Στο ποδόσφαιρο δεδομένα παίζει ρόλο και η τύχη, όπως παίζουν ρόλο και οι συμπτώσεις. Όμως τίποτα δεν συμβαίνει συμπτωματικά. Ειδικά όταν επαναλαμβάνεται. Η ΑΕΚ στην Τρίπολη παρουσίασε μια εικόνα πολύ κοντά σ’ αυτή που είχε παρουσιάσει στην Λεωφόρο απέναντι στον Κηφισιά. Και δεν μπορείς προφανώς με την ίδια εικόνα, να περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα. Έστω και αν ο Γιόβιτς θα μπορούσε στο φινάλε δυο φορές σε κενή εστία, να έχει δώσει τους τρεις βαθμούς.
Όμως η ΑΕΚ πέταξε άλλους δυο βαθμούς μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια. Σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Δηλαδή χωρίς να έχει καθόλου καθαρό μυαλό σ’ ότι κάνει μέσα στο γήπεδο. Και αυτό ήταν ξεκάθαρα το πρόβλημα. Χωρίς καθαρό μυαλό ο Μουκουντί κάνει δώρο το γκολ της ισοφάρισης. Χωρίς καθαρό μυαλό ο Γιόβιτς δεν μπόρεσε να στείλει δυο φορές την μπάλα στα δίχτυα, χωρίς να υπάρχει τερματοφύλακας. Χωρίς καθαρό μυαλό , οι περισσότερες από τις ενέργειες όλων των παικτών. Ακόμα και βιρτουόζων όπως ο Μάγερ.
Η ΑΕΚ έμεινε στο 1-1 στην Τρίπολη. Θα μπορούσε και να κερδίσει, αλλά θα μπορούσε και να χάσει εάν δεν ήταν ο Μπρινιόλι σε απόλυτη ετοιμότητα σε τουλάχιστον δυο φάσεις. Το πιο μεγάλο ζήτημα, είναι πως η γκέλα φαινόταν, μύριζε. Το είχε καταλάβει ο Νίκολιτς και σίγουρα έβαλε τις φωνές στα αποδυτήρια. Όμως η εικόνα ελάχιστα άλλαξε. Και πλέον επειδή σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση, η ΑΕΚ θα πρέπει να το βρει και να το λύσει αυτό που της συμβαίνει μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια. Αλλιώς δεν μπορεί να πετύχει πράγματα στην φετινή σεζόν. Ήδη έχει πετάξει τέσσερις βαθμούς στα μέσα του Σεπτέμβρη.
