Οι εντάσεις είναι μεγάλες στο Nations League και πόσω μάλλον στις αναμετρήσεις μεταξύ Ιρλανδίας και Ισραήλ, που διεξήχθησαν σε ουδέτερο γήπεδο. Ο πρώτος αγώνας στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας (νίκη της Ιρλανδίας με 3-0) και ο δεύτερος αγώνας στο Μπάτσκα Τόπολα της Σερβίας (1-1). Αμφότεροι αμαυρώθηκαν από πολυάριθμες αντιπαραθέσεις με φόντο τη σύγκρουση με την Παλαιστίνη, έναν σκοπό που υποστηρίζεται εδώ και καιρό από την Ιρλανδία.
Μεταξύ απειλών για μποϊκοτάζ, εντάσεων στο στάδιο και στις συνεντεύξεις Τύπου, και διαταραγμένου πρωτοκόλλου, και οι δύο αγώνες εξελίχθηκαν σε τοξική ατμόσφαιρα, σε σημείο που ο Ιρλανδός προπονητής εξέφρασε την επιθυμία του να μην αντιμετωπίζει πλέον την εθνική ομάδα του Ισραήλ.
«Αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει», δήλωσε ο Χάιμιρ Χάλγκριμσον. «Δεν εξαρτάται από εμάς να αποφασίσουμε, εξαρτάται από την UEFA. Υπάρχει προφανώς μεγάλη υποστήριξη για την Παλαιστίνη στην Ιρλανδία. Λίγες χώρες υποστηρίζουν την Παλαιστίνη τόσο πολύ όσο εμείς. Δεν θα ευχόμουν να είχε συμβεί αυτό που περάσαμε τις τελευταίες δύο εβδομάδες σε καμία εθνική ομάδα. Ολόκληρος ο οργανισμός μας έχει υποστεί τεράστια πίεση. Ίσως η UEFA θα έπρεπε να παρέμβει και να αναλάβει δράση».
Αλλά γιατί οι ισραηλινές ομάδες, τόσο οι σύλλογοι όσο και οι εθνικές ομάδες, συμμετέχουν σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις;
Γεωγραφικά, το Ισραήλ βρίσκεται στην ασιατική ήπειρο. Ήταν επομένως αρκετά λογικό η εθνική του ομάδα να γίνει μέλος της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC) το 1956, οκτώ χρόνια μετά τη δημιουργία του Κράτους του Ισραήλ.
