Η παρουσία του Μάρκο Νίκολιτς στο σεμινάριο του Δικτύου Ακαδημιών της ΑΕΚ δεν ήταν μια ακόμη φωτογραφία για τα social media. Είχε ουσία. Κυρίως γιατί ο Σέρβος μίλησε για μέλλον, για αξιοποίηση παικτών και για μια διαδικασία που πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσει να τροφοδοτεί κανονικά την πρώτη ομάδα. Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα.
Για χρόνια η ΑΕΚ μιλούσε για Ακαδημίες χωρίς να παίρνει σχεδόν τίποτα από αυτές. Υπήρχαν παιδιά, υπήρχαν τμήματα, υπήρχαν προπονητές, αλλά η σύνδεση με την πρώτη ομάδα έμοιαζε περισσότερο θεωρητική παρά πραγματική.
Ποδοσφαιριστές ανέβαιναν για προπονήσεις, έβγαζαν φωτογραφίες, έμπαιναν σε αποστολές και μετά χάνονταν. Τώρα, για πρώτη φορά μετά από καιρό, υπάρχει κάτι που αξίζει να το παρακολουθήσεις. Η Κ19 έχει ξεκινήσει εντυπωσιακά. Έξι γκολ στην Κηφισιά, έξι στον Άρη, τέσσερα στην Τρίπολη και μια πολύ καλή εμφάνιση απέναντι στη Λασκ στο Youth League.
Το πιο σημαντικό όμως δεν είναι τα σκορ. Είναι ότι βλέπεις παίκτες με στοιχεία. Παιδιά που δεν μοιάζουν απλώς συμπληρωματικά, αλλά δημιουργούν προσδοκίες.
Η περίπτωση του Βασίλη Ιωάννου είναι χαρακτηριστική. 18 ετών, εξαιρετικά σωματικά προσόντα, τέσσερα παιχνίδια χωρίς να δεχθεί γκολ, απόκρουση πέναλτι για highlights και κλήση στην Εθνική Νέων.
Ωραία. Και μετά; Εδώ θα φανεί αν πραγματικά έχει αλλάξει κάτι. Γιατί δεν αρκεί να λες ότι πιστεύεις στην Ακαδημία. Πρέπει να το αποδεικνύεις. Με σχέδιο. Με χρόνο. Με πραγματικές ευκαιρίες.
Ο Τζολάκης δεν έγινε τερματοφύλακας επειδή κάποιος τον έβαλε να κάνει προπόνηση με τους μεγάλους. Έγινε γιατί ένας οργανισμός τον πίστεψε και τον έβαλε μέσα.
Στην ΑΕΚ, πάντως, κάτι αχνοφαίνεται από την πρώτη ημέρα της εποχής Ηλιόπουλου. Υπήρξε διαφορετική διάθεση, μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη, συνέχεια και στην περίοδο Αντώνη Ηλιόπουλου και τώρα πλέον υπάρχουν κάποια πρώτα απτά σημάδια ότι το πράγμα μπορεί να αποκτήσει δομή.
Το αν θα γίνει πραγματικό project, θα φανεί όταν έρθει η δύσκολη στιγμή: όταν πρέπει να προτιμηθεί ο πιτσιρικάς αντί για μια ασφαλή μεταγραφή ή αντί για έναν παίκτη που «ξέρουμε τι μπορεί να δώσει». Και επειδή στην Ελλάδα κανένα ποδοσφαιρικό σχέδιο δεν εξελίσσεται σε αποστειρωμένο περιβάλλον, υπάρχει και το άλλο μέτωπο.
Το γνωστό: η διαιτησία. Η ΑΕΚ έχει ήδη πάρει τα πρώτα μηνύματα. Super Cup με γκολ που δεν έπρεπε να μετρήσει. Φάσεις που περνούν στα ψιλά. Και ταυτόχρονα μια μόνιμη προσπάθεια από συγκεκριμένα κέντρα να δημιουργηθεί αφήγημα ότι η ΑΕΚ ευνοείται.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Όταν κάτι πάει υπέρ της ΑΕΚ, γίνεται πρωτοσέλιδο. Όταν κάτι πάει εναντίον της, αρχίζουν τα «ανθρώπινα λάθη», οι ερμηνείες και οι περισπούδαστες αναλύσεις. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή. Και γερό στομάχι. Γιατί δεν έχουμε δει τίποτα ακόμη. Το πρωτάθλημα είναι στην αρχή και η πίεση θα μεγαλώσει.
Κάθε αγωνιστική, κάθε διαιτητής, κάθε VAR θα μπαίνουν στο μικροσκόπιο. Η ΑΕΚ πρέπει να είναι έτοιμη παντού. Στο γήπεδο, στην Ακαδημία, στις μεταγραφές, αλλά και απέναντι σε ό,τι επιχειρείται γύρω της. Γιατί έτσι θα πάει όλη η χρονιά.
