Ο Τάσος Σιδηρόπουλος μιλώντας στο «Foxinsider», σκιαγράφησε τη διαδρομή του από τα δύσκολα παιδικά χρόνια μέχρι την κορυφή της διαιτησίας, αλλά και το βαρύ φορτίο που κουβαλά ένας ρέφερι στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Μετρώντας 17 χρόνια παρουσίας στην κορυφαία κατηγορία της Ελλάδας και όντας ένας από τους πιο έμπειρους διεθνείς διαιτητές, ξεκαθάρισε πως θέλει να αποχωρήσει με τους δικούς του όρους, τονίζοντας ότι μέχρι το τελευταίο σφύριγμα θεωρεί τον εαυτό του ενεργό. Ο έμπειρος ρέφερι στάθηκε έντονα στην πίεση που δέχονται οι διαιτητές, ενώ στάθηκε και στις επίμαχες φάσεις που σημάδεψαν την καριέρα του, λέγοντας πως στην καριέρα του έχει κάνει λάθη, όπως κάθε διαιτητής.
Αναλυτικά όσα είπε:
«Πιστεύω ότι έχω κερδίσει το δικαίωμα να σταματήσω όπως θέλω εγώ. Έχω 17 χρόνια Super League, έχω τα περισσότερα παιχνίδια στη Super League και τα περισσότερα χρόνια ως διεθνής διαιτητής. Θέλω να πιστεύω ότι έχω κερδίσει το δικαίωμα να σταματήσω με τους δικούς μου όρους. Εγώ μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο, μέχρι και το τελευταίο σφύριγμα, θεωρώ τον εαυτό μου εν ενεργεία διαιτητή.»
«Σίγουρα υπάρχουν ισχυροί και ανίσχυροι. Δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Όταν υπάρχει μία αμφισβητούμενη φάση, ο διαιτητής αντιλαμβάνεται ότι είναι πιο safe να πάει με τον ισχυρό. Είναι υποσυνείδητο»
«Ήθελα να αποδείξω και στον εαυτό μου αλλά και στους άλλους ότι είναι εφικτό ένας άνθρωπος που ξεκινά από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, από ορφανοτροφείο, μπορεί να φτάσει στην κορυφή»
«Έγινα αστυνομικός γιατί ήθελα μια σίγουρη δουλειά και έγινα διαιτητής γιατί ήθελα να ξεπληρώνω ένα δάνειο για μια μηχανή που είχα πάρει. Η εξουσία δεν μου άρεσε καθόλου. Ούτε στην αστυνομία ούτε στη διαιτησία.»
«Πες μου μία ανακοίνωση διαιτησίας που είχε πραγματικά αποτέλεσμα. Είναι όλες για εσωτερική κατανάλωση. Ο διαιτητής είναι πάντα το εύκολο θύμα. Αυτός που θέλει να αποσυμπιέσει μία κατάσταση θα βγάλει μία ανακοίνωση, θα ρίξει την ευθύνη αλλού και θα συνεχίσει παρακάτω.»
«Με πονάει περισσότερο όταν ένας πρώην διαιτητής βγαίνει κατά ενός διαιτητή. Όχι κατά εμού, κατά οποιουδήποτε διαιτητή. Γιατί ξέρει τι περνάει ένας διαιτητής. Ξέρει τι σημαίνει να γυρίζεις σπίτι σου όταν όλοι έχουν στραφεί εναντίον σου.»
«Θεωρώ ότι τα πράγματα στο σημείο που είναι σήμερα δεν έχουν υπάρξει ποτέ. Οι παράγοντες, οι διαιτητές και συνολικά το ποδόσφαιρο αποφάσισαν ότι πρέπει να πάμε σε πιο καθαρό ποδόσφαιρο. Δεν λέω ότι πριν όλα ήταν καλά. Λέω όμως ότι σήμερα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα απ’ ό,τι ήταν παλαιότερα.»
«Έκανα λάθη πολλά. Προφανώς διαιτητής είμαι. Έκανα και πολλά καλά όμως. Πήρα και πολλές σωστές αποφάσεις. Όπως ένας ποδοσφαιριστής μπορεί να χάσει ένα γκολ μόνος απέναντι στην εστία, έτσι και ένας διαιτητής μπορεί να κάνει ένα λάθος. Το βράδυ κοιμάμαι ήσυχος λέγοντας ότι κάτι καλό έκανα με τα σωστά μου και τα λάθη μου.»
«Στη φάση του Μπρινιόλι, εγώ εκείνη τη στιγμή βλέπω έναν τερματοφύλακα που προσπαθεί να παίξει την μπάλα και έναν Σουλεϊμάνοφ που έρχεται στην πορεία του. Προφανώς στο ποδόσφαιρο υπάρχουν σωστές και λάθος αποφάσεις. Υπάρχουν όμως και αποφάσεις που είναι πιο βολικές για το ποδόσφαιρο. Η πιο βολική απόφαση ήταν η κόκκινη κάρτα. Η πιο καλή απόφαση επικοινωνιακά ήταν η κόκκινη κάρτα. Και θα βόλευε και εμένα και θα βόλευε όλο τον κόσμο.»
«Αυτό που συνέβη τελικά είναι ότι επειδή είμαι ο Σιδηρόπουλος και θα έπρεπε να αποφασίζω καλύτερα με βάση την εμπειρία μου, πολλές φορές τιμωρούμαι περισσότερο. Εγώ δεν θέλω ειδική μεταχείριση. Θέλω ισονομία. Αν πρέπει να τιμωρηθώ, να τιμωρηθώ. Αλλά όσο τιμωρούνται και οι άλλοι.»
«Για τη φάση με το τείχος στο Παναθηναϊκός – Αστέρας θεωρώ ότι διογκώθηκε υπερβολικά. Αν ο παίκτης επηρέαζε το τείχος ή τον τερματοφύλακα θα το καταλάβαινα. Δεν έκανε τίποτα από αυτά. Επικοινωνιακά κάποιος έπρεπε να την πληρώσει και αυτός ήμουν εγώ. Από εκείνο το παιχνίδι δεν έχω ξαναπαίξει τον Παναθηναϊκό.»
«Η φάση του Βαρέλα είναι μία από τις φάσεις που συζητιούνται ακόμη και σήμερα. Όταν ένας διαιτητής έχει πάρει μία απόφαση στο γήπεδο και η φάση είναι οριακή ή διφορούμενη, θεωρώ ότι πρέπει να στηρίζει την αρχική του κρίση. Αυτό είναι και το πρόβλημα που έχω πολλές φορές με τη λειτουργία του VAR. Όταν με φέρνεις μπροστά στην οθόνη σε μία φάση που σηκώνει συζήτηση και από τη μία και από την άλλη πλευρά, με βάζεις σε μία πολύ δύσκολη θέση. Σε τέτοιες περιπτώσεις θεωρώ ότι πρέπει να μένει η απόφαση του γηπέδου και εκεί να τελειώνει η συζήτηση.»
«Προφανώς καταλαβαίνουμε και οι διαιτητές ότι υπήρξαν κέντρα εξουσίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Υπήρξαν. Όμως έφτασε η ώρα να βάλουμε μια τελεία και να πάμε μπροστά. Το θέμα είναι να φύγουμε από την καχυποψία και να δώσουμε χώρο στο ποδόσφαιρο να προχωρήσει.»
