισπορ), είτε από αυτή του βοηθού (Κοΐμπρα και Αλ Ουάχντα).
Όταν δεν είχε αυτός τα «ηνία», πάντως, τα είχε ένας γνώριμος των ελληνικών γηπέδων: ο άλλοτε βοηθός του Ζοσέ Μουρίνιο και προπονητής της ΑΕΚ για μερικούς μήνες τη σεζόν 2016/17, Ζοσέ Μοράις. Οι δυο τους αποτέλεσαν για χρόνια, ένα αχώριστο προπονητικό δίδυμο. Στον τελευταίο του σταθμό, πάντως, ο Ούγκο Αλμέιδα «πήγε» μόνος στην Τουρκία, ως πρώτος. Ένα μέρος που γνωρίζει πολύ καλά, από την ποδοσφαιρική του καριέρα. Αν θα σκεφτόταν κάτι τέτοιο και για την Ελλάδα;
«Θα το ήθελα πάρα πολύ να εργαστώ ξανά εκεί. Λάτρεψα τον χρόνο που πέρασα στην Ελλάδα και αγάπησα τους ανθρώπους. Είναι πολύ ευγενικοί και φιλικοί και έχω μόνο όμορφες αναμνήσεις. Η προσωπική μου ζωή στην Ελλάδα ήταν υπέροχη και αισθανόμουν ότι οι Έλληνες μοιάζουν αρκετά με εμάς τους Πορτογάλους. Γι’ αυτό θα ήθελα πραγματικά να επιστρέψω και να δουλέψω ξανά εκεί», ανέφερε, συμπληρώνοντας.
«Το μοναδικό δυσάρεστο περιστατικό που θυμάμαι ήταν όταν, λόγω των αρνητικών αποτελεσμάτων, οπαδοί ήρθαν στο προπονητικό κέντρο για να μας ζητήσουν να δώσουμε κάτι παραπάνω. Παρ’ όλα αυτά, η συνολική εικόνα που έχω για την Ελλάδα είναι εξαιρετική. Οι φίλαθλοι δημιουργούν εκπληκτική ατμόσφαιρα και βγάζουν πάθος στα γήπεδα. Αυτό το συγκεκριμένο περιστατικό είναι ουσιαστικά η μοναδική αρνητική ανάμνηση που έχω. Όλα τα υπόλοιπα ήταν υπέροχα. Λάτρεψα τη ζωή μου εκεί και θα ήθελα πολύ να επιστρέψω». Πώς ξεκίνησαν όλα, όμως, και πείστηκε να πει το «ναι» στην ΑΕΚ;
«Πώς ήρθα στην ΑΕΚ»
Είχαν περάσει μόλις δύο καλοκαίρια, από την παρουσία του Ούγκο Αλμέιδα στα γήπεδα της Βραζιλίας, ως μέλος της Πορτογαλίας που έδωσε το «παρών» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Μετά από μία σπουδαία καριέρα σε Πόρτο, Βέρντερ Βρέμης και Μπεσίκτας, ακολούθησε μία περίοδος έντονης αστάθειας. Από το καλοκαίρι του 2014, που έφυγε από την Μπεσίκτας, έως εκείνο του 2016, που υπέγραψε στην ΑΕΚ, άλλαξε τέσσερις ομάδες: Τσεζένα, Κράσνονταρ, Ανζί και Ανόβερο μέσα σε μόλις δύο χρόνια.
«Όταν αποφάσισα να φύγω στο εξωτερικό, είχα τρεις προτάσεις: μία από την Κύπρο, μία από την Ελλάδα και μία από το Ισραήλ. Επέλεξα την Ελλάδα μόλις μίλησα με τους Αντρέ Σιμόες και Έλντερ Μπαρμπόσα, οι οποίοι μου είπαν τα καλύτερα για τη χώρα. Έτσι, η απόφαση ήταν εύκολη. Χαίρομαι πραγματικά που έκανα αυτή την επιλογή, γιατί η Ελλάδα είναι μια φανταστική χώρα με υπέροχους ανθρώπους και μια μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα» τόνισε χαρακτηριστικά, εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο πείστηκε να υπογράψει στην «Ένωση».
Ήταν 18 Ιουλίου του 2016 όταν ανακοινώθηκε από την ΑΕΚ και στο πρώτο ματς πρωταθλήματος, περίπου δύο μήνες αργότερα, σκοράροντας έναν κεραυνό λίγα μέτρα μπροστά από τη γραμμή του κέντρου, έκανε τους πάντες να παραμιλούν. «Από την πρώτη κιόλας ημέρα όλα πήγαν εξαιρετικά. Σκόραρα ένα πολύ όμορφο γκολ και γενικά είχα μια πολύ καλή παρουσία. Δεν είναι εύκολο να αναδειχθείς και πρώτος σκόρερ, όπως περίμεναν ίσως. Χρειάζεται τη βοήθεια ολόκληρης της ομάδας. Στη δική μου περίπτωση, είμαι ένας επιθετικός με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Δουλεύω πολύ μέσα στην περιοχή, αξιοποιώντας τις σέντρες, τις μακρινές μπαλιές και τις ψηλές μπαλιές.
Είμαι πολύ ικανοποιημένος τόσο από τον χρόνο που πέρασα εκεί, όσο και από τα γκολ που πέτυχα και το ποδόσφαιρο που έπαιξα. Φυσικά, στενοχωρήθηκα όταν έφυγα, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Η ζωή συνεχίζεται. Νιώθω υπερήφανος που φόρεσα τη φανέλα της ΑΕΚ και που γνώρισα τους φιλάθλους της».
«Όταν φόρεσα τα γάντια του τερματοφύλακα»
Μοιάζει οξύμωρο, αλλά στην περίπτωση του Ούγκο Αλμέιδα, ενός επιθετικού με βαρύ βιογραφικό, η πιο εμβληματική στιγμή της πορείας του στην ΑΕΚ δεν είναι κάποιο γκολ. Ακόμα κι αυτό το σπουδαίο μακρινό σουτ απέναντι στην Ξάνθη, «χάνει» σε ένα άτυπο μπρα-ντε-φερ από την κίνησή του στη ρεβάνς με τον Ολυμπιακό, στα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας.
Ο τότε γκολκίπερ της «Ένωσης», Γιάννης Ανέστης, αντίκρισε δύο κίτρινες κάρτες για καθυστέρηση μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, μην έχοντας αντιληφθεί την υπόδειξη της πρώτης, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής. Έτσι, στο 90+6′ και με τις αλλαγές ολοκληρωμένες, κάποιος από τους υπόλοιπους δέκα έπρεπε να αναλάβει καθήκοντα τερματοφύλακα. Αυτός ήταν ο Ούγκο Αλμέιδα.
«Ήταν μια εύκολη απόφαση. Ο τερματοφύλακάς μας είχε αποβληθεί με κόκκινη κάρτα και δεν είχαμε άλλες αλλαγές διαθέσιμες. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι το σημαντικότερο είναι να μη δεχθείς γκολ. Δεν μπορείς να βάλεις έναν αμυντικό κάτω από τα δοκάρια, ειδικά όταν ο αντίπαλος διαθέτει πολύ γρήγορους εξτρέμ και χρειάζεσαι όλους τους μέσους στον αγωνιστικό χώρο. Έτσι, κάποιος έπρεπε να θυσιαστεί και ήμουν εγώ. Το έκανα για το καλό της ομάδας, γνωρίζοντας ότι θα περνούσαμε δύσκολες στιγμές και ότι χρειαζόμασταν γρήγορες μεταβάσεις στο παιχνίδι. Δεν είμαι ο κατάλληλος παίκτης για αυτόν τον ρόλο, οπότε ήταν φυσικό να πάρω θέση κάτω από τα δοκάρια. Παρ’ όλα αυτά, είμαι χαρούμενος που βοήθησα την ομάδα με όποιον τρόπο μπορούσα».
Η αποστολή του εξετελέσθη. Η ΑΕΚ ηττήθηκε με 0-1 στη ρεβάνς, αλλά χάρη στο 1-2 του πρώτου ματς, προκρίθηκε στον τελικό. Δεν κατέκτησε το τρόπαιο, όμως. Όσον αφορά στην επόμενη σεζόν, της επιστροφής του «Δικεφάλου» με την κατάκτηση του πρωταθλήματος μετά από 24 χρόνια, ο Ούγκο Αλμέιδα παρέλαβε μετάλλιο, έχοντας καταγράψει τρεις συμμετοχές στην αγωνιστική περίοδο 2017/18, με τη μία εξ αυτών να είναι στο πρωτάθλημα. Ήδη από την τελευταία ημέρα του Αυγούστου του 2017, όμως, είχε αποχωρήσει.
«Απόλαυσα πραγματικά την παρουσία μου στην ΑΕΚ. Ο πρόεδρος είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Με στήριξε από την πρώτη στιγμή και δημιούργησε ένα πολύ καλό περιβάλλον τόσο για εμένα, όσο και για την οικογένειά μου. Ακόμα και σήμερα διατηρώ επαφή κυρίως με τους Πορτογάλους: τον Αντρέ Σιμόες και τον Έλντερ Μπαρμπόζα. Ένας ακόμη άνθρωπος που ξεχωρίζω είναι ο Πέτρος Μάνταλος. Είναι ένας από τους καλύτερους χαρακτήρες που γνώρισα στην ΑΕΚ. Πολύ ταπεινός και εξαιρετικός συμπαίκτης. Τον εκτιμώ ιδιαίτερα».
«Ήταν επιλογές μου και δεν μετανιώνω»
Κατά μήκος της καριέρας του, αναμφισβήτητα, πέτυχε πολλά παραπάνω από τον μέσο όρο. Ήταν τέτοιο το ταλέντο του Ούγκο Αλμέιδα, όμως, που πολλές φορές και πολλοί από όσους τον είδαν να παίζει, αναρωτήθηκαν: μήπως αδίκησε τον εαυτό του;
Στην ΑΕΚ συγκεκριμένα, παρά το εκρηκτικό ξεκίνημα με εκείνα τα δύο γκολ, ταλαιπωρήθηκε πολύ από τραυματισμούς, κυρίως στη μέση. Η κριτική προς το πρόσωπό του, τόσο λόγω βιογραφικού, όσο και λόγω της συχνής απουσίας του και των δυσκολιών που αντιμετώπιζε ο σύλλογος αγωνιστικά, υπήρξε μεγάλη.
«Αυτή είναι η πραγματικότητα του ποδοσφαίρου. Για να είσαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτές τις καταστάσεις», σχολίασε, για να κλείσει τη συνέντευξη με λόγια ψυχής. «Όλοι πιστεύουν ότι μπορούν να γίνουν προπονητές και όλοι έχουν άποψη. Πρέπει να είσαι προετοιμασμένος να δεχθείς κριτική, ακόμη και σκληρά λόγια. Στο τέλος όμως όλα μπαίνουν στη θέση τους. Οι φίλαθλοι πληρώνουν εισιτήριο για να δουν την ομάδα τους και πολλές φορές κάνουν μεγάλες θυσίες για να βρεθούν στο γήπεδο. Είναι φυσιολογικό να μη θέλουν να βλέπουν την ομάδα τους να χάνει ή να αφήνει βαθμούς με κακή εμφάνιση.
Όσον αφορά στην καριέρα μου; Η κριτική είναι μέρος του ποδοσφαίρου και πολλοί μιλούν γι’ αυτή. Εγώ όμως δεν θα άλλαζα σχεδόν τίποτα. Φυσικά, είχα την ευκαιρία να πάω στη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά τελικά αυτό δεν έγινε. Αυτό είναι ίσως η μοναδική πραγματική μου λύπη. Κατά τα άλλα, η καριέρα μου ήταν αποτέλεσμα των δικών μου επιλογών και δεν μετανιώνω για τίποτα. Είμαι πολύ ευτυχισμένος για όσα πέτυχα, για όλα τα γκολ που σημείωσα και για κάθε ομάδα της οποίας φόρεσα τη φανέλα. Νιώθω μεγάλη υπερηφάνεια για όλη τη διαδρομή μου».
Πηγή: athletiko.gr
