Μόνο ένας δεν πήδηξε ποτέ από το καράβι θα μπορούσε να είναι ο τίτλος. Προτίμησα να το πάω πιο… ρομαντικά.
Ότι ομάδα κι αν είσαι, ότι κι αν υποστηρίζουμε όλοι μας, δεν γίνεται να μην παραδεχθούμε ότι ο Γιάννης Κωνσταντέλιας είναι ένας ωραίος παίκτης. Ένας ταλαντούχος πιτσιρικάς, μόλις στα 23 του, που όλοι βλέπαμε ότι μπορεί να παίξει και έξω. Κι έτσι είναι. Άνοιξε τα φτερά του, έφυγε από τον ΠΑΟΚ και πλέον θα παίζει στη Ντόρτμουντ. Σαφώς και οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ είναι πληγωμένοι και νιώθουν προδομένοι. Έτσι θα ήταν όλοι οι οπαδοί, όλων των ομάδων. Ο Ντέλιας, αν ήθελε, θα μπορούσε να χαλάσει το deal; Αλλά ποιος θα χαλούσε μία μεταγραφή στη Ντόρτμουντ. Κανείς. Είναι ένας εξαιρετικός παίκτης και αξίζει να είναι στη Μπουντεσλίγκα.
Αλλά βλέποντας την κατάσταση του Ντέλια και τα «όνειρα» των φίλων του ΠΑΟΚ να έμενε για πάντα στην Τούμπα, δεν γινόταν να μην ταξιδέψει το μυαλό μου αλλού. Να μην γυρίσει στο παρελθόν. Να μην πάει στον Πέτρο Μάνταλο. Ένας παίκτης που βρίσκεται στην ΑΕΚ από το 2014. Ουσιαστικά είχε κλείσει από το 2013, αλλά ήρθε την επόμενη χρονιά.
Τότι δεν υπάρχουν πολλοί, που με την ποδοσφαιρική τους ικανότητα, αλλά και την προσωπικότητα εκτός γηπέδου, θα εμπνεύσουν. Δεν υπάρχουν καν ποδοσφαιριστές που μένουν πάνω από 4-5 χρόνια στην ίδια ομάδα. Ίσως έβαλα και πολλά. Αυτοί οι παίκτες είναι σπάνιοι. Είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Και αυτός ο παίκτης υπάρχει στην Ελλάδα και ακούει στο όνομα Πέτρος.
Ναι, δεν ήταν ποτέ ο Μάνταλος ο… Τότι. Ήταν, όμως, το παιδί της ΑΕΚ. Ένα παλικάρι που από το 2019 μέχρι το 2023, είχε ακούσει τα πάντα. Που έφθασε στο σημείο να σκεφτεί να κόψει τη μπάλα. Και τελικά… άφησε το περιβραχιόνιο. Πόσο σκληρό… Λίγο μετά το πήρε πίσω. Γιατί ήταν και είναι αρχηγός. Αυτό αναγνωριζόταν και αναγνωρίζεται απ’ όλους.
Ο Μάνταλος είναι μία σπάνια περίπτωση. Μπορεί του χρόνου να την κόψει τη μπάλα. Μπορεί σε δύο χρόνια. Μπορεί και σε τρία. Δεν ξέρω πότε. Αλλά η προσφορά του στην ΑΕΚ είναι ανεκτίμητη. Τρία πρωταθλήματα με τον δικέφαλο στο στήθος. Ο τελευταίος των ρομαντικών ίσως. Ο Πέτρος της ΑΕΚ.
