Για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, η αναμέτρηση της Ελλάδας με τη Σερβία είχε ιδιαίτερη συναισθηματική σημασία. Ο τεχνικός της Εθνικής βρέθηκε απέναντι στην πατρίδα του, τη χώρα όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, έχοντας στην άλλη πλευρά την Ελλάδα, με την οποία έχει συνδέσει μεγάλο μέρος της ζωής και της καριέρας του.
Η συγκεκριμένη συνθήκη τον απασχολούσε από την ημέρα της κλήρωσης, καθώς η Σερβία παραμένει ένας τόπος γεμάτος προσωπικές αναμνήσεις. Παράλληλα, ο Γιοβάνοβιτς έχει αναπτύξει ισχυρό δεσμό με την Ελλάδα, έχοντας ζήσει εδώ για πολλά χρόνια και έχοντας φορέσει στο παρελθόν τη φανέλα ελληνικών ομάδων.
Πριν από τη σέντρα, τραγούδησε κανονικά τον ελληνικό εθνικό ύμνο, όπως κάνει σε κάθε παιχνίδι της Εθνικής. Όταν ακούστηκε ο σερβικός ύμνος, οι κάμερες δεν εστίασαν πάνω του, με αποτέλεσμα στη Σερβία να δημιουργηθεί η απορία για το αν τον τραγούδησε.
Η ερώτηση τέθηκε στον Γιοβάνοβιτς και στη συνέντευξη Τύπου μετά το παιχνίδι, η απάντηση του όμως ήταν ξεκάθαρα:
«Φυσικά και τραγούδησα τον ύμνο, πώς; Φυσικά! Δεν έπρεπε καθόλου να το ρωτήσεις αυτό. Από την κλήρωση μέχρι σήμερα έχω ένα περίεργο συναίσθημα. Είναι εύκολο να παίζεις όταν είσαι προπονητής συλλόγου, η εθνική ομάδα είναι κάτι άλλο. Αυτά τα συναισθήματα που έχουμε είναι κάτι που δεν είναι εύκολο να συμφιλιωθούν. Δύο χώρες που παραδοσιακά είναι φιλικές. Βρίσκομαι στην Ελλάδα πολλά χρόνια.
Έζησα κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών, ξέρω πόσο η Ελλάδα ήταν μαζί μας, ίσως η μόνη χώρα. Η ατμόσφαιρα στο γήπεδο ήταν θετική, το είδατε κι εσείς. Αν και δεν είχε πολύ κόσμο, η ατμόσφαιρα ήταν θετική».
