Δεν χρειάζεται ούτε ιδιαίτερη φαντασία ούτε μεγεθυντικός φακός για να το αντιληφθεί κανείς το πόσο η ΑΕΚ τους… έκανε να κάνουν κόμμα εναντίον της.
Αρκεί να παρακολουθήσει τι συμβαίνει κάθε φορά που υπάρχει μία αμφισβητούμενη φάση σε παιχνίδι της Ένωσης και να το συγκρίνει με όσα συμβαίνουν όταν αντίστοιχες φάσεις αφορούν τους ανταγωνιστές της.
Το τελευταίο παράδειγμα είναι το πέναλτι στον Γιόβιτς. Ξαφνικά είχαμε μία εντυπωσιακή «ομοφωνία» τηλεκριτικών. Φυσική θέση του ποδιού του Κάργα, προέκταση του σώματος, ψηλά η επαφή, πέφτει εύκολα ο Γιόβιτς. Όλα ακούστηκαν.
Εκτός από αυτό που δείχνει η εικόνα: το πόδι του Κάργα βρίσκεται σε κίνηση και αυτή σταματά όταν βρίσκει τον Γιόβιτς.
Δεν έχει προλάβει να το τοποθετήσει σταθερά στο έδαφος. Τον βρίσκει στην κίνησή του και τον ανατρέπει.
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, όμως, έχει ό,τι δεν συζητήθηκε. Ο Μεντίλ στο 65’ ανατρέπει από πίσω τον Κοϊτά, που φεύγει στο ανοιχτό γήπεδο.
Μια φάση που μπορούσε να εξεταστεί για δεύτερη κίτρινη εξαφανίστηκε σχεδόν από τον δημόσιο διάλογο.
Πού ήταν η ίδια ευαισθησία που υπήρχε μετά το Κηφισιά – ΑΕΚ, όταν η περίπτωση δεύτερης κίτρινης στον Κοϊτά είχε παρουσιαστεί περίπου ως το γεγονός της αγωνιστικής;
Εδώ βρίσκεται όλο το πρόβλημα. Δεν γίνεται η ίδια φάση να αποκτά διαφορετικό βάρος ανάλογα με το χρώμα της φανέλας.
Και ειδικά όταν τηλεοπτικοί σταθμοί συνδέονται επιχειρηματικά με ιδιοκτήτες ανταγωνιστικών ΠΑΕ, ο κόσμος δικαιολογημένα αντιμετωπίζει με επιφύλαξη την περίφημη «ομοφωνία».
Το ίδιο ισχύει δυστυχώς όταν αντίστοιχες κρίσεις ακούγονται και από την κρατική τηλεόραση.
Και όλα αυτά έρχονται σε ένα δεκαήμερο που έχει ήδη προκαλέσει πολλές συζητήσεις για τη διαιτησία.
Στο Παναθηναϊκός – Κηφισιά, ο VAR Γιάννης Παπαδόπουλος κάλεσε τον Ματσούκα για τη φάση του πέναλτι που τελικά δόθηκε στους «πράσινους».
Μία απόφαση που επηρέασε καθοριστικά την εξέλιξη του αγώνα και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις.
Μετά ήρθε το ΠΑΟΚ – Άρης. Εκεί είδαμε τον Κένι να αποφεύγει νωρίς μια κάρτα και αργότερα τον Ζαφείρη να παραμένει στο γήπεδο σε φάση που επίσης προκάλεσε σοβαρές συζητήσεις για πιθανή αποβολή.
Και όλα αυτά μετά τον θόρυβο που είχε προηγηθεί για τη διαιτησία του Παναθηναϊκός – ΠΑΟΚ.
Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο Παπαδόπουλος συνεχίζει κανονικά στους ορισμούς.
Μετά το VAR στο Παναθηναϊκός – Κηφισιά, βρίσκεται ξανά σε παιχνίδι ομάδας που διεκδικεί τον τίτλο. Τι μήνυμα εκπέμπεται έτσι προς τους υπόλοιπους διαιτητές;
Ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση αξιολογήθηκε ως σωστή; Ότι δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα;
Και κάπου εδώ φτάνουμε στην ΚΕΔ. Το «ξένος ίσον εγγύηση» έχει καταρρεύσει εδώ και καιρό.
Τσβάιερ και άλλοι ξένοι διαιτητές έχουν αφήσει πίσω τους ουκ ολίγες συζητήσεις στα ελληνικά ντέρμπι.
Elite ή όχι, τον διαιτητή τον κρίνεις από αυτά που σφυρίζει μπροστά σου και όχι από την ταμπέλα που κουβαλάει από την UEFA.
Η ΑΕΚ, λοιπόν, έχει έναν δρόμο. Να μην περιμένει τίποτα από τηλεκριτικές, επικοινωνιακές «ομοφωνίες» και δήθεν αντικειμενικές αναλύσεις.
Να κοιτάζει το γήπεδο και να κερδίζει. Γιατί όσο παραμένει δυνατή και διεκδικεί, τόσο περισσότερο θα βλέπουμε αυτό το παράξενο φαινόμενο: τρεις διαφορετικές πλευρές να βρίσκουν ξαφνικά κοινή γλώσσα όταν απέναντί τους βρίσκεται η ΑΕΚ.
