• Τελικά δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ. Λίγες ημέρες μετά τον θόρυβο που σηκώθηκε για το πέναλτι που κέρδισε ο Γιόβιτς στον Βόλο, ήρθε ένα παιχνίδι κορυφαίου επιπέδου για να προσφέρει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σύγκριση.
Στο Αγγλία–Ισπανία για το Nations League, η φάση ανάμεσα σε Μπέλιγχαμ και Ρόντρι θύμισε έντονα εκείνη του επιθετικού της ΑΕΚ με τον Κάργα. Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπήρχε ΑΕΚ για να αρχίσει η γνωστή ιστορία.
• Για περισσότερο από μία εβδομάδα, γύρω από τη φάση του Βόλου στήθηκε ολόκληρη συζήτηση.
Ακούσαμε ότι ο Γιόβιτς έπεσε πάνω στο πόδι του αντιπάλου, ότι ο Κάργας είχε ήδη το πόδι του στο έδαφος, ότι δεν υπήρχε κίνηση προς τον επιθετικό και διάφορες άλλες αναλύσεις που όλες κατέληγαν στο ίδιο συμπέρασμα: το πέναλτι, κατά τους τηλεκριτικούς, δεν έπρεπε να δοθεί.
• Και ξαφνικά βλέπουμε τον Ρόντρι να βρίσκεται απέναντι στον Μπέλιγχαμ και να προκύπτει μία αντίστοιχη επαφή. Η απόφαση; Πέναλτι.
Σε διεθνή αγώνα υψηλότατου επιπέδου, μπροστά σε εκατομμύρια τηλεθεατές και με μία διαιτητική ομάδα που προφανώς δεν είχε ενημερωθεί για τις περίφημες ελληνικές ερμηνείες.
• Υπάρχει, μάλιστα, μια λεπτομέρεια που κάνει τη σύγκριση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Ο Γιόβιτς, αν περνούσε από τον Κάργα, έμπαινε σε θέση που μπορούσε να απειλήσει άμεσα την εστία.
Ο Μπέλιγχαμ, στη δική του περίπτωση, είχε κατεύθυνση περισσότερο προς την πλάγια γραμμή. Δεν είναι αυτό που καθορίζει την ύπαρξη ή όχι παράβασης.
Δείχνει όμως πόσο παράξενα ακούγονται πλέον όσα παρουσιάστηκαν περίπου ως διαιτητικό ευαγγέλιο μετά το παιχνίδι της ΑΕΚ.
• Το εντυπωσιακό είναι ότι η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιήθηκε τότε δεν βασίστηκε τόσο στο γράμμα του κανονισμού όσο στις γνωστές «οδηγίες».
Αυτή τη μαγική λέξη που εμφανίζεται κάθε φορά που πρέπει να εξηγηθεί κάτι το οποίο δεν προκύπτει τόσο καθαρά από τον ίδιο τον κανονισμό.
Οδηγίες που ο τηλεθεατής δεν έχει μπροστά του, που αλλάζουν από χρονιά σε χρονιά και που τελικά ερμηνεύονται ανάλογα με τον τηλεκριτικό που βρίσκεται κάθε φορά μπροστά στην οθόνη.
• Από τη στιγμή, λοιπόν, που υπάρχει τόσο μεγάλη βεβαιότητα στην Ελλάδα, ίσως υπάρχει μια λύση.
Να τους αναλύσουν το «καρφωμένο πόδι», την «προέκταση του σώματος», ποιος πηγαίνει πάνω σε ποιον και όλες εκείνες τις θεωρίες που ακούσαμε μετά το Βόλος–ΑΕΚ.
• Γιατί αν δεχτούμε ότι όλα αυτά ήταν αρκετά για να μην υπάρχει παράβαση στον Γιόβιτς, τότε προφανώς πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί δεν εφαρμόστηκαν και στην άλλη φάση. Και κάπου εκεί αρχίζει να δυσκολεύει η κατάσταση.
Διότι είναι εύκολο να αναλύεις μια φάση μέσα στο αποστειρωμένο περιβάλλον ενός τηλεοπτικού στούντιο. Είναι δυσκολότερο όταν λίγες ημέρες αργότερα το ίδιο το ποδόσφαιρο σου βάζει μπροστά στα μάτια ένα σχεδόν έτοιμο συγκριτικό παράδειγμα.
• Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, είναι μεγαλύτερο από ένα πέναλτι. Εδώ και χρόνια η τηλεκριτική της διαιτησίας έχει μετατραπεί σε ξεχωριστό κομμάτι του ελληνικού ποδοσφαιρικού θεάματος. Δεν εξετάζεται απλώς μια απόφαση.
Χτίζεται αφήγημα. Και όταν αφορά την ΑΕΚ, πολλές φορές η συζήτηση ξεκινά από την απόφαση και καταλήγει πολύ γρήγορα στο γνωστό συμπέρασμα περί «εύνοιας».
• Η ζημιά έχει ήδη γίνει μέχρι να εμφανιστεί η επόμενη αντίστοιχη φάση. Για ημέρες παίζει η εικόνα, επαναλαμβάνεται ότι «δεν υπάρχει πέναλτι», δημιουργείται η εντύπωση και στο τέλος αυτό είναι που μένει.
Όταν αργότερα συμβεί κάτι αντίστοιχο σε ένα μεγάλο ευρωπαϊκό παιχνίδι, φυσικά κανείς δεν επιστρέφει στην προηγούμενη Κυριακή για να αναθεωρήσει όσα είπε.
• Και δεν πρόκειται να σταματήσει. Την επόμενη εβδομάδα θα υπάρξει μια άλλη φάση, μια νέα «οδηγία» και πιθανότατα μια καινούργια θεωρία.
Η ΑΕΚ δεν χρειάζεται να κυνηγά κάθε τηλεοπτική κουβέντα, αλλά πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά τι παιχνίδι παίζεται γύρω της. Γιατί οι εντυπώσεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν δημιουργούνται τυχαία.
• Αυτή τη φορά, πάντως, η απάντηση ήρθε πολύ γρήγορα και από πολύ ψηλότερο επίπεδο. Και ήταν μάλλον άβολη για όσους επί μία εβδομάδα παρουσίαζαν τη δική τους ερμηνεία για τον Γιόβιτς περίπου ως μοναδική αλήθεια.
Το πρόβλημα με τα «παραμύθια» είναι ότι κάποια στιγμή εμφανίζεται μια εικόνα που χαλάει το σενάριο. Και αυτή τη φορά χρειάστηκαν μόλις λίγες ημέρες.
