Η γυναικεία ομάδα χάντμπολ της ΑΕΚ αγωνίστηκε πριν λίγες ημέρες στη Δανία κόντρα στη Βίμποργκ γνωρίζοντας πως η διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων δεν της έδινε πολλές ελπίδες πρόκρισης.
Τα κορίτσια τα έδωσαν όλα μέσα στο γήπεδο ωστόσο δεν ήταν μόνες τους στη Δανία.
Σε μια γωνιά του γηπέδου βρέθηκε και ένας ηρωικός οπαδός της ΑΕΚ, ο Άρης Τσαλμάνης ο οποίος ταξίδεψε χιλιόμετρα μόνο για να ακουστεί το Forca ΑΕΚάρα σε ένα ακόμη γήπεδο και να μην νιώσει η ομάδα πως είναι μόνη της. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που το κάνει. Ο οπαδικός ρομαντισμός του και η αγάπη του για την ΑΕΚ τον οδηγούν κάθε φορά σε κάθε γήπεδο που αγωνίζεται η ΑΕΚ, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η oraspor.gr βρήκε τον οπαδό της ΑΕΚ που ταξίδεψε μόνος με το κασκόλ και τη «κιτρινόμαυρη» σημαία του μέχρι τη Δανία κάνοντας το σύνθημα «και για πάρτη σου χιλιόμετρα μετρώ» να μοιάζει πολύ λίγο.
Ο ίδιος έχει δει την ΑΕΚ να αγωνίζεται σε 31 χώρες του εξωτερικού, έξι ομαδικά αθλήματα γιατί όπως αναφέρει πρέπει τουλάχιστον να υπάρχει μια ψυχή που θα φωνάζει για την ομάδα.
– Άρη πως αποφάσισες να ταξιδέψεις στη Δανία γνωρίζοντας πως τα παιχνίδια με την Βίμποργκ δεν είχαν ουσιαστικά πολλές ελπίδες πρόκρισης;
Ήταν εύκολο ουσιαστικά να το αποφασίσω γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνω. Έχω ξαναπάει και σε άλλα παιχνίδια. Πέρυσι ας πούμε είχα πάει στο futsal στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας γνωρίζοντας ότι δεν υπήρχε περίπτωση πρόκρισης. Και μάλιστα πήγα στη Λισαβόνα τη μέρα αμέσως μετά το Πέζαρο που είχα πάει στο γυναικείο βόλεϊ που παίζαμε με την Βαλεφόλια και αποκλειστήκαμε στο χρυσό σετ. Ήταν εύκολο να πάω στη Δανία ή και αλλού σε άλλες χρονιές διότι έχω έναν οπαδικό ρομαντισμό που λέει πως όπου παίζει η ΑΕΚ να υπάρχει τουλάχιστον μια ψυχή, μακάρι να υπήρχαν και περισσότεροι, που να φωνάζουν Forca ΑΕΚάρα με ότι αυτό συνεπάγεται. Όσο μπορώ λοιπόν το στηρίζω και θα το στηρίζω και σε όλα τα αθλήματα.
– Σε πόσους αγώνες έχεις βρεθεί κοντά στην ΑΕΚ στο εξωτερικό;
Πέρυσι με είχαν ρωτήσει επίσης κάτι φίλοι μου σε πόσες χώρες έχω πάει και έκατσα και τις κατέγραψα. Έχω δει ΑΕΚ σε 31 χώρες, 6 ομαδικά αθλήματα, ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ, φούτσαλ και πόλο.
-Υπάρχει κάποιο ταξίδι που θυμάσαι πιο έντονα;
Σίγουρα και το πρώτο που έκανα φοιτητής το 98’ στο Final-4 στο μπάσκετ αλλά για τα ερασιτεχνικά τμήματα πολύ καλές μνήμες από το 2010 τον Νοέμβρη όταν ταξίδεψα με το χάντμπολ στη Λευκορωσία στο Μίνσκ, παγωνιά -10. Ήταν πολύ ωραία εκδρομή γιατί έχοντας κερδίσει με διαφορά το πρώτο παιχνίδι, παίξαμε εκεί Σάββατο, χάσαμε μεν αλλά καταφέραμε και προκριθήκαμε στο γκολ και ήταν πραγματικά μεγάλη χαρά γιατί είχαν διπλάσιο μπάτζετ αυτοί. Γυρνώντας εκείνο το απόγευμα στο ξενοδοχείο πρέπει να έβαλε ο προπονητής στο λάπτοπ και είδαμε το ΑΕΚ – Ολυμπιακός που κερδίσαμε 1-0 στο 90’ με τον Μπλάνκο. Πολλές ωραίες αναμνήσεις έχω με τα τμήματα της ΑΕΚ αλλά έτσι για την μοναδικότητα του θα ξεχώριζα και το ταξίδι με το πόλο, πάλι και εκεί δυστυχώς μόνος μου είχα ταξιδέψει και για τους τρεις αγώνες και ήταν πολύ σημαντικό γιατί η ΑΕΚ σαν φιναλίστ του Κυπέλλου κατάφερε να πάρει ισοπαλία με την Βοιβοντίνα μέσα στην έδρα τους και το θυμάμαι για αυτό πάντα.
-Τι σημαίνει για σένα να είσαι μόνος σε μια κερκίδα στο εξωτερικό φωνάζοντας για την ΑΕΚ;
Πολλοί μπορεί να με πουν γραφικό δεν ξέρω, εγώ όμως διακατέχομαι από έναν οπαδικό ρομαντισμό με την λογική όσο γίνεται σε όλα τα γήπεδα να υπάρχει έστω μια φωνή που θα φωνάζει για την ΑΕΚ. Είχα ζηλέψει που το ανδρικό χάντμπολ έπαιζε πριν χρόνια στη Νορβηγία ενώ δεν είχα πάει και εκεί σε μια γωνίτσα, υπήρχαν ψυχές που τραγουδούσαν οργανωμένα. Ήταν ασύλληπτο το θαύμασα πάρα πολύ. Μάλιστα στον δεύτερο αγώνα τώρα στο Βίμποργκ είχαν έρθει άλλοι δύο φίλοι της ΑΕΚ, από τη Βέροια και τη Νέα Ιωνία οπότε δεν ήμουν μόνος μου. Θα ήθελα να μην είμαι μόνος μου. Θα ήθελα να είμαστε πολλοί.
– Τι σου είπαν οι αθλήτριες και η αποστολή της ΑΕΚ, αιφνιδιάστηκαν;
Με ευχαρίστησε πάρα πολύ και ο υπεύθυνος της ομάδας ο κ. Βασιλακάκης και το στάφ και οι αθλήτριες. Κάποιες ας πούμε δεν το πιστεύανε, αν και ίσως κάποιες με θυμόντουσαν από πέρυσι στο Ρέικιαβικ που είχα πάει και για αυτό ήταν λίγο πιο έντονα το ευχαριστώ. Είναι ωραίο για έναν αθλητή να έχει τον κόσμο δίπλα στην ομάδα όπου και να παίζει.
