Βρισκόμαστε τρεις μέρες μετά το Σούπερ Καπ και τρεις μέρες πριν από τα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ. Προφανώς το μυαλό πλέον είναι εστιασμένο στη μεγάλη πρόκληση πρόκρισης στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Τέτοιες ευκαιρίες δεν σου δίνονται κάθε μέρα, ούτε καν κάθε χρόνο, επομένως πρέπει να τις εκμεταλλεύεσαι. Και ειδικά όταν είσαι το φαβορί, οφείλεις να τις αρπάζεις από τα μαλλιά.
Για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, ο Μάρκο Νίκολιτς είναι αυτός που από την πρώτη κιόλας ημέρα της προετοιμασίας, τονίζει συνεχώς ότι η ΑΕΚ πρέπει να ξεχάσει το πρωτάθλημα που κατέκτησε. Το είπε δημόσια και τα… έχωσε στους παίκτες. Το επανέλαβε ολίγες φορές. Θυμήθηκε και το «past is past» του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, στη συνέντευξη Τύπου πριν από τον τελικό του Σούπερ Καπ. Τα… έχωσε ξανά μετά το ματς. Ήταν ξεκάθαρα εκνευρισμένος με την αντιμετώπιση κάποιων παικτών του και κατά τη διάρκεια του αγώνα με τον ΟΦΗ.
Ο Σέρβος κόουτς είναι ένα χρόνο και κάτι μήνες στην ομάδα, αλλά έχει καταλάβει και τα καλά μα και τα στραβά της ΑΕΚ. Και για να ξέρουμε τι λέμε, είναι ένα διαχρονικό ζήτημα για την ΑΕΚ, συνολικά ως οργανισμού, να ξεπερνάει το παρελθόν της. Όχι να το ξεχνάει, αυτό φυσικά δεν πρέπει να συμβαίνει. Αλλά να το ξεπερνάει. Κι αν όντως θα πρέπει ήδη να έχουμε ξεπεράσει όλοι τον χαμένο τελικό του Σούπερ Καπ τρεις μέρες μετά, προφανώς θα πρέπει και να έχουμε ξεπεράσει και την κατάκτηση του πρωταθλήματος τρεις μήνες μετά.
Το πιο δύσκολο για την ΑΕΚ διαχρονικά, είναι το να συνειδητοποιεί το «past is past». Ειδικά στις εποχές που ζούμε, με τις ταχύτητες να αλλάζουν σε απίστευτους ρυθμούς σε όλα τα επίπεδα, δεν επιτρέπεται να χαλαρώνεις ούτε στιγμή. Καλώς ή κακώς (κακώς βασικά) αυτή είναι η πραγματικότητα.
Είναι ανθρώπινο να απολαμβάνεις μια μεγάλη επιτυχία, ειδικά αν την έχεις κατακτήσει κόντρα σε όλους και σε όλα, αλλά η ΑΕΚ οφείλει να καταλάβει ότι κάθε μεγάλη στιγμή που προηγήθηκε δεν κερδίζει τα επόμενα παιχνίδια. Οι μάχες κερδίζονται ξανά και ξανά από την αρχή. Με ένταση, με συγκέντρωση, με αποφασιστικότητα, με δίψα, με πίστη, υπομονή, επιμονή και πάθος. Με λίγα λόγια με τη σωστή νοοτροπία.
Την ερχόμενη Τρίτη στη Σόφια, η ΑΕΚ παίζει τον πρώτο από τους δύο τελικούς για να βρεθεί εκεί που της αξίζει. Στην ελίτ της Ευρώπης. Η ΑΕΚ είναι φαβορί κι αυτό δεν πρέπει να το δει ως βάρος αλλά ως προνόμιο. Το ότι είναι φαβορί ωστόσο δεν σημαίνει ότι έχει… κερδίσει ή ότι θα της χαριστεί κάτι. Σημαίνει ότι έχει την υποχρέωση απέναντι στον εαυτό της να αποδείξει μέσα στο γήπεδο ποια είναι.
Το «τσιπάκι» θα έπρεπε ήδη να έχει αλλάξει. Αλλά και πέραν των πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ, δεν μπορεί η ΑΕΚ να σκέφτεται καν και να πορεύεται με το «είμαστε πια πρωταθλητές», αλλά με το «θέλουμε να γίνουμε ξανά πρωταθλητές». Κατά το παρελθόν, κακά τα ψέματα, βιώσαμε αυτή τη δυσκολία της ΑΕΚ στο να ξεπερνά το παρελθόν της. Αυτό πρέπει να αλλάξει.
Το «past is past» δεν σημαίνει ότι ξεχνάς. Σημαίνει ότι δεν επιτρέπεις στο παρελθόν να καθορίζει το παρόν και το μέλλον σου. Το πρωτάθλημα κατακτήθηκε. Τέλος. Το Σούπερ Καπ χάθηκε. Τέλος. Η ΑΕΚ είναι τεράστιο κλαμπ, που δεν μπορεί ούτε να επαναπαύεται επειδή πέτυχε κάτι σπουδαίο, ούτε να καταρρέει επειδή έχασε έναν τίτλο.
Τίποτα δεν χαρίζεται. Καθαρό μυαλό, βλέμμα μπροστά και δίψα αστείρευτη. Past is past. Μετράει μόνο το επόμενο παιχνίδι. Πάμε…
