Του Κώστα Πλιάτσικα
Μία από τις περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που (υπό διαφορετικές συνθήκες) θα μπορούσε να απασχολήσει πολύ σοβαρά την ΑΕΚ για την ενίσχυση της μεσαίας γραμμής είναι αυτή του Ντμίτρι Μπαρίνοφ.
Πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που συγκεντρώνει πολλά από τα χαρακτηριστικά που αναζητούν ο Χαβιέρ Ριμπάλτα και ο Μάρκο Νίκολιτς για τον παίκτη που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς στον άξονα.
Η πραγματικότητα ωστόσο είναι πως τη δεδομένη χρονική στιγμή η συγκεκριμένη υπόθεση δεν μπορεί να προχωρήσει. Ο Ρώσος διεθνής ανήκει πλέον στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και οι γνωστοί περιορισμοί που υπάρχουν στις συναλλαγές ανάμεσα σε ελληνικούς και ρωσικούς συλλόγους καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε διαπραγμάτευση.
Αυτό βέβαια δεν αλλάζει το γεγονός ότι πρόκειται για έναν ποδοσφαιριστή που έχει απασχολήσει σε επίπεδο αξιολόγησης τους ανθρώπους της ΑΕΚ και ο οποίος συγκεντρώνει στοιχεία που ταιριάζουν απόλυτα στο προφίλ που αναζητείται για τη θέση του αμυντικού μέσου.
Αν στο μέλλον αλλάξουν τα δεδομένα και ο Ρώσος διεθνής μείνει ελεύθερος ή δημιουργηθούν διαφορετικές συνθήκες στην αγορά, τότε δεν θα πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το όνομά του να επανέλθει στο προσκήνιο για την ΑΕΚ.
Μέχρι τότε, οι «κιτρινόμαυροι» συνεχίζουν να εξετάζουν άλλες περιπτώσεις για τη θέση του χαφ, έχοντας πάντως πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό τους το προφίλ του παίκτη που θέλουν να προσθέσουν στο ρόστερ τους.
Ωστόσο, το όνομα του Μπαρίνοφ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τύπου ποδοσφαιριστή που αναζητούν ο Ριμπάλτα και ο Νίκολιτς για τον άξονα. Έναν παίκτη με προσωπικότητα, ηγετικά χαρακτηριστικά, παραστάσεις πρωταθλητισμού, υψηλή ένταση και δυνατότητα να σηκώσει το βάρος της μεσαίας γραμμής.
Ο φυσικός ηγέτης της Λοκομοτίβ
Για πολλά χρόνια ο Μπαρίνοφ αποτέλεσε κάτι πολύ περισσότερο από έναν απλό βασικό ποδοσφαιριστή της Λοκομοτίβ Μόσχας. Ήταν ο αρχηγός της ομάδας, ο ηγέτης των αποδυτηρίων και ο παίκτης που έδινε τον τόνο μέσα στο γήπεδο.
Τα ρωσικά ΜΜΕ τον περιγράφουν ως έναν ποδοσφαιριστή με εξαιρετική τακτική συνέπεια, ισχυρή προσωπικότητα και υψηλό αίσθημα ευθύνης. Δεν είναι τυχαίο ότι χαρακτηρίστηκε ως ο «κινητήρας» της ομάδας του και ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς μέσους που ανέδειξε το ρωσικό ποδόσφαιρο την τελευταία δεκαετία.
Παράλληλα, οι αναλυτές στη Ρωσία επισημαίνουν την ικανότητά του να αγωνίζεται είτε ως καθαρό «6άρι» είτε ως box-to-box μέσος, προσφέροντας ισορροπία, τρεξίματα και μεγάλη ένταση στο παιχνίδι.
Υπάρχουν βέβαια και ορισμένες κριτικές που τον συνοδεύουν για τους αδύναμους…κρίκους. Συχνά γίνεται αναφορά στην υπερβολική επιθετικότητα που δείχνει σε αρκετές φάσεις, γεγονός που τον οδηγεί σε κάρτες, ενώ δεν θεωρείται ο ποδοσφαιριστής που θα προσφέρει μεγάλη δημιουργία ή πολλές τελικές πάσες στο επιθετικό τρίτο.
Οι εμφανίσεις που τον καθιέρωσαν
Η πορεία του Μπαρίνοφ στη Λοκομοτίβ είναι γεμάτη από μεγάλα παιχνίδια και καθοριστικές παρουσίες.
Μία από τις εμφανίσεις που μνημονεύονται ακόμη στη Ρωσία ήταν απέναντι στη Ζενίτ το 2019, όταν η Λοκομοτίβ επικράτησε με 1-0 και ο ίδιος κυριάρχησε στον χώρο του κέντρου απέναντι στην ισχυρότερη ομάδα της χώρας εκείνη την περίοδο.
Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρείται επίσης το ντέρμπι με τη Σπαρτάκ Μόσχας το 2017, όπου σημείωσε το πρώτο του γκολ στη ρωσική Premier League. Εκείνο το παιχνίδι αποτέλεσε ουσιαστικά το σημείο καμπής για την καθιέρωσή του ως βασικού στελέχους της ομάδας.
Η κορυφαία περίοδος της καριέρας του σε συλλογικό επίπεδο παραμένει η σεζόν 2017-18, όταν η Λοκομοτίβ κατέκτησε το πρωτάθλημα Ρωσίας και ο Μπαρίνοφ αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πυλώνες της επιτυχίας. Από εκείνη τη χρονιά και μετά εξελίχθηκε σε αναντικατάστατο μέλος της ομάδας και αργότερα φόρεσε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού.
Ο παίκτης που εμπιστεύτηκε η Εθνική Ρωσίας
Ο Μπαρίνοφ δεν κατάφερε μόνο να ξεχωρίσει σε συλλογικό επίπεδο. Η παρουσία του στην Εθνική Ρωσίας υπήρξε επίσης ιδιαίτερα σημαντική.
Η πιο ολοκληρωμένη εμφάνισή του με την ανδρική ομάδα καταγράφηκε στο Euro 2020 απέναντι στη Φινλανδία, όπου κυριάρχησε στον άξονα και συνέβαλε καθοριστικά στη νίκη της Ρωσίας.
Πριν από αυτό είχε ήδη χτίσει ισχυρή φήμη στις μικρές εθνικές ομάδες. Υπήρξε μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U17 το 2013, ενώ δύο χρόνια αργότερα βρέθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U19, επιβεβαιώνοντας από πολύ νωρίς πως αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γενιάς του.
Τι έχει πει για το εξωτερικό
Ένα στοιχείο που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι η στάση που έχει κρατήσει ο ίδιος απέναντι στο ενδεχόμενο να αγωνιστεί εκτός Ρωσίας.
Κατά καιρούς έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας μεταγραφής σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, θεωρώντας ότι θα αποτελούσε μια φυσιολογική εξέλιξη στην καριέρα του. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν πίεσε τη Λοκομοτίβ για να αποχωρήσει, ούτε δημιούργησε προβλήματα προκειμένου να εξασφαλίσει μεταγραφή.
Αντίθετα, παρέμεινε πιστός στον σύλλογο, αναλαμβάνοντας μάλιστα και τον ρόλο του αρχηγού σε δύσκολες περιόδους για την ομάδα.
