Οι διακοπές των πρωταθλημάτων είναι πάντα εκνευριστικές για τον κόσμο. Ενίοτε και για τις ομάδες, όταν έχουν ρυθμό. Υπάρχουν βέβαια και οι ομάδες που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη δουλειάς και βελτίωσης και η διακοπή, τους δίνει αυτή τη δυνατότητα. Με τόσες απουσίες που έχει η ΑΕΚ βέβαια, η δουλειά εκ προοιμίου είναι… μισή.
Με όσους έχει βέβαια, ο Μάρκο Νίκολιτς, θα δουλέψει πίσω από τις κλειστές πόρτες. Όσο γίνεται. Τι είναι όμως αυτό που όσοι κι αν είναι οι παρόντες, πρέπει να δουλέψει η ΑΕΚ; Και κυρίως τι ΑΕΚ περιμένουμε να δούμε μετά τη διακοπή του πρωταθλήματος; Το προφανές είναι να πούμε ότι περιμένουμε και θέλουμε μια ΑΕΚ που θα… ξεκλειδώσει τους μηχανισμούς του παιχνιδιού της, και μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια.
Κι αφού μπορεί να το κάνει εντός, προφανώς μπορεί να το κάνει και εκτός. Δεν είναι ζήτημα ότι δεν το ξέρει. Το κάνει στο σπίτι της και τρομοκρατεί κάθε αντίπαλο. Δημιουργεί φάσεις επειδή τις έχει δουλέψει. Κάνει τον αντίπαλο να κυνηγάει σκιές και όχι την μπάλα. Θα το βρει και στα εκτός έδρας. Ο Νίκολιτς άλλωστε μιλάει με τη δουλειά του. Πάντα. Και κυρίως στις περιόδους της γκρίνιας. Όπως τον περασμένο Οκτώβρη με τις δύο ήττες στα ντέρμπι.
Το ζήτημα για την ΑΕΚ είναι ότι δεν έχει την πολυτέλεια να πετάει βαθμούς. Το έκανε ήδη, έχει πληρώσει το πάθημά της, πρέπει και να έχει πάρει το μάθημά της. Αν βρει άλλωστε πλήρως τους αυτοματισμούς της, όπως και πέρυσι τον Νοέμβριο, μετά έρχεται και η αυτοπεποίθηση. Όταν θα ξέρει η ομάδα πότε θα βγει ο Κοϊτά στην πλάτη, πότε θα εμφανιστεί ο Μάγερ ανάμεσα στις γραμμές και πότε ο Ζοάο Μάριο θα κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα.
Τότε θα βλέπουμε και μακριά από τη Νέα Φιλαδέλφεια, ότι η ΑΕΚ ξέρει τι να κάνει. Που όταν επιτίθεται, κάθε κίνηση παίκτη της, θα έχει συγκεκριμένο λόγο που γίνεται. Και δεν είναι απαραίτητο, ούτε και γίνεται, να… σκορπάς «τεσσάρες» και «πεντάρες», όπως έγινε με τα ματς στο σπίτι μας.
Είναι απαραίτητο ωστόσο να μην χάνεις τη συγκέντρωσή σου όταν προηγείσαι, να μην πανικοβάλλεσαι όταν μένεις πίσω στο σκορ. Να μην χάνεις το μυαλό σου σε καμία στιγμή του αγώνα.
Για αυτούς τους λόγους, λοιπόν, η διακοπή μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντική απ’ όσο φαίνεται. Αν ο Νίκολιτς καταφέρει να μετατρέψει αυτές τις ημέρες σε χρόνο εξέλιξης, τότε η ΑΕΚ που θα επιστρέψει, δεν θα είναι απλώς πιο φρέσκια.
Θα είναι πιο έτοιμη, πιο διαβασμένη, πιο στοχευμένη.
