Σαφώς και ΑΕΚ σημαίνει κούπες, πρωταθλήματα, Κύπελλα και ευρωπαϊκές πορείες. Αυτό δεν το αναιρεί κανένας. Θέλουμε να βλέπουμε την ΑΕΚ να πρωταγωνιστεί παντού. Σε όλα τα αθλήματα να είναι πρώτη, να τηνmκαμαρώνουμε. Να καμαρώνουμε τους αθλητές της ομάδας. Να παθιαζόμαστε στις νίκες, να τρελαινόμαστε όταν κόβουνε πρώτοι το νήμα. Αλλά κατ’ εμέ υπάρχουν στιγμές, πολύ μεγαλύτερες από τρόπαια. Στιγμές που αναδεικνύουν και αποδεικνύουν το μεγαλείο ενός Σωματείου. Διότι ΑΕΚ δεν είναι μόνο χαρές. Γενικότερα ο αθλητισμός δεν είναι μόνο τρόπαια και νίκες.
Ένα κλαμπ μεγαλώνει προφανώς με τις κούπες. Μεγαλώνει με τεράστιες νίκες επί των αντιπάλων του. Αλλά ούτως ή άλλως, η ΑΕΚ και ο χρόνος, έχουν αποδείξει πως το κιτρινόμαυρο μεγαλείο είναι τεράστιο. Ακόμη και στα δύσκολα, ήταν ο φόβος και ο τρόμος για τους άλλους. Ο λαός της πάντα το στήριγμα της. Πάντα δίπλα της. Χωρίς ναι μεν αλλά, χωρίς περιστροφές, χωρίς δράματα. Πάντοτε με αγνή αγάπη.
Ωστόσο, για τον Ενωσίτη είναι μεγάλη χαρά να βλέπει την κούπα του πρωταθλήματος στην Πόλη. Στα ιερά χώματα των προγόνων. Στα μέρη που μεγάλωσαν οι άνθρωποι, που στη συνέχεια ήρθαν στην Αθήνα και ίδρυσαν την Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως. Στην Πόλη ενώνεται το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον. Είναι διαφορετική η αίγλη, του να βλέπεις τον Οικουμενικό Πατριάρχη με την κούπα. Να την σηκώνει και να συγκινείται. Όπως συγκίνησε άπαντες λέγοντας πως η ΑΕΚ είναι ιδέα, που όχι απλώς δεν πεθαίνει, αλλά κατακτά και τρόπαια. Είναι ένα χαρμόσυνο φτερούγισμα της καρδιάς. Πόσο όμορφο να συνδέεις πρόσωπα και εικόνες με αυτόν τον τρόπο. Ο ρόλος της εκκλησίας στη ζωή της ΑΕΚ είναι πολύτιμος. Και κανείς δεν μπορεί να τον αναιρέσει ανεξαρτήτως των «πιστεύω» του.
Πρέπει, επίσης, να αναγνωρίσουμε πως επρόκειτο για μια εξαιρετική κίνηση του Μάριου Ηλιόπουλου και συνολικότερα της ΑΕΚ. Το να ταξιδεύει το τρόπαιο της «Ένωσης» σε όλη την Ελλάδα, για να το δουν παιδιά, ηλικιωμένοι, έγκυες, όλων των ειδών οι άνθρωποι, είναι κάτι μοναδικό, κάτι που σου προκαλεί ρίγος και κάτι που θα μείνει αξέχαστο για όλους. Το να καταλήγει δε, το τρόπαιο στο Φανάρι και στα χέρια του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, είναι η ύψιστη τιμή. Αξίζουν συγχαρητήρια όλοι στην ΑΕΚ και ένα χειροκρότημα.
Τώρα που ολοκληρώνεται το ταξίδι του τροπαίου, μπορεί να γυρίσει με ασφάλεια στης Φιλαδέλφειας τα μέρη και να λάβει τον χώρο που του αξίζει στο Μουσείο της ΑΕΚ, εκεί όπου τα «αδέλφια» του τον περιμένουν με ανυπομονησία.
Καλημέρα!
