Δεν μπορώ, ούτε και θα ήθελα να φανταστώ τι θα γινόταν, εάν δεν υπήρχε ο Μπρινιόλι, είχε κτυπήσει ο Στρακόσια τον καρπό του και ερχόντουσαν ματς με τον ΟΦΗ, την Σαχτάρ στο Λονδίνο και την Σίτι στο Μάντσεστερ. Θα μου πει, σίγουρα η ΑΕΚ θα είχε έναν δεύτερο τερματοφύλακα. Έχοντας στο μυαλό κάποιες περιπτώσεις του παρελθόντος, εμμένω σ’ αυτό το δεν μπορώ να φανταστώ και ούτε θέλω, για το τι θα γινόταν.
Όμως η ΑΕΚ αυτή την στιγμή δεδομένα έχει τους δυο καλύτερους τερματοφύλακες στην Ελλάδα. Έχει τον Στρακόσια που πέρυσι ήταν μέσα στους τρεις πολυτιμότερους παίκτες της πρωταθληματικής σεζόν. Που και πάλι φέτος στο ξεκίνημα, έχει δώσει βαθμούς. Έχει και τον Μπρινιόλι που ήρθε από τον πάγκο και όταν τον βλέπεις να παίζει, νομίζεις πως είναι ο βασικός τερματοφύλακας της ΑΕΚ. Και επίσης έχει δώσει στην ΑΕΚ βαθμούς.
Δεν ξέρω ποιος θα παίξει το Σάββατο με τον ΟΦΗ. Και όχι επειδή ο Στρακόσια μπορεί να μην είναι στο 100% της ετοιμότητάς του. Που μπορεί και να μην είναι. Ακόμα και αν ο Θωμάς είναι έτοιμος, δεν θα είναι καθόλου εύκολο για τον Νίκολιτς, να αφήσει τον Μπρινιόλι εκτός βασικής ενδεκάδας. Δεν είναι κάτι απλό και εύκολο όλο αυτό. Αλλά έχει την σημασία του, για το καλό της ΑΕΚ.
Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση να έχεις έναν τερματοφύλακα που να δίνει στην ομάδα ασφάλεια και εμπιστοσύνη, πως όταν το πράγμα στραβώσει, θα είναι εκεί για να το κρατήσει ίσιο. Και αυτό που φάνηκε, είναι πως η ΑΕΚ δεν έχει μόνο έναν τέτοιο τερματοφύλακα. Προφανώς και για να αποκτήσει αυτό το προνόμιο, διότι περί προνομίου πρόκειται, έχει χρειαστεί να δώσει μπόλικο χρήμα σε συμβόλαια. Έχει χρειαστεί να κάνει και κάτι, που είναι πραγματικά δύσκολο στην διαχείριση. Δεν είναι απλό να έχεις δυο τερματοφύλακες βασικούς. Καθόλου απλό. Αλλά σε κάτι τέτοιες στιγμές, είναι πραγματικά προνόμιο.
