Μια νίκη μέσα στο Βελιγράδι επί της Σερβίας, δεν είναι ποτέ μια απλή και εύκολη υπόθεση. Σ’ ότι κατάσταση και αν βρίσκονται οι Σέρβοι. Είναι ένας όχι απλώς ποδοσφαιρικός, αλλά αθλητικός λαός, που έχει παιδεία, ταλέντο και ποιότητα. Διαχρονικά. Επομένως μια νίκη μέσα στην έδρα τους, όπως και να το κάνεις, είναι υπόθεση.
Επίσης το να κοιτάς την επιθετική τριάδα της εθνικής μας και να διαπιστώνεις πως παίζουν σε Μπενφίκα, Άρσεναλ και Ντόρτμουντ, ούτε και αυτό είναι μια απλή υπόθεση. Βεβαίως από την άλλη μεριά, είχε αμυντικό χαφ από τον Αστέρα Τρίπολη και ούτε καν έναν πολύ πιτσιρικά. Όμως αυτό είναι κάτι που συμβαίνει, όταν οι μεγάλες ομάδες δεν έχουν να τροφοδοτήσουν με πολλούς παίκτες την εθνική.
Οφείλω να ομολογήσω πως μου κακοφάνηκε λίγο, που δεν υπήρχε ούτε ένας παίκτης της ΑΕΚ στην εθνική. Βεβαίως είμαι της γενιάς που είχε ποτιστεί με την ιδέα πως όταν παίρνουν παίκτες της ΑΕΚ στην εθνική, το κάνουν για να τους κουράσουν και να δημιουργήσουν πρόβλημα στην ΑΕΚ. Αλλά και όταν δεν παίρνουν παίκτες της ΑΕΚ στην εθνική, το κάνουν για να σαμποτάρουν την ΑΕΚ.
Τώρα δεν υπήρχε ούτε ένας παίκτης της ΑΕΚ, διότι ήταν τραυματίας ο Ρότα. Ελπίζω πως με την φουρνιά που υπάρχει στην Κ19, σε πολύ λίγα χρόνια αυτό θα αλλάξει. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, όπως είδα τον Βαγιαννίδη στο ματς με την Σερβία, αυτή την στιγμή ο Ρότα είναι μακράν το καλύτερο μπακ του ελληνικού πρωταθλήματος, αλλά και του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μακάρι να έρθει με φόρα από πίσω ο Χριστακόπουλος και έχει η ΑΕΚ τα δυο καλύτερα δεξιά μπακ του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Η μοναδική εκπροσώπηση της ΑΕΚ στο ματς του Βελιγραδίου, δεν ήταν στην δική μας εθνική. Ήταν στην ενδεκάδα της Σερβίας. Με Γιόβιτς στην επίθεση ξεκίνησε ο Παούνοβιτς. Και όχι επειδή έλειπαν λόγω τραυματισμού ο Βλάχοβιτς και ο Μίτροβιτς. Ο Γιόβιτς έχει τους καλύτερους αριθμούς απ’ όλους τους Σέρβους φορ. Και γι αυτό και ο Παούνοβιτς θα ξεκινούσε έτσι κι αλλιώς με τον Λούκα στην κορυφή της επίθεσης.
Πολύ επιφανειακά κάποιος θα πει, πως ο Γιόβιτς στο ματς είχε μόνο την μεγάλη ευκαιρία για να σκοράρει μ’ εκείνο το σουτ εξ επαφής που έστειλε την μπάλα πάνω στον Τζολάκη. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως ο Γιόβιτς, στο διάστημα που έπαιξε, κρατούσε χαμηλά όλη την άμυνα της εθνικής. Από πρώτο χέρι ήξερε και ο Γιόβιτς και ο Ρέτσος, τι μπορεί να κάνει με μισή φάση ο Λούκα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, πως η εθνική μας, παρότι ήταν καλύτερη σ’ όλο το ματς, το παιχνίδι το γύρισε στο τελευταίο τέταρτο. Όταν ο Γιόβιτς είχε βγει από το γήπεδο και συνολικά η εθνική πήρε περισσότερα μέτρα στο γήπεδο. Με τον Λούκα έμενε χαμηλά.
Προφανώς και το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι πως ο Γιόβιτς έπαιξε όσο έπρεπε για να μείνει σε καλό αγωνιστικό ρυθμό, δεν έκανε καμία ζημιά στην εθνική με γκολ και επίσης δεν είχε και κανένα πρόβλημα τραυματισμού όταν βγήκε στο 72’. Μακάρι έτσι και στη συνέχεια και για όλους τους διεθνείς της ΑΕΚ που έχουν σκορπίσει στα τέσσερα σημεία του ποδοσφαιρικού ορίζοντα.
