Γράφει ο Κώστας Τσίλης
Για όσα έγιναν στο Σταμφορντ Μπριτζ, πραγματικά δεν υπάρχουν και πολλά που να μπορείς να πεις. Η ΑΕΚ απέναντι σε μια ομάδα που πραγματικά μπορούσε να την κάνει να υποφέρει, έφαγε επι της ουσίας μισή φάση μέχρι και το 80’. Αντίθετα ήταν εκείνη που εκτός από πρώτη γκολ, είχε και τουλάχιστον τρεις καθαρές ευκαιρίες για γκολ.
Το έγραψα όμως και χθες, το επαναλαμβάνω και σήμερα. Σε αυτό το κορυφαίο επίπεδο , κάθε μικρή λεπτομέρεια, κάθε λάθος, κοστίζει πανάκριβα. Και η ΑΕΚ το έζησε και θαρρώ πως το εμπέδωσε. Στο 2-1 στο 80’ χάθηκαν όλα. Και δεν θα είχε γίνει αυτό το 2-1 αν η ΑΕΚ δεν έμενε με δέκα και ο Μπρινιολι δεν είχε κάνει το λάθος. Τέλεια, παύλα, παράγραφος.
Η ΑΕΚ πρέπει να προχωρήσει μπροστά και θα το κάνει. Όμως είναι τεράστιο λάθος , μέσα στην πίκρα γι αυτή την πραγματικά τσάμπα ήττα από την Σαχτάρ, να μην σημειωθεί και υπογραμμιστεί και μπει και με κεφαλαία γράμματα, πως η ΑΕΚ στο Λονδίνο έγραψε ιστορία. Ναι, καλά διαβάσατε. Έγραψε ιστορία και δεν αναφέρομαι στο ρεκόρ με τους δέκα χιλιάδες οπαδούς της στο Σταμφορντ Μπριτζ. Αναφέρομαι στη νίκη της Κ19 επι της Σαχτάρ.
Ηταν η πρώτη νίκη της ομάδας σε αυτό το επίπεδο και σε αυτή την κορυφαία διοργάνωση. Σημαντικό από μόνο του αυτό το αποτέλεσμα, το δίχως άλλο. Ωστόσο κυρίως αυτό που μετράει, είναι το τι ακριβώς πιστοποιεί αυτό το αποτέλεσμα.
Διότι δεν είναι μια φωτοβολίδα που έριξε αυτή η ομάδα. Η νίκη επι της Σαχτάρ, είναι η συνέχεια μιας σεζόν που έχει ξεκινήσει με την Κ19 να κάνει μόνο νίκες στο πρωτάθλημα, χωρίς να έχει δεχθεί ακόμα ούτε γκολ. Είναι ένα αποτέλεσμα που αποτελεί ακόμα μια απόδειξη για το πόσο εξαιρετική είναι αυτή η φουρνιά της Κ19. Κάτι που επίσης δεν έγινε τυχαία.
Ο Ηλιοπουλος από την πρώτη του κιόλας συνέντευξη Τύπου όταν ανέλαβε την ΑΕΚ, είχε μιλήσει για το όραμα του για τμήματα υποδομής που θα δώσουν κάποια στιγμή επτά Έλληνες, στην βασική ενδεκάδα της πρώτης ομάδας. Αυτό δεν μπορούσε να γίνει από τη μία μέρα στη άλλη. Ούτε θα προκύψει αυτόματα με ένα κουμπί ή μαγικά. Όμως αυτά που κάνει φέτος η Κ19, είναι ένα στίγμα πως γίνονται αυτή φορά σταθερά βήματα προς την σωστή κατεύθυνση.
Είναι μια εξαιρετική φουρνιά ποδοσφαιριστών. Και δεν πρόκειται μόνο για μια περίπτωση, όπως για παράδειγμα ο «φονιάς» Αργυρίου που είναι ενδιαφέρουσα. Είναι πολλοί οι παίκτες αυτής της ομάδας, που δείχνουν πως μπορούν, έχουν τα φόντα και τα προσόντα για να προχωρήσουν.
Και βέβαια έχει σημασία και η δουλειά που γίνεται μ αυτά τα παιδιά. Από τους προπονητές, από τους ανθρώπους που είναι υπεύθυνοι για την ομάδα. Δεν θα μπω καν σε τεχνικά ποδοσφαιρικά ζητήματα. Άλλωστε θα ήταν και κωμικό καθώς δεν έχω τέτοιες γνώσεις. Όμως πέρα από την εικόνα που όλοι βλέπουμε μέσα στο γήπεδο, πέρα από τα αποτελέσματα, στα μάτια τα δικά μου έκανε μεγάλη εντύπωση η πειθαρχία που έχουν ως ομάδα, ως αποστολή. Τους είδα πως ήρθαν στο Σταμφορντ Μπριτζ για το ματς της πρώτης ομάδας. Την συμπεριφορά τους. Ενα πειθαρχημένο σύνολο και εκτός γηπέδου. Πάντα κάτι λέει αυτό .
Φυσικά και ακόμα υπάρχει πολλή δουλειά για να γίνει και πολλά βήματα , μέχρι παιδιά από τα σπλάχνα, να γίνουν βασικά μέλη της πρώτης ομάδας. Αλλά είναι η πρώτη φορά μετά από πολλά, πολλά, πολλά χρόνια, που πραγματικά φαίνεται στο ορίζοντα να έρχεται με γοργά βήματα , μια εξαιρετική φουρνιά παιδιών της ΑΕΚ. Κάτι που είναι τεράστια υπόθεση. Είναι υπόθεση ζωτικής σημασίας για τον σύλλογο. Για περισσότερους από έναν λόγους . Εξ ου και ο Ηλιοπουλος το έχει βάλει πολύ ψηλά στο πλάνο του για την ΑΕΚ.
